Europejska Inicjatywa Komunistyczna w sprawie podwyżek cen

Europejska Inicjatywa Komunistyczna wydała oświadczenie, które dotyczy stałych podwyżek cen energii elektrycznej, paliw i towarów powszechnego użytku, które uderzają w klasę robotniczą i lud pracujący.

W ostatnim okresie zauważa się gwałtowny wzrost cen różnych podstawowych dóbr, w tym energii elektrycznej, paliw i innych niezbędnych towarów. Ta sytuacja, szczególnie niepokojąca u progu sezonu zimowego, dotyka klasę robotniczą i warstwy ludowe naszych krajów, które padły ofiarą rządów burżuazyjnych oraz ich antyspołecznego zarządzania ostatnim kryzysem.

Podwyżki cen podstawowych towarów nie są zaskoczeniem ani niechcianą konsekwencją kryzysu, nie spadły z nieba. Wynikają z nasilenia samego wyzysku, dążenia do maksymalnego zysku, konkurencji, która prowadzi do wzrostu cen produktów, a także z „ekstensywnej polityki”, dostarczającej miliardy euro wielkiemu kapitałowi zwiększającemu inflację.

Wynikają one z faktu, że rynki energii i żywności zostały stworzone po to, by zaspokajać interesy kapitalistów, a nie potrzeby ludzi. Całkowita liberalizacja rynków, tzw. strategia „zielonej transformacji” z handlem zanieczyszczeniami, „monokulturą” bardzo drogich i niestabilnych odnawialnych źródeł energii oraz spekulacją dobrami podstawowymi powoduje, że ich ceny są wysokie, a nie niższe jak twierdzą reprezentanci interesów kapitału.

Ten wzrost cen energii elektrycznej i paliw wpływa na produkcję innych towarów, co przyczynia się do ogólnego wzrostu cen, pogłębiającego już istniejące problemy rosnącego ubóstwa i jeszcze bardziej utrudnia zaspokojenie podstawowych potrzeb pracowników i ich rodzin. Jednocześnie narasta ryzyko konfrontacji między mocarstwami imperialistycznymi o kontrolę źródeł energii, rynków i szlaków transportowych, wynikające z faktu, że państwa i sojusze imperialistyczne nie będą milczeć, gdy są zagrożone interesy monopoli, które reprezentują. W rzeczywistości zależność UE od zasobów energetycznych pochodzących z krajów trzecich została już wskazana jako „strategiczna słabość”, która zostanie rozwiązana poprzez bardziej agresywne działania we wschodniej części regionu Morza Śródziemnego. Ofiarami imperialistycznych planów znów będą ludzie.

Mocarstwa UE już teraz wykorzystują tę sytuację do wzmocnienia agendy „zielonego kapitalizmu”, co w rzeczywistości oznacza tworzenie warunków dla nowych opłacalnych inwestycji promowanych przez państwa kapitalistyczne. Ogromna kampania propagandowa promująca tzw. „Nowy Zielony Ład” nie dotyczy interesów ludzi ani ochrony środowiska, ale ma na celu obronę interesów różnych sektorów wielkiego kapitału.

Zarówno kapitalistyczne kryzysy, jak i napędzany zyskiem wzrost mają poważne konsekwencje dla klasy robotniczej, a warstwy ludowe ujawniają, jak niezrównoważony jest ten system. W kapitalizmie nie ma przyszłości korzystnej dla ludzi. Codzienna walka o uwolnienie od dotkliwych problemów jest połączona z walką o zaspokojenie ludzkich potrzeb poprzez naukowe centralne planowanie gospodarki oparte na władzy robotników i społecznej własności skoncentrowanych środków produkcji.

Kuba zwycięży! – wspólne oświadczenie partii komunistycznych i robotniczych

Ponad 60 partii komunistycznych i robotniczych, w tym także KPP, wydało wspólne oświadczenie odnoszące się do sytuacji na Kubie: Kuba zwycięży! Ręce precz od Kuby!

Partie komunistyczne i robotnicze potępiają zorganizowane prowokacje oraz działania wywrotowe ugrupowań kontrrewolucyjnych na Kubie i za granicą, które korzystając z wyzwań, jakie niesie wzmożona przestępcza blokada Stanów Zjednoczonych, której skutki potęguje pandemia Covid-19, starają się stworzyć obraz destabilizacji w celu usprawiedliwienia i nasilenia imperialistycznej interwencji w wewnętrzne sprawy Kuby oraz jej mieszkańców. Potępiamy politykę Stanów Zjednoczonych i ich sojuszników, którzy od ponad 60 lat zacieśniają niedopuszczalną przestępczą blokadę, ignorując rezolucje Zgromadzenia Ogólnego ONZ, jednostronnie i arbitralnie zaliczają Kubę do „krajów wspierających terroryzm”, a także wspierają wszelkiego rodzaju awanturnicze grupy najemników walczące z Kubą i jej społeczeństwem.

Potwierdzamy naszą pełną solidarność z narodem kubańskim, Partią Komunistyczną i rządem kubańskim. Sprzeciwiamy się wszelkim imperialistycznym atakom, naruszaniu suwerenności oraz praw jej obywateli.

Ręce precz od Kuby!

Natychmiast zakończyć blokadę Kuby przez Stany Zjednoczone!

Natychmiast powstrzymać wszelkie imperialistyczne interwencje!

Ludy muszą nasilić walkę z NATO i planami imperialistów – wspólne stanowisko partii komunistycznych i robotniczych

Kilkadziesiąt partii komunistycznych oraz partii robotniczych, w tym także Komunistyczna Partia Polski, wystąpiło ze wspólnym stanowiskiem: Ludy muszą nasilić walkę z NATO i planami imperialistów.

Partie komunistyczne i robotnicze jasno i wyraźnie deklarują, że odrzucają agresywne plany imperialistycznego sojuszu NATO, które zostały zintensyfikowane po ostatnim szczycie organizacji. Nowe i stare preteksty takie jak bezpieczeństwo, obronność, zmiany klimatyczne, cyberataki oraz inne zagrożenia asymetryczne, są wykorzystywane aby eskalować agresję przeciwko ludom oraz zapoczątkować nowy, niekontrolowany wyścig zbrojeń.

Agenda NATO 2030 jest strategiczna doktryną NATO na kolejną dekadę, uzupełniającą i wprowadzającą w życie niebezpieczne decyzje podjęte we wcześniejszym okresie. NATO 2030 stanowi więc eskalację agresji, przygotowanie do wojny, a także dowodzi zaostrzania rywalizacji z Rosją i Chinami. Militarne otaczanie Rosji, uderzanie w Chiny i Iran, ogłaszanie doktryny wyprzedzającego uderzenia atomowego, a także wielkie ćwiczenia „DEFENDER-Europe 21” rozwiewają mity o „pokoju i bezpieczeństwie społeczeństw”.

Robotnicy i inne warstwy ludowe nie potrzebują nowej „zimnej wojny”, ani imperialistycznych planów, interwencji oraz wojen w Azji Południowo-wschodniej, Afryce, Ameryce Łacińskiej, Azji Centralnej, Kaukazie, rejonie Morza Czarnego, Południowo-wschodnim regionie śródziemnomorskim, na Bliskim Wschodzie i gdziekolwiek indziej.

Ludy przelały wystarczająco dużo krwi!

Mają siłę do walki z niebezpiecznymi planami, do nasilania sprzeciwu w każdym państwie przeciwko NATO oraz imperialistycznym planom masakr; przeciwko bazom wojskowym i broni masowego rażenia w rękach imperialistów.Walka jest potrzebna do tworzenia warunków dla pracowników i ich władzy, do zakończenia imperialistycznej rywalizacji, wojen oraz zniesienia imperialistycznych organizacji.

Kapitalizm jest najbardziej zabójczym i śmiertelnym wirusem!

Protest KPP przeciwko politycznym represjom

Komunistyczna Partia Polski protestuje przeciw zatrzymaniu przez ABW Michała Nowickiego prowadzącego w mediach społecznościowych kanał Odrodzenie Komunizmu.

Jest to kolejny przykład represji za poglądy polityczne. KPP nie zgadza się z proponowaną przez Michała wersją komunizmu i nie akceptuje wielu jego poglądów. Byliśmy celem jego ataków i uważamy, że wiele z jego wypowiedzi szkodziło ruchowi komunistycznemu. Nie możemy jednak być obojętni wobec represji wymierzonych w ludzi niezgadzających się z polityką pisowskiego państwa. Jednocześnie władze tolerują ekscesy prawicowych bojówek. Sytuacja ta wymaga zamanifestowania naszego sprzeciwu.

Odezwa pierwszomajowa

Europejska Inicjatywa Partii Komunistycznych i Robotniczych, do której należy między innymi KPP, wydała odezwę pierwszomajową, w której to przesyła pozdrowienia ludziom pracy na całym świecie.

W odezwie tej napisano:

Inspiruje nas walka robotników Chicago. Oddajemy cześć mężczyznom i kobietom którzy polegli na polach bitew walki klasowej. Walki pracowników w każdym okresie na całym świecie są jedynymi, które zagroziły wyzyskiwaczom, niosącym podboje, ponieważ zakwestionowały ich dominację i władzę.

Inicjatywa zwraca uwagę, iż obecnie kapitał, jego międzynarodowe porozumienia, takie jak UE, jej rządy i partie rządzące, nasilają ataki na pracowników aby przezwyciężyć kapitalistyczny kryzys przyspieszony przez pandemię. W praktyce oznacza to dodatkowe wsparcie dla kapitalistów oraz nowe ciężary dla społeczeństw.

Inicjatywa odniosła się do trwającej epidemii Covid-19:

W Europie, w rozwiniętych krajach kapitalistycznych, życie straciło 1 milion ludzi, a co najmniej 2 miliony osób dołączyło do armii bezrobotnych. Bogactwo miliarderów wzrosło w tym samym okresie o kolejny bilion dolarów.

Przypomniała, że systemy opieki zdrowotnej zostały w wielu krajach skomercjalizowane, a podczas pandemii załamały się i zostały systemami „na jedną chorobę”. W tym samym czasie w imię zysków kapitalistów łamano zasady bezpieczeństwa w trakcie pandemii. W wyniku tego zarażali się pracownicy sklepów spożywczych, magazynierzy, kurierzy, budowlańcy, sprzątaczki, zmuszani do pracy w niebezpiecznych warunkach i podróżowania komunikacją miejską. Podczas gdy między przemysłem farmaceutycznym, burżuazyjnymi państwami i UE szaleje konkurencja, nie ma miejsca dla pacjentów na oddziałach intensywnej terapii. Ponieważ nie dokonano koniecznych nacjonalizacji w służbie zdrowia, prywatne firmy usługowe zarabiają podczas pandemii kosztem społeczeństw, ponieważ niezbędne do walki z chorobami środki nie są powszechnie dostępne. Leczenie wielu pacjentów z chorobami przewlekłymi zostało przerwane z powodu braków w systemach opieki zdrowotnej, a niektórzy pacjenci stracili życie tylko z tego powodu – dodaje Inicjatywa.

Wspomniano również o systemie telepracy rozpowszechnionym podczas pandemii:

Od pracowników oczekuje się, że będą pracować w swoich domach prawie jak roboty, pokrywając koszty z własnej kieszeni, bez kontaktu między zatrudnionymi i bez związków zawodowych. Elastyczna praca nie oszczędza czasu. Jest to nasilona wersja wyzysku i pułapka na pracowników. W ostatnich miesiącach przygotowywano plany ratunkowe dla dużych monopoli, kosztem pracowników i małych zakładów wprowadzając ograniczenia działalności i nowe podatki. Jednocześnie pandemia była pretekstem do zwolnień, obniżek wynagrodzeń i bezpłatnych urlopów.

Inicjatywa skrytykowała system nauki zdalnej, ponieważ Dzieci, które nie mogą chodzić do szkoły, są w wielu krajach wykorzystywane do pracy. Ci, którzy mogą chodzić do szkoły, po jej ukończeniu stają w obliczu zagrożenia bezrobociem.

Ponadto w sytuacji kryzysowej duże sumy przeznaczono na broń, ćwiczenia NATO i projekty wojskowe UE, podczas gdy istnieją miliony pracowników-uchodźców, których życie zostało wywrócone do góry nogami przez imperializm. Nie są oni w stanie w pełni skorzystać z żadnych podstawowych usług.

Inicjatywa zwraca uwagę, że kryzys pandemiczny mógłby być przezwyciężony znacznie szybciej w socjalizmie. Z kolei w kapitalizmie pandemia służy jako pretekst do uciszania pracowników, którzy chcą bronić swoich praw, do zakazania związków zawodowych i działalności politycznej, organizowania się, strajku, a nawet zakazu obchodów pierwszego maja.

Europejska Inicjatywa Partii Komunistycznych i Robotniczych podsumowuje czym jest i być powinien Pierwszy Maja:

1 maja to najważniejszy i historyczny dzień walki ludu pracującego z wyzyskiem. Jest to wspólny dzień świętowania walki pracowników, którzy na całym świecie domagają się swoich praw. Nie pozwolimy zniszczyć majowego święta! Ich zakazy pokazują, jak bardzo boją się klasy robotniczej jako swojego prawdziwego przeciwnika.

Całość odezwy pierwszomajowej dostępna jest w języku angielskim TUTAJ.

Oświadczenie partii tworzących Inicjatywę Komunistyczną

29 marca 2021 r. Europejska Inicjatywa Komunistyczna wydała oświadczenie przeciwko kapitalistycznym działaniom antypracowniczym, które są wprowadzane w Europie, aby zrzucić ciężar kapitalistycznego kryzysu na pracowników.

Upłynął rok pojawienia się od pierwszych przypadków COVID-19 w Europie, a klasa robotnicza i masy ludowe nadal cierpią z powodu niszczycielskich skutków kapitalistycznego kryzysu oraz pandemii.

W porównaniu do sytuacji sprzed roku, można łatwo stwierdzić, że warunki życia i pracy klasy robotniczej oraz mas ludowych znacznie się pogorszyły w wyniku narastającej ofensywy kapitału antyspołecznej polityki burżuazyjnych rządów. Kapitalizm nie mógł zapobiec nowemu kryzysowi nadmiernej akumulacji i podobnie jak wcześniej – kapitaliści próbują przerzucić ciężar na barki pracowników.

Obecny kryzys gospodarczy nie jest spowodowany kryzysem zdrowotnym, którego jesteśmy świadkami. Pojawienie się Covid-19 było katalizatorem kryzysu, którego uwarunkowania zostały stworzone właśnie w systemie kapitalistycznym, o czym świadczy spowolnienie gospodarcze w 2019 roku. Dekady prywatyzacji i cięć budżetowych w publicznym systemie opieki zdrowotnej, a także polityka prowadzona przeciwko klasie robotniczej i ludowi pracującemu jeszcze bardziej nasiliły problemy. Burżuazyjne rządy zdecydowały się zwiększyć zyski wielkich firm ze szkodą dla życia oraz zdrowia pracowników.

Groteskowa sytuacja ostatnich tygodni dotycząca zakupu szczepionek od różnych międzynarodowych koncernów świadczy o antyspołecznej polityce wielu rządów i o klasowym charakterze Unii Europejskiej jako międzynarodowego związku kapitału, który służy interesom europejskich firm farmaceutycznych zawsze kosztem interesów większości klasy robotniczej.

Ponieważ kryzys pojawił się akurat przed pandemią, różne kraje kapitalistyczne po raz kolejny przenoszą ciężar na klasę robotniczą. Burżuazyjne rządy, niezależnie od ich liberalnego lub socjaldemokratycznego zarządzania, uciekają się do kolejnych lockdown’ów, powołując się wzrost zakażeń, hospitalizacji oraz zgonów, które są wynikiem ich prób „ratowania gospodarki”. Duże grupy biznesowe otrzymują wsparcie finansowe oraz środki stymulujące od różnych rządów. Z drugiej strony pogłębiają model pracy oparty na „elastyczności” i pracy na żądanie, wraz z cięciami ami w zakresie praw pracowniczych oraz propagowaniem nowego modelu pracy, pracy zdalnej.

W związku z pogarszającymi się warunkami życia pracownicy zaczęli się mobilizować. Pomimo przestrzegania wszelkich środków ochrony zdrowia, doświadczyli zakazu strajków oraz ostrego tłumienia demonstracji oraz protestów z „powodów zdrowotnych”. Przeciwnie, w kilku krajach Europy zauważamy, że nie ma barier w działaniach organizowanych przez pracodawców, a są one nawet promowane lub władze dają na nie ciche przyzwolenie. Ponadto kryminalizacja czasu wolnego i wszelkiej innej działalności uznanej za „niepotrzebną”, zwłaszcza dla młodzieży, jest sposobem na ukrycie smutnej rzeczywistości: większość zakażeń ma miejsce w pracy i jest to spowodowane brakiem bezpieczeństwa pracowników, ponieważ te warunki są nie do pogodzenia z zyskami kapitalistów.

Partie Komunistyczne i Robotnicze Inicjatywy są przeciwne nowemu, potwierdzonemu antypracowniczemu oraz antyspołecznemu charakterowi rządów europejskich i wzywają klasę robotniczą oraz masy ludowe do organizowania się oraz walki w każdym regionie, w każdym miejscu pracy, w każdej szkole, aby rząd i pracodawcy zapłacili za kryzys. Ten kryzys nie został spowodowany przez klasę robotniczą. To kryzys kapitalizmu. Kryzys systemu, który nie jest w stanie zaspokoić potrzeb większości populacji i którego interesy są całkowicie sprzeczne z interesami pracowników.

Wzywamy klasę robotniczą do mobilizacji wokół postulatów poprawy środków ochrony zdrowia oraz praw pracowniczych. Wzywamy do bardziej zdecydowanego włączenia się do walki w celu przezwyciężenia tego przestarzałego systemu oraz zbudowania alternatywnego, w którym gospodarka będzie odpowiadać potrzebom ludzi, gdzie postęp naukowy oraz technologiczny służy zapewnieniu wszechstronnego dobrobytu pracownikom – socjalizmu-komunizmu.

Zmarł tow. Grzegorz Waliński (1964-2021)

Z głębokim żalem informujemy, że dnia 13 lutego, w wieku 57 lat, zmarł Towarzysz Grzegorz Waliński. Doktor historii, dyplomata, bardzo mądry człowiek i wspaniały przyjaciel.

Był nie tylko doktorem historii i dyplomatą, ale także dziennikarzem i tłumaczem. Specjalizował się w historii Afryki. Od 2002 do 2008 r. był ambasadorem w Nigerii i sąsiednich krajach afrykańskich. Napisał szereg publikacji dotyczących tego kontynentu. Zajmował się również historią ruchu robotniczego, a także współczesnymi zagadnieniami społecznymi.

Znał kilka języków.Od kilku lat działał w Komunistycznej Partii Polski.

W 2019 r. został wybrany członkiem Krajowego Komitetu Wykonawczego KPP. Był także jednym z założycieli i członkiem władz Stowarzyszenia Historia Czerwona.

Towarzysz Grzegorz pozostanie w naszej pamięci jako człowiek o wielkiej wiedzy, wrażliwy na ludzką krzywdę, przyjacielski i zawsze gotowy do pomocy innym.

Cześć Jego pamięci!

Krajowy Komitet Wykonawczy Komunistycznej Partii Polski

Życzenia noworoczne

KPP życzy wszystkim towarzyszom a także sympatykom wszelkiej pomyślności w nowym roku 2021. Upływający rok ukazał największą wadę kapitalizmu – stawianie zysków ponad ludzkim życiem.

Pandemia pokazała jak groźne są skutki cięć wydatków na publiczną służbę zdrowia czy uelastycznienia form zatrudnienia.

Dlatego życzymy, aby rok 2021 zbliżył nas do końca systemu kapitalistycznego oraz budowy społeczeństwa, w którym wszyscy będą mieli zagwarantowane godne warunki życia oraz bezpieczeństwa.

Poniżej artykuł z Brzasku (08.01.2021 r.) podsumowujący globalną sytuację społeczno-gospodarczą w 2020 r.

Kapitalistyczny kryzys i pandemia pogorszyły sytuację większości społeczeństw. W roku 2020 niemal na całym świecie wzrósł poziom nędzy. Najbardziej poszkodowani byli pracownicy sezonowi, zatrudnieni na umowach śmieciowych, samozatrudnieni oraz wykluczeni, którzy już przed pandemią mieli problemy ze znalezieniem pracy. Postępujący kryzys, a także ograniczenia z powodu pandemii pozbawiły ich i tak bardzo skromnych dochodów. Według Międzynarodowej Organizacji Pracy w skali globalnej zlikwidowano 400 milionów miejsc pracy, a upadkiem zagrożonych jest 430 milionów drobnych, często jednoosobowych firm.

Istnieje jednak grupa, która ogromnie skorzystała na kryzysie. Według badań magazynu „Forbes” około 2200 miliarderów zwiększyło w zeszłym roku swoje majątki o ogromną kwotę 1,9 tryliona dolarów. Ich dochody wzrosły o około 20% w porównaniu z rokiem poprzednim. Rekordzista – Elon Musk zwiększył swój majątek z 27 miliardów do 137 miliardów dolarów. Drugi w zestawieniu Jeff Bezos zarobił o 67,5 miliarda więcej niż rok wcześniej i pozostaje najbogatszym człowiekiem na świecie. Jego kariera oraz sukces ekonomiczny dobrze przedstawia oblicze współczesnego kapitalizmu. Bezos jest właścicielem międzynarodowej firmy Amazon, specjalizującej się w sprzedaży online. Pandemia i zamknięcie wielu tradycyjnych sklepów spowodowało ogromny wzrost popytu na tego typu usługi. Kursy akcji Amazona, którymi Bezos obraca na rynku finansowym, poszybowały w górę. Jednocześnie Amazon wykorzystał kryzys i pandemię aby zamrozić płace pracowników w wielu krajach, w tym Polsce. Wzrost cen akcji nie odbił się więc na sytuacji zatrudnionych. Amazon nadal opiera się na taniej sile roboczej w krajach peryferyjnego kapitalizmu oraz rozwijających się. Jest też pośrednikiem w sprzedaży wielu dóbr wytworzonych na globalnym południu, w warunkach półniewolniczych. Zarówno zatrudnieni w Amazonie jak i u jego podwykonawców w czasie pandemii zgłaszali problemy z bezpieczeństwem oraz pracą w warunkach sprzyjających zakażeniu Covid-19.

Za ogromne zyski miliarderów odpowiada charakter ich działalności ekonomicznej opartej nie, jak w okresie kapitalizmu przemysłowego na inwestycji w produkcję, lecz kapitale finansowym. Współcześnie wielkie fortuny powstają głównie dzięki spekulacjom. Kapitał produkuje jeszcze większy kapitał dzięki manipulowaniu kursami akcji, odsetkami oraz krótkotrwałym inwestycjom. Upada mit jakoby kapitaliści tworzyli miejsca pracy. Elon Musk czy Jeff Bezos mogą bez większych konsekwencji, z dnia na dzień pozbyć się należących do nich fabryk czy magazynów, kupując nowe w innej części świata lub przeznaczając uzyskane pieniądze na lokaty. Korzystają również z wolnego przepływu kapitału, który nie może być kontrolowany przez rządy narodowe ani międzynarodowe instytucje finansowe. Pandemia nie zaszkodziła rynkom finansowym. Wręcz przeciwnie. Według organizacji pozarządowej Oxfam, zajmującej się monitorowaniem przepływów bogactwa na świecie, wiele tarcz przyjmowanych przez rządy w trakcie pandemii, zamiast walki z kryzysem miało na celu ochronę akcjonariuszy wielkich koncernów. Dlatego 100 czołowych posiadaczy akcji powiększyło swoje majątki. Wielkie korporacje zmieniły strategię zwiększając inwestycje finansowe, przynoszące szybkie zyski, lecz nie przekładające się na miejsca pracy. Podczas gdy w Bangladeszu pracę straciło ponad 2,2 mln pracowników 10 największych marek odzieżowych korzystających wcześniej z ich pracy, przekazało rekordowe 74% zysków akcjonariuszom, wypłacając im dywidendy. W Indiach, gdy tysiące pracowników plantacji herbaty oraz rolników z dnia na dzień zostały pozbawione zysków, największe firmy sprzedające herbatę zwiększyły zyski tnąc koszty oraz korzystając ze spekulacji finansowych. Koncern wydobywczy Chevron zapowiedział redukcję zatrudnienia o 10-15% wypłacając jednocześnie akcjonariuszom dywidendy wyższe niż rok wcześniej.

Upadek tradycyjnych biznesów stworzył nowe pola do spekulacji. Zyski Muska czy Bezosa w ogromnej większości nigdy nie zostaną przeznaczone na realne inwestycje – nowe fabryki, instytuty badawcze czy infrastrukturę. Te ogromne pieniądze znajdą się na lokatach, produkując kolejne wielkie sumy. Bezos mógłby z powodzeniem dać każdemu ze swoich 876 tysięcy pracowników na świecie ponad 100 tysięcy dolarów rocznie i jego zyski nawet by na tym nie ucierpiały. Woli jednak ograniczanie wydatków na pensje oraz łamanie praw pracowniczych.

Rok 2020 rozwiał złudzenia co do roli wielkiego kapitału. Nie przyczynił się on do złagodzenia skutków pandemii. To nie on wyłożył największe pieniądze na walkę z Covid-19. Rządowe dotacje oraz publiczna służba zdrowia i instytuty badawcze okazały się o wiele bardziej przydatne przy opracowywaniu szczepionek. Bez ich wsparcia nawet wielcy giganci na rynku leków, jak Pfizer, nie mogliby sfinalizować badań. Wielki kapitał nie pomaga w przezwyciężeniu kryzysu, lecz z niego korzysta, kosztem ogromnych rzesz ludzi pracy. Jest wirusem gorszym niż Covid-19.

Zmarł Towarzysz Kazimierz Jarzębowski (1923-2020)

Ze smutkiem informujemy, że 9 października zmarł, w wieku 97 lat, Kazimierz Jarzębowski, działacz Komunistycznej Partii Polski, krytyk kapitalizmu, weteran ruchu robotniczego.

Z ruchem komunistycznym związany był już w II RP. W swoje 18. urodziny, 21 stycznia 1941 r., nielegalnie przedostał się do ZSRR aby prowadzić działalność antyfaszystowską. Na tereny okupowanej Polski powrócił w czerwcu 1941 r., tuż przed atakiem III Rzeszy na ZSRR. Aresztowany został przez Niemców za pomoc radzieckim jeńcom i zesłany na roboty przymusowe do Niemiec. Po wojnie włączył się w odbudowę Polski. Pracował jako pedagog i kurator, a także dziennikarz w Polskiej Agencji Prasowej (PAP).

W latach 60. współtworzył nielegalną Komunistyczną Partię Polski, za co został aresztowany. Od początku lat 90. był członkiem Związku Komunistów Polskich „Proletariat”, a następnie od 2002 r. działał w Komunistycznej Partii Polski. Do końca życia prowadził aktywną działalność społeczną na rzecz represjonowanych oraz poszkodowanych przez kapitalizm. Uczestniczył do końca życia w wielu demonstracjach antykapitalistycznych i antynatowskich, na których znany był pod pseudonimem „Karol Marks”.

Cześć Jego pamięci!

Stanowisko Światowej Rady Pokoju w sprawie eskalacji konfliktu Azerbejdżanu z Armenią

Światowa Rada Pokoju wyraża głębokie zaniepokojenie niedawną eskalacją konfliktu granicznego w Górskim Karabachu, toczącego się między Azerbejdżanem a Armenią, powodującego straty po obu stronach, również wśród cywilów.

Źródło konfliktu pochodzi sprzed 30 lat. Jest on skomplikowany, a zaangażowane są w nim różne siły regionalne i globalne.

Rada potępia wszelką zewnętrzną interwencję, zarówno poprzez prowokowanie napięć, jak i bezpośredni lub pośredni udział w konflikcie. Domaga się także zaprzestania dotychczasowych ingerencji.

Nie jest tajemnicą iż region ten stał się obiektem zainteresowania potężnych państw rywalizujących o kontrolę nad zasobami energetycznymi i szlakami transportowymi, podobnie jak obserwujemy to na Bliskim Wschodzie, w Północnej Afryce i wschodniej części Morza Śródziemnego.

Rada jest świadoma skomplikowanej historii spornego regionu i zaniepokojona poważnymi konsekwencjami wybuchu konfliktu między dwoma państwami, dla ich społeczeństw i mieszkańców regionu.

Zauważamy, iż wojna może znacząco się rozszerzyć, więc wzywamy do:

– natychmiastowego zawieszenia ognia i wstrzymania walk,

– powrotu do dialogu między stronami oraz poszukiwania politycznego, wspólnego rozwiązania konfliktu,

– aktywnej mobilizacji sił pokojowych w obu krajach i regionie, aby przeciwdziałać wojennej histerii oraz promować pokojowe rozwiązanie konfliktu

Rada uważa, że jest to w interesie ludów Azerbejdżanu i Armenii, przeciwdziała planom imperialistycznym i przyczyni się do pokoju w regionie.

Sekretariat Światowej Rady Pokoju

Ateny 28 września 2020

Wspólna deklaracja solidarności partii komunistycznych i robotniczych z narodem USA

Wspólna deklaracja solidarności z narodem USA zaproponowana została przez Komunistyczną Partię Kanady, KP USA i KP Meksyku.

My, Partie Komunistyczne i Robotnicze, wyrażamy naszą solidarność z wielonarodową klasą robotniczą USA oraz z ludnością Ameryki Północnej, która wyszła na ulice mobilizując się przeciwko rasizmowi, represjom, bezrobociu i innym ostrym problemom spowodowanym przez kapitalistyczny system wyzysku.

Morderstwo George’a Floyda nie jest wyjątkiem, jest to rasistowska norma wobec Afroamerykanów, Latynosów i imigrantów innych narodowości. Jak dowodzi pandemia COVID-19 (obecnie w USA ponad dwa miliony zakażeń i prawie 113 000 zgonów) system wyzysku traktuje w ten sam sposób całą klasę robotniczą. Można by uratować wiele istnień ludzkich, jednak sprywatyzowany system opieki zdrowotnej okazuje się niewydolny, ponieważ jego zasadą działania jest kapitalistyczny zysk.

Sprzeciw KPP wobec możliwości instalacji broni jądrowej USA w Polsce

Komunistyczna Partia Polski wyraża swój zdecydowany sprzeciw wobec sugestii możliwości relokacji broni jądrowej USA z Niemiec do Polski wyrażonej przez amerykańską ambasador Georgette Mossbacher.

Jakkolwiek jej wypowiedź nie miała charakteru oficjalnej propozycji, jednak w przypadku słów wypowiadanych publicznie przez oficjalnego przedstawiciela Stanów Zjednoczonych w Polsce i na temat, który nie powinien stanowić przedmiotu „żartów” czy „niezobowiązujących sugestii”, nie można wobec nich zachować obojętności.

Odbieramy tę wypowiedź jako kolejny krok wplątywania Polski w konfrontacyjną grę prowadzoną przez Stany Zjednoczone przeciwko Rosji. Konsekwentne tworzenie rusofobicznej histerii, podchwytywanej ochoczo przez polską prawicę, zaowocowało rozlokowaniem amerykańskich wojsk na terenie Polski i wmanewrowało Polskę w kosztowne zakupy amerykańskiego uzbrojenia.

Środki te mogły być przeznaczone na dużo pilniejsze cele społeczne, jak choćby wsparcie publicznej służby zdrowia czy systemu edukacyjnego. Dziś, gdy nadeszła godzina sprawdzianu, widzimy, jak wielkie niedostatki panują w obu tych dziedzinach i jak mylne i cyniczne było przekonywanie społeczeństwa, że panaceum na ich niedostatki ma być postępująca prywatyzacja.

Konsekwencje angażowania Polski w coraz bardziej napięte relacje między Waszyngtonem a Moskwą są jednak nieporównywanie gorsze i dowodzą, jak dalece rządzący nie liczą się ze społecznym interesem. Tworzenie rzekomo niezbędnej „wschodniej flanki NATO” i konsekwencji przekształcanie Polski w państwo frontowe służy jednie imperialistycznym interesom Stanów Zjednoczonych desperacko broniącym swojej upadającej pozycji światowego hegemona.

Nawet myśl o możliwości rozlokowania na polskim terytorium broni masowego rażenia w najmniejszej mierze nie służy poprawie bezpieczeństwa w regionie, a wręcz przeciwnie – wystawia Polskę jako cel możliwego odwetowego ataku jądrowego.

Do niekontrolowanej eskalacji napięcia może dojść w każdym momencie. Przysunięcie amerykańskiego potencjału jądrowego w stronę granic Rosji byłoby złamaniem zobowiązań podjętych przez Stany Zjednoczone w momencie rozpadu bipolarnego układu geopolitycznego, dzięki którym możliwe było wycofanie z terytoriów państw bloku wschodniego wojsk radzieckich.

Byłoby również posunięciem przybliżającym możliwość wybuchu niekontrolowanego konfliktu zbrojnego w Europie i zagrożeniem dla pokoju na świecie – otwarciem drogi do sytuacji, w której powrócilibyśmy do czasów kryzysu rakietowego. Sama sugestia takiej możliwości stanowi krok na drodze do eskalacji napięcia. Nie godzimy się na to.

Telekonferencja Europejskiej Inicjatywy Komunistycznej na temat walki klas w warunkach pandemii i nowego kryzysu

10 maja 2020 r. z inicjatywy Komunistycznej Partii Grecji (KKE) odbyła się telekonferencja partii Europejskiej Inicjatywy Komunistycznej pod hasłem: „Walka partii komunistycznych i robotniczych w warunkach pandemii i nowego kapitalistycznego kryzysu”.

Przemówienie wprowadzające podczas telekonferencji wygłosił Dimitris Koutsoumbas, Sekretarz Generalny KC KKE. W telekonferencji wzięły udział 24 partie komunistyczne i robotnicze z: Austrii, Bułgarii, Francji, Danii, Grecji, Włoch, Irlandii, Hiszpanii, Chorwacji, Łotwy, Białorusi, Litwy, Malty, Norwegii, Węgier, Ukrainy, Polski, Rosji, Serbii, Szwecji i Turcji.

Telekonferencja odbyła się kilka dni po obchodach Święta Pracy i 9 maja – 75. rocznicy zwycięstwa nad faszyzmem, które w tym roku zostały uhonorowane przez partie w szczególnych okolicznościach. Partie Europejskiej Inicjatywy Komunistycznej uhonorowały niezliczone ofiary walki robotniczej i antyfaszystowskie zwycięstwo narodów, kierowane przez Armię Czerwoną, naród radziecki oraz partię bolszewicką.

Podczas telekonferencji partie komunistyczne i robotnicze, które brały udział, wymieniły informacje dotyczące systemów opieki zdrowotnej oraz praw pracowniczych w krajach europejskich, działań rządów burżuazyjnych, UE i ataku ze strony kapitału.

Podczas dyskusji udowodniono, że pandemia Covid-19 ujawniła w krajach kapitalistycznych ogromne problemy systemów opieki zdrowotnej. Są one spowodowane długotrwałą antyspołeczną polityką niedofinansowania, niedostatecznego zatrudnienia i degradacji infrastruktury zdrowia publicznego na rzecz komercjalizacji oraz prywatyzacji ochrony zdrowia, wspierającej zyski monopoli.

Sytuacja w sektorze opieki zdrowotnej, opartym na kapitalistycznej rentowności, z jednej strony prowadzi do intensyfikacji pracy lekarzy i pielęgniarek, z drugiej nie jest w stanie zasadniczo zaspokoić współczesnych potrzeb profilaktyki i opieki zdrowotnej społeczeństwa, co potwierdza, że kapitalizm jest prawdziwym „wirusem”.

Ponadto obecna sytuacja uwypukliła sprzeczność interesów między krajami kapitalistycznymi, a monopolami, w sprawie patentu nowej szczepionki, leczenia i niezbędnych środków medycznych.

Partie Europejskiej Inicjatywy Komunistycznej zaprezentowały swoje doświadczenia dotyczące następstw nowego kryzysu kapitalistycznego, który nastąpił po spowolnieniu gospodarczym, mającym miejsce w poprzednim okresie i nabiera wielkich rozmiarów w warunkach pandemii.

Potępiono atak kapitału odbywający się na wszystkich frontach i antypracownicze działania burżuazyjnych rządów, które jednocześnie zapewniają ogromne kwoty na wsparcie grup monopolistycznych.

Udowodniono, że istnieje ogólna tendencja do wzrostu bezrobocia, elastycznych form zatrudnienia, nowych środków antypracowniczych oraz zawieszania praw pracowniczych. Staje się jasne, że po raz kolejny klasa robotnicza i inne warstwy ludowe zapłacą za kryzys kapitalistyczny.

W tych okolicznościach przedstawiciele partii komunistycznych i robotniczych Europejskiej Inicjatywy Komunistycznej omawiali stanowiska partii i ich działania na rzecz ochrony zdrowia ludzi oraz praw pracowniczych przed kapitalistyczną zapaścią.

Przede wszystkim podczas telekonferencji strony wyraziły serdeczne podziękowania dla lekarzy i pielęgniarek, personelu szpitali oraz innych placówek medycznych, którzy walczyli i nadal walczą z pandemią, napotykając ogromne trudności.

Partie Inicjatywy wyraziły również solidarność z osobami dotkniętymi pandemią Covid-19 i życzyły im szybkiego powrotu do zdrowia.

Ponadto wyrażono uznanie dla solidarności Kuby z najbardziej dotkniętymi pandemią krajami.

Strony zapowiedziały wzmożoną walkę o:

Natychmiastowe wzmocnienie publicznych systemów opieki zdrowotnej, rekrutację stałego personelu medycznego i pielęgniarskiego z pełnymi prawami, zaspokojenie wszystkich potrzeb w oddziałach intensywnej opieki (OIOM) i infrastruktury niezbędnej do pełnego funkcjonowania publicznej opieki zdrowotnej oraz badań medycznych.

Natychmiastowe zapewnienie przez państwo wszystkich niezbędnych środków ochrony (masek, rękawiczek, środków dezynfekujących itp.) i zwalczanie spekulacji nimi. Natychmiastowe zapewnienie wszystkich środków ochrony personelowi medycznemu, który bierze udział w tej bitwie.

Partie komunistyczne i robotnicze Europie zauważyły, że poprowadzą walkę z atakiem kapitału, który w obliczu nowego kryzysu przechodzi do powszechnych zwolnień i próbuje dalej niszczyć płace, godziny pracy, urlopy i inne prawa pracownicze. Wyraziły solidarność z klasowymi związkami zawodowymi, które walczą o to, by robotnicy nie ponosili konsekwencji kapitalistycznego kryzysu.

Wypowiadano się przeciwko imperialistycznym planom USA, NATO i UE, a także przeciwko sankcjom i środkom wykluczenia gospodarczego, które są przestępcze i utrudniają życie ludziom.

Partie uczestniczące w telekonferencji zauważyły, że obecna sytuacja pokazuje głęboką zapaść kapitalistycznego sposobu produkcji (kryzys, bezrobocie, zubożenie klasy robotniczej, komercjalizacja usług publicznych, takich jak ochrona zdrowia, wojny imperialistyczne itp.).

W tych okolicznościach hasło „Socjalizm lub barbarzyństwo” jest bardziej aktualne niż kiedykolwiek.

Europejska Inicjatywa Komunistyczna na dzień Zwycięstwa – 9 maja

Dzisiaj, podobnie jak 75 lat temu, o władzę dla klasy robotniczej!

75 lat temu Armia Czerwona podniosła Czerwony Sztandar w samym sercu Berlina, sygnalizując wielkie antyfaszystowskie zwycięstwo ludów i klęskę nazizmu po ciężkiej i krwawej walce pod przewodnictwem Związku Radzieckiego, do której ogromnie przyczyniło się wielu antyfaszystowskich partyzantów i ruchów, kierowanych przez partie komunistyczne, z wielu krajów, odpowiadających na wezwanie do zmiażdżenia reakcyjnych siły kierowane Włoch i Niemiec.

Dzięki ogromnemu poświęceniu milionów żołnierzy radzieckich, partyzantów i bojowników antyfaszystowskich najbardziej bezwzględna dyktatura kapitału w Europie dobiegła końca. Potęga klasy robotniczej, potęga radziecka, udowodniła swoją wyższość na wszystkich poziomach. Dziś w kapitalizmie osiągnięcia tych ludzi pozostają nieuchwytnym marzeniem. Świadczą o tym negatywne doświadczenia społeczeństw podczas pandemii.

Dziś, w 2020 r., Partie Komunistyczne i Partie Robotnicze, które popierają naszą działalność w różnych krajach Europy, są świadkami, podejmowania rządy burżuazyjne ogromnego wysiłku w celu obrony obrzydliwego systemu, któremu służą przepisując Historię spisaną krwią narodów.

W szczególności Unia Europejska celowo zaprzecza roli sił radzieckich i ich ogromnym wysiłkom pod koniec drugiej wojny światowej. Parlament Europejski odzwierciedla reakcyjny i imperialistyczny charakter UE, opracowując oburzające antykomunistyczne oświadczenia, które obrażają heroiczną pamięć o tych, którzy walczyli w wojnie o zwycięstwo nad nazizmem, a nawet promują zakaz działania partii komunistycznych i ich symboli, pod absurdalnym pozorem, że komunizm i faszyzm są sobie równe.

Instytucje kapitalistyczne od lat próbują ustanowić 9 maja „Dniem Europy”, zaprzeczając zbiorowej pamięci i świadomości narodów. Również w tym roku komuniści z całego kontynentu bronią prawdy historycznej głośno i wyraźnie upamiętniając „Dzień Antyfaszystowskiego Zwycięstwa”. Sprzeczności między imperialistyczną Unią Europejską monopoli a klasą robotniczą i narodami w krajach europejskich nie można rozwiązać, dlatego coraz pilniejsze jest umacnianie pozycji zorientowanej na klasę w celu obalenia kapitalizmu.

Dzisiaj, podobnie jak 75 lat temu, zadaniem komunistów na poziomie międzynarodowym jest organizacja wszystkich sił robotniczych i ludowych w walce z imperializmem, o obalenie kapitalizmu oraz o budowanie braterskich i kooperacyjnych relacji między państwami, aby nie pozwolić na powtórzenie się zbrodni systemu pokonanego 75 lat temu. Dążenia te pozostają w pełni aktualne.

Po 75 latach walka o socjalizm, dla wyzwolenia społecznego od wyzysku kapitalistycznego i budowy nowej przyszłości dla dobra narodów oraz ludzkości, jest bardziej aktualna i konieczna niż kiedykolwiek wcześniej.

Europejska Inicjatywa Komunistyczna

w dniu wielkiego antyfaszystowskiego Zwycięstwa 9 maja 2020 r.

Odezwa Komunistycznej Partii Polski na 1 maja

Komunistyczna Partia Polski z okazji Święta Ludzi Pracy – 1 Maja wzywa wszystkich ludzi pracy do walki o prawa pracownicze, przeciwko antyspołecznej polityce rządu wykonującego polecenia wielkiego kapitału.

Kryzys związany z pandemią Covid-19 ujawnił wszystkie patologiczne cechy systemu kapitalistycznego. Nasilił się wyzysk ludzi pracy oraz atak na ich prawa ze strony kapitału. Podczas pandemii wielu pracowników utraciło pracę i źródło zarobków. Ogromna większość z nich nie ma prawa do zasiłków dla bezrobotnych. Służąca kapitałowi władza nie zaoferowała im nic poza pustymi obietnicami. Nie wprowadzono nawet połowicznych, reformistycznych rozwiązań takich jak minimalny dochód gwarantowany.

Nisko opłacani pracownicy nie mogą sobie pozwolić na zastosowanie się do zaleceń pozostania w domach podczas pandemii, ponieważ grozi im bezrobocie. W pracy spotyka ich obecnie jeszcze większy wyzysk. Są pozbawieni podstawowych środków ochrony, a normy bezpieczeństwa nie są zachowywane, jako zmniejszające zysk kapitalistów.

Kolejne projekty tzw. tarczy antykryzysowej są przygotowywane pod dyktando kapitału. Służą głównie jego interesom, umożliwiając jeszcze większy wyzysk pracowników, na przykład poprzez wydłużanie godzin pracy. W niektórych branżach mogą być równoznaczne ze skoszarowaniem pracujących w miejscu zatrudnienia. Kapitaliści nalegają również aby tarcza umożliwiła im łatwiejsze zwalnianie pracowników oraz ograniczanie ich pensji. Pomimo uprawnień jakie dała im tarcza kapitaliści nie musieli zagwarantować utrzymania zatrudnienia na dotychczasowym poziomie.

Prywatyzacja usług publicznych oraz niszczenie tych, które pozostały w gestii państwa, przyczyniły się do pogorszenia jakości publicznej służby zdrowia. Właśnie ona, a nie placówki prywatne, jest w stanie walczyć z epidemią. Pracownicy publicznej służby zdrowia, wbrew publicznym zapewnieniom ze strony władzy, że są bohaterami, pozostają nisko opłacani i przepracowani. Brakuje testów oraz środków zabezpieczenia dla personelu medycznego narażającego życie w walce z epidemią.

Podczas pandemii nie zmienił się imperialistyczny i militarystyczny charakter kapitalizmu. Polskie władze nie wycofały się z wspierania agresywnej, imperialistycznej polityki Stanów Zjednoczonych i NATO. Nadal popierają ingerencję w wewnętrzne sprawy innych krajów oraz politykę militarnego zastraszania. Pomimo braków budżetowych polski rząd podjął decyzję o zakupie amerykańskich pocisków przeciwpancernych oraz innego sprzętu wojskowego. Wydatki zbrojeniowe pozostają na wysokim poziomie 2% PKB, wyższym niż fundusze zagwarantowane na służbę zdrowia czy edukację. Taki stan służy nie społeczeństwu, lecz wielkim ponadnarodowym koncernom zbrojeniowym.

Obecny kryzys nie jest spowodowany jedynie pandemią Covid-19. Jest to kryzys całego systemu kapitalistycznego. W jego obliczu kapitał zrobi wszystko aby bronić swej uprzywilejowanej pozycji, a także zdobyć nowe możliwości wyzyskiwania społeczeństwa. Dlatego konieczna jest mobilizacja, wspieranie związków zawodowych oraz włączenie się jak najszerszych grup społecznych w protesty pracownicze. Walka nie tylko w obronie praw już zdobytych, lecz również o wywalczenie nowych.

Kapitalizm nie jest niezmiennym prawem fizyki, może być zmieniony i zastąpiony systemem gwarantującym społeczną sprawiedliwość oraz przezwyciężenie klasowych sprzeczności – socjalizmem.

1 Maja jest symbolem wieloletniej walki klasy robotniczej.

1 Maja jest symbolem krwi przelanej przez robotników w starciu z kapitalistycznym barbarzyństwem.

1 Maja jest symbolem już osiągniętych zdobyczy klasy pracującej oraz tych, o które nadal trzeba walczyć.

Niech się święci 1 Maja!

Z okazji Międzynarodowego Święta Ludzi Pracy 1 Maja życzymy wszystkim członkom sympatykom, obywatelom dostrzegającym niesprawiedliwości obecnie panującego systemu kapitalistycznego i niegodzącym się z rosnącym totalitaryzmem i naruszaniem praw obywateli wszystkiego najlepszego w życiu osobistym i zawodowym, satysfakcji w działalności społecznej i kulturalnej.

Wytrwałości w walce o sprawiedliwość społeczną, i dążeniu do zmian poprawiających los najsłabszych i najuboższych.

Dziękujemy wszystkim, którzy wytrwale walczą z epidemią o życie i zdrowie narodu, pomimo braków i trudności spowodowanych wieloletnimi zaniedbaniami służby zdrowia i systemu bezpieczeństwa społeczeństwa.

1.05.2020 r.

Wspólne stanowisko partii komunistycznych i robotniczych z okazji 150 rocznicy urodzin W. I. Lenina

Oddajemy cześć wielkiemu przywódcy rewolucji – W. I. Leninowi i kontynuujemy jego pracę!

Partie komunistyczne i robotnicze podpisane pod tym wspólnym stanowiskiem, pragną w ten sposób uhonorować wielkiego rewolucjonistę oraz teoretyka socjalizmu naukowego – Włodzimierza Ilicza Lenina w 150 rocznicę jego urodzin.

Szczególnie w obecnych czasach, gdy rozszerza się pandemia COVID-19, tragicznie obnażając ogromne braki systemów ochrony zdrowia w państwach kapitalistycznych, a także antyspołeczny charakter systemu kapitalistycznego, który, w obliczu kryzysu, przerzuca jego ciężar ponownie na barki robotników, eskaluje także, w ramach swojej agresywnej natury, imperialistyczną rywalizację, tworząc nowe zagrożenie dla społeczeństw, czujemy jeszcze większą potrzebę odwołania się do historycznej postaci Lenina.

Poświęcił on życie sprawie klasy pracującej i innych warstw ludowych, walce o zniesienie wyzysku oraz budowie socjalistycznego społeczeństwa.

Upamiętniamy Lenina jako twórcę nowoczesnej partii klasy pracującej, partii „nowego typu”, która odrzuciła oportunizm i apostazję starych ugrupowań socjaldemokratycznych. Taką była Partia Bolszewicka, która stała na czele walki klasowej proletariatu i innych wyzyskiwanych grup w Rosji. Partia Lenina poprowadziła rosyjską klasę pracującą do zwycięstwa i obalenia władzy klas wyzyskujących oraz ustanowienia dyktatury proletariatu, władzy robotniczo-chłopskiej, służącej interesom ogółu, wyzyskiwanych i prześladowanych.

Lenin zdefiniował i uzasadnił wiodącą rolę Partii Komunistycznej nie tylko w ustanowieniu władzy robotniczej, ale również w budowie socjalizmu.

Upamiętniamy Lenina jako teoretyka, który biorąc pod uwagę panujące warunki, dalej rozwinął składniki marksizmu, między innymi filozofię, ekonomię polityczną i komunizm naukowy. Jako przeciwnika wszelkich zniekształceń oportunistycznych i rewizjonistycznych w rewolucyjnej teorii i praktyce, dogmatyzmu, sekciarstwa i parlamentarnych iluzji.

Jego prace takie jak „Co to są „przyjaciele ludu” i jak oni walczą przeciwko socjaldemokratom?”, „Rozwój kapitalizmu w Rosji”, „Co robić?”, „Dwie taktyki socjaldemokracji w rewolucji demokratycznej”, „Materializm i empiriokrytycyzm”, „Marksizm i rewizjonizm”, „Upadek Drugiej Międzynarodówki”, „Socjalizm a wojna”, „W sprawie Stanów Zjednoczonych Europy”, „Imperializm jako najwyższe stadium kapitalizmu”, „Państwo i rewolucja”, „Tezy kwietniowe”, „Dziecięca choroba lewicowości w komunizmie”, „Pilne zadania władzy radzieckiej” i „Wielkie przedsięwzięcie” były krokami milowymi w propagowaniu marksizmu i walki rewolucyjnej.

Wartościowy dorobek teoretyczny Lenina jest wciąż, stanowiąc podstawę edukacji polityczno-ideologicznej oraz działań nowej generacji rewolucjonistów.

Upamiętniamy Lenina jako przywódcę Wielkiej Socjalistycznej Rewolucji Październikowej, która ponad wiek temu wstrząsnęła ludzkością, zwycięskiej rewolucji, która pokazała siłę walki klasowej, siłę wyzyskiwanych i prześladowanych, gdy wezmą oni swoje sprawy w swoje ręce i popchną naprzód koło historii – ku społecznemu wyzwoleniu, płomieniowi Października, który przyspieszył tworzenie licznych partii komunistycznych i robotniczych. Lenin miał dogłębne umiejętności strategiczne i sprawnie zawierał sojusze, co przyczyniło się do sukcesu sprawy rewolucji socjalistycznej.

Upamiętniamy Lenina jako przywódcę pierwszego państwa socjalistycznego, które jako pierwsze ustanowiło władzę robotniczą opartą na nowych, rewolucyjnych instytucjach takich jak Rady, szukało rozwiązań gospodarczych dla nowego społeczeństwa, opartych na zaspokojeniu podstawowych potrzeb ludu oraz wszechstronnego rozwoju całego ludu, a nie jedynie zysków nielicznych. ZSRR, pierwsze państwo socjalistyczne na świecie, powstało dzięki szczególnemu wkładowi Lenina, wprowadziło nowe, bezprecedensowe osiągnięcia ekonomiczne, społeczne, polityczne i kulturalne służące klasie pracującej i szerszym masom ludowym, co miało ogromny wpływ na historyczny, postępowy rozwój na świecie. Było to wsparcie dla ludów walczących o socjalizm i pokój.

Upamiętniamy Lenina jako wielkiego internacjonalistę, przywódcę, który wzniósł sztandar proletariackiego internacjonalizmu, przeciwstawiając się zdradzieckiemu działaniu II Międzynarodówki w czasie pierwszej wojny światowej, który sprzeciwiał się burżuazyjnemu nacjonalizmowi i innym prądom burżuazyjnym, takim jak kosmopolityzm kapitału; przewodził III Międzynarodówce Komunistycznej, która wniosła wielki wkład do międzynarodowego ruchu robotniczego i komunistycznego, a obecnie jest źródłem wartościowych lekcji z doświadczeń, które zgromadziła poprzez działanie.

Stanowisko Lenina w sprawie kolonializmu pozwoliło komunistom zrozumieć kwestię kolonii i zainspirowało ich do prowadzenia walki antykolonialnej, zarówno w krajach skolonizowanych, jak i kolonialnych.

Upamiętniamy Lenina jako niezmordowanego i konsekwentnego przeciwnika wojny imperialistycznej, obrońcę walki ludów o wyzwolenie narodowe i społeczne, sprawiedliwość społeczną, pokój i socjalizm.

Kontrrewolucja i odbudowa kapitalizmu nie mogą ukryć osiągnięć socjalizmu. Katastrofy oraz niesprawiedliwość, której doświadczamy, ostre problemy i cierpienie klasy pracującej, niższej klasy średniej, chłopów oraz całych społeczeństw, spowodowane kapitalistycznym wyzyskiem, podkreślają wagę oraz aktualność socjalizmu na całym świecie.

Partie komunistyczne i robotnicze potępiają „falę” przemilczeń, a także reakcyjnego i antykomunistycznego wypaczania historii, prowadzonego na świecie przez siły polityczne działające w interesie kapitału, a wymierzone w pamięć o Leninie. Walczymy o kontynuację jego pracy i jesteśmy zdeterminowani w obronie i propagowaniu jego dziedzictwa. Wzywamy również robotników i lud do uczenia się z niego.

22/04/2020

Sygnatariusze:
1. Komunistyczna Partia Albanii
2. PADS, Algieria
3. Komunistyczna Partia Argentyny
4. Komunistyczna Partia Armenii
5. Komunistyczna Partia Australii
6. Partia Pracy Austrii
7. Komunistyczna Partia Azerbejdżanu
8. Demokratyczna Postępowa Trybuna Bahrajnu
9. Komunistyczna Partia Bangladeszu
10. Komunistyczna Partia Białorusi
11. Komunistyczna Partia Belgii
12. Brazylijska Partia Komunistyczna
13. Komunistyczna Partia Brazylii
14. Komunistyczna Partia Brytanii
15. Nowa Partia Komunistyczna Brytanii
16. Komunistyczna Partia Bułgarii
17. Partia Bułgarskich Komunistów
18. Związek Komunistów w Bułgarii
19. Komunistyczna Partia Kanady
20. Komunistyczna Partia Chile
21. Socjalistyczna Robotnicza Partia Chorwacji
22. AKEL, Cypr
23. Komunistyczna Partia Czech i Moraw
24. Komunistyczna Partia Danii
25. Partia Komunistyczna w Danii
26. Siła Rewolucji, Dominikana
27. Komunistyczna Partia Ekwadoru
28. Komunistyczna Partia Egiptu
29. Komunistyczna Partia Salwadoru
30. Komunistyczna Partia Finlandii
31. Komunistyczna Partia Rewolucyjna Francji
32. Biegun Odrodzenia Komunistycznego we Francji
33. Zjednoczona Partia Komunistyczna Gruzji
34. Niemiecka Partia Komunistyczna
35. Komunistyczna Partia Grecji
36. Węgierska Partia Robotnicza
37. Komunistyczna Partia Indii
38. Komunistyczna Partia Indii (marksistowska)
39. Komunistyczna Partia Kurdystanu – Irak
40. Partia Tudeh, Iran
41. Robotnicza Partia Irlandii
42. Komunistyczna Partia Irlandii
43. Komunistyczna Partia Izraela
44. Partia Komunistyczna, Włochy
45. Włoska Partia Komunistyczna
46. Jordańska Partia Komunistyczna
47. Shiso-Undo, Japonia
48. Socjalistyczny Ruch Kazachstanu
49. Partia Pracy Korei
50. Partia Komunistów Kirgistanu
51. Libańska Partia Komunistyczna
52. Socjalistyczna Partia Łotwy
53. Partia Socjalistyczna, Litwa
54. Komunistyczna Partia Luksemburga
55. Komunistyczna Partia Malty
56. Komunistyczna Partia Meksyku
57. Ludowa Partia Socjalistyczna – Narodowe Stowarzyszenie Polityczne, Meksyk
58. Komunistyczna Partia Norwegii
59. Nowa Partia Komunistyczna Holandii
60. Komunistyczna Partia Pakistanu
61. Palestyńska Partia Komunistyczna
62. Palestyńska Partia Ludowa
63. Paragwajska Partia Komunistyczna
64. Komunistyczna Partia Peru
65. Komunistyczna Partia Portoryko
66. Komunistyczna Partia Polski
67. Portugalska Partia Komunistyczna
68. Komunistyczna Partia Filipin (PKP-1930)
69. Komunistyczna Partia Ukrainy
70. Związek Komunistów Ukrainy
71. Komunistyczna Partia Federacji Rosyjskiej
72. Komunistyczna Partia Robotnicza Rosji
73. Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego
74. Związek Partii Komunistycznych – KPZR
75. Nowa Komunistyczna Partia Jugosławii
76. Komuniści Serbii
77. Komunistyczna Partia Słowacji
78. Południowoafrykańska Partia Komunistyczna
79. Komunistyczna Partia Hiszpanii
80. Komunistyczna Partia Robotników Hiszpanii
81. Komunistyczna Partia Narodów Hiszpanii
82. Komuniści Katalonii
83. Związek Ludowy Galicji
84. Komunistyczna Partia Sri Lanki
85. JVP Sri Lanka
86. Komunistyczna Partia Suazi
87. Komunistyczna Partia Szwecji
88. Partia Komunistyczna, Szwajcaria
89. Sudańska Partia Komunistyczna
90. Syryjska Partia Komunistyczna
91. Komunistyczna Partia Turcji
92. Partia Komunistów, USA
93. Komunistyczna Partia Wenezueli

Wspólna deklaracja partii komunistycznych i robotniczych: SOLIDARNOŚĆ TAK – BLOKADA NIE

ŻĄDAMY NATYCHMIASTOWEGO ZNIESIENIA BLOKADY NAŁOŻONEJ NA KUBĘ PRZEZ USA

W miarę jak pandemia Covid-19 rozprzestrzenia się na całej planecie, powodując ogromny ból oraz straty, objawiają się dwa podejścia: jedno kładące nacisk na uzyskanie zysków i narzucenie globalnej kontroli nad zdrowiem publicznym i dobrobytem ludzi, drugie stawia ludzkie zdrowie oraz dobre samopoczucie ponad wszelkie inne interesy.

Podczas pandemii Covid-19 ludzie na różnych kontynentach doświadczają internacjonalizmu oraz solidarności okazywanych przez Kubę, która odpowiada na wezwania o pomoc wysyłając zespoły medyczne do dziesiątek krajów.

To działanie humanitarne jest kontynuacją dziesięcioleci bezinteresownej praktyki, gdy kubańscy lekarze oraz pielęgniarki przybywali na pomoc krajom dotkniętym klęskami żywiołowymi lub epidemiami.

Podczas gdy słowo „solidarność” pada z różnych stron jako niezbędne podejście dla całej planety, aby stawić czoła pandemii, USA zdecydowały się jeszcze bardziej zaostrzyć nielegalną blokadę gospodarczą, handlową i finansową nałożoną na Kubę.

W tych dramatycznych czasach, kiedy zagrożone jest życie ludzkie, USA, nakładając klauzulę eksterytorialności prawa Helmsa-Burtona, blokuje środki ochrony osobistej, wentylatory i zestawy testowe, które zostały już zakupione i są transportowane na Kubę. Jest to najbardziej makabryczny przejaw 60-letniej kryminalnej blokady, jej konsekwencji dla życia i rozwoju gospodarczego Kuby oraz jej mieszkańców.

W tych warunkach my, niżej podpisane partie komunistyczne i robotnicze:

Potępiamy kryminalną blokadę gospodarczą, handlową i finansową USA przeciwko Kubie.

Domagamy się natychmiastowego zniesienia nielegalnej blokady USA przeciwko Kubie.

Wyrażamy naszą wdzięczność za solidarność Kuby i pomoc potrzebującym za pośrednictwem jej zespołów medycznych.

Ponownie wyrażamy naszą solidarność z Komunistyczną Partią Kuby, rządem oraz narodem kubańskim w ich walce o obronę socjalistycznej ścieżki rozwoju.

Solidarność TAK – blokada NIE

Wspólna deklaracja jest otwarta na dalsze podpisy.

Komunistyczna Partia Argentyny
Komunistyczna Partia Armenii
Komunistyczna Partia Australii
Komunistyczna Partia Bangladeszu
Partia Pracujących Belgii
Komunistyczna Partia Wielkiej Brytanii
Nowa Komunistyczna Partia Wielkiej Brytanii
Komunistyczna Partia Kanady
Socjalistyczna Partia Pracy Chorwacji
Komunistyczna Partia Kuby
AKEL – Cypr
Komunistyczna Partia Czech i Moraw
Komunistyczna Partia Danii
Partia Pracy Korei
Komunistyczna Partia Ekwadoru
Komunistyczna Partia Finlandii
Niemiecka Partia Komunistyczna DKP
Komunistyczna Partia Grecji
Węgierska Partia Pracujących
Komunistyczna Partia Indii (Marksistowska)
Tudeh Partia Iranu
Komunistyczna Partia Kurdystanu-Iraku
Komunistyczna Partia Izraela
Odrodzenie Komunistyczne – Włochy
Komunistyczna Partia Włoch- PCI
Komunistyczna Partia Włoch
Komunistyczna Partia Malty
Komunistyczna Partia Meksyku
Nowa Partia Komunistyczna Holandii
Komunistyczna Partia Norwegii
Palestyńska Partia Ludowa
Komunistyczna Partia Palestyny
Komunistyczna Partia Polski
Komunistyczna Partia Portugalii
Nowa Komunistyczna Partia Jugosławii
Południowoafrykańska Partia Komunistyczna
Komunistyczna Partia Hiszpanii
Komunistyczna Partia Ludów Hiszpanii
Komunistyczna Partia Robotnicza Hiszpanii
Komunistyczna Partia Sri Lanki
Komunistyczna Partia Suazi
Komunistyczna Partia Turcji
Komunistyczna Partia Ukrainy
Komunistyczna Partia USA
Komunistyczna Partia Wenezueli

Oświadczenie Sekretariatu Europejskiej Inicjatywy Komunistycznej ws. usunięcia pomnika Koniewa w Pradze Czeskiej

Sekretariat Europejskiej Inicjatywy Komunistycznej potępia i ujawnia ludom Europy prowokacyjne oraz odrażające działanie lokalnych władz 6 dzielnicy Pragi, polegające na usunięciu pomnika radzieckiego generała Iwana Stepanowicza Koniewa, dowodzącego wojskami Armii Czerwonej, które wyzwoliły Pragę oraz sporą część Czechosłowacji od nazistowskiego jarzma.

Korzystając z ograniczeń w ruchu z powodu pandemii koronawirusa oraz najwyraźniej przy wsparciu czeskiego rządu, władze miasta dokonały usunięcia kolejnego radzieckiego pomnika, symbolu antyfaszystowskiej walki ludów.

Dodajemy, że to niewiarygodne oraz haniebne, iż w tak nadzwyczajnych okolicznościach, mimo że ich odpowiedzialność powinna skupić się na pandemii koronawirusa, poświęcają swój czas oraz energię na działania wypaczające historię.

Jest to kolejny akt antykomunistyczny, do którego w oburzającej uchwale Parlamentu Europejskiego zachęcała antykomunistyczna UE. Jest to obraza dla Czechów oraz ich wkładu w walkę antyfaszystowską, a także pamięci 140 000 żołnierzy Armii Czerwonej poległych w Czechosłowacji. Mylą się, jeśli wierzą, iż taką nieprzyzwoitością, dokonaną niczym złodzieje, w tajemnicy przed ludźmi, uda im się przepisać na nowo historię, która została niezaprzeczalnie napisana krwią ludu.

Domagamy się natychmiastowego uchylenia tej niedopuszczalnej decyzji oraz powrotu pomnika generała Koniewa na swoje miejsce.

9.04.2020 r.

Postulaty społeczno-gospodarcze Komunistycznej Partii Polski w związku z pandemią COVID-19

W nadzwyczajnej sytuacji pandemii, gdy rządzący po raz kolejny chcą przerzucić koszty kryzysu na klasę pracującą – niezbędną w sytuacji kryzysowej a nisko wynagradzaną, KPP proponuje:

1. Automatyczne przekształcenie wszystkich „umów śmieciowych”, indywidualnej działalności gospodarczej itp. na umowy o pracę zgodne z Kodeksem Pracy.
2. Likwidację agencji pracy tymczasowej jako tworów pasożytniczych.
3. Pozostawienie umowy o dzieło jako formy pracy dodatkowej dla osób zatrudnionych na etacie lub tych, którzy wykonują tzw. „wolne zawody”, zgodnie z wcześniejszymi propozycjami KPP.
4. Wprowadzenie w sferze budżetowej gwarancji utrzymania zatrudnienia i wynagrodzeń na poziomie sprzed epidemii.
5. Wprowadzenie zakazu zwolnień oraz redukcji wynagrodzeń w przedsiębiorstwach prywatnych, przy państwowej gwarancji rekompensat przeznaczanych wyłącznie na utrzymanie miejsc pracy i wypłaty dla pracowników.
6. Zapewnienie wszystkim obywatelom podstawowych środków bytowych poprzez ich reglamentację i określenie maksymalnych cen (które bez reglamentacji nie będą skuteczne).
7. Urzędowe zagwarantowanie minimum socjalnego dla wszystkich na czas kryzysu.
8. Wprowadzenie wakacji kredytowych i czynszowych na czas epidemii i rekonstrukcji po jej zakończeniu.
9. Objęcie z mocy prawa wszystkich obywateli ubezpieczeniem zdrowotnym.
10. Objęcie nadzorem państwa sprzedaży środków ochrony zdrowia.
11. Wprowadzenie progresywnego, wysokiego podatku (nawet do 90 procent) od dochodów wielokrotnie przekraczających średnią krajową.
12. Opodatkowanie przepływów finansowych oraz koncernów w celu zwiększenia wpływów do budżetu.
13. Uruchomienie rezerw państwowych.
14. Czasowe zawieszenie wszelkich praw patentowych na środki ochrony, medykamenty i sprzęt służący do ratowania zdrowia i życia.
15. Przeznaczenie dla służby zdrowia pieniędzy dotychczas wydatkowanych na propagandę polityczną.
16. Zaprzestanie finansowania związków wyznaniowych z budżetu państwa oraz wypowiedzenie konkordatu.
17. Wypowiedzenie wszystkich umów na zbędne zakupy, w szczególności takich jak zakup samolotów F-35.
18. Zaprzestanie finansowania baz wojskowych USA oraz wycofanie polskich wojsk z tzw. „misji zagranicznych”, prowadzonych w interesie wielkiego kapitału.

21.03.2020 r.

Nie skazano ale ukarano redakcję Brzask

17 marca ogłoszono kolejny werdykt w sprawie długoletniego procesu redaktorów Brzasku, pisma KPP i jej strony internetowej, oskarżanych o propagowanie totalitarnego ustroju państwa.

W tej sprawie już dwukrotnie Sąd Rejonowy w Dąbrowie Górniczej odrzucał zarzuty i po apelacjach prokuratury sprawa powróciła do ponownego rozpatrzenia. Tym razem Sąd Rejonowy w Dąbrowie Górniczej był pod naciskiem niekorzystnych dla oskarżonych orzeczeń sądu wyższej instancji, Sądu Okręgowego w Katowicach.

Wyrok został ogłoszony bez obecności oskarżonych, gdyż wprowadzono ograniczenia dostępu w związku z epidemią. Wszystkim trzem oskarżonym warunkowo umorzono postępowanie, ale jednocześnie zobowiązano każdego do wpłacenia 1000 zł na „Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym” i obciążono częścią kosztów sądowych. Czyli nie skazano…. ale ukarano finansowo.

Wyrok jest nieprawomocny i może zostać zaskarżony zarówno przez prokuraturę jak i oskarżonych.

Oczekujemy na uzasadnienie i pisemną formę wyroku.

W razie odwołania sprawę będzie rozpatrywał Sąd Okręgowy w Katowicach, który już dwukrotnie uważał ze oskarżeni są winni. Powyższy sąd wsławił się też tym, że jego pracownicy udzielali pomocy ugrupowaniom neofaszystowskim, które urządziły obchody urodzin Adolfa Hitlera.

Niezależnie od dalszego przebiegu sprawy i następnych wyroków skazujących jesteśmy zdecydowani walczyć aż do wyczerpania możliwości prawnych w kraju. Po uprawomocnieniu wyroku będziemy składać skargę do Trybunału Europejskiego w Strasburgu z wnioskiem o odszkodowanie za wieloletnie nękanie Partii i jej członków, wskazując na liczne precedensy i uchybienia wskazujące na stronniczość wymiaru sprawiedliwości, realizującego polityczne zapotrzebowanie rządzącej w Polsce nacjonalistycznej i antykomunistycznej partii PiS.

/podpisano/

Przewodniczący KKW Komunistycznej Partii Polski

Krzysztof Szwej