Uchwała nr 1 V Zjazdu KPP

V Zjazd Komunistycznej Partii Polski, wobec nasilających się represji wobec Partii oraz planowanych zmian prawa dążących do zakazu działalności partii komunistycznej i innych ruchów lewicowych a także praktycznej penalizacji posiadania materiałów publikacji i przedmiotów związanych z historią ruchu robotniczego, socjalizmu i PRL, postanowił o nie wprowadzaniu żadnych zmian w Statucie, Programie i charakterze Partii.

KPP w obronie suwerenności Polski i przeciwko amerykańskiemu imperializmowi


Wyrażamy głębokie zaniepokojenie kierunkiem rozwoju sytuacji na arenie międzynarodowej oraz wynikających z niej zmianami o charakterze ustrojowym w Polsce. Tempo wydarzeń wyraźnie przyspiesza, a ich skutki mogą być katastrofalne!

Stany Zjednoczone Ameryki, dążąc do stworzenia świata jednobiegunowego, w którym chcą pełnić rolę hegemona, eskalują nacisk na Rosję, Chiny, Iran oraz wszystkie inne kraje, które chcą obronić własną niezależność polityczną.

Stosują przy tym politykę jedno- oraz wielostronnych sankcji, wojny handlowej, kontrolowanych z zagranicy przewrotów, zwanych „kolorowymi rewolucjami”, oraz wojen hybrydowych, polegających na stosowaniu dezinformacji, paraliżowaniu komunikacji społecznej – samodzielnie lub łącznie z pozostałymi środkami.

Najbardziej jednak przerażająca jest skokowo rosnące ryzyko poważnego konfliktu zbrojnego, w związku z groźbami kierowanymi wobec Iranu oraz działaniami, które wskazują na prawdopodobny zamiar ich realizacji. Wojna regionalna na Bliskim Wchodzie może być początkiem konfrontacji między mocarstwami.

Polska, która od roku 1989 wyraźnie zatraciła niezależność w polityce zagranicznej, gospodarczej i wewnętrznej, zaś w wyniku podpisania ręką prezydenta Lecha Kaczyńskiego Traktatu Lizbońskiego – zrzekła się głównych atrybutów suwerenności, w mijającym już okresie stanowiła kondominium amerykańsko-niemieckie.

Obecnie z kraju zależnego i eksploatowanego ekonomicznie, wespół z takimi krajami jak Ukraina, Litwa, Łotwa i Estonia, zamieniana jest w zaplecze Flanki Wschodniej NATO, tj. kraj, w którym cały porządek społeczny podporządkowany ma być właśnie takiej roli.

Dotychczas wszelka opozycja w sprawach dotyczących podstawowych kierunków polityki rządu była skutecznie odsuwana od życia publicznego i marginalizowana. Obecnie nie ma już dla niej miejsca w ogóle.

Na wszystkich, którzy kwestionują politykę rządu, zwłaszcza zagraniczną, spada nie tylko potępienie i eliminacja ze środków przekazu, ale otwarte, brutalne represje, obejmujące takie środki jak procesy polityczne, długotrwałe aresztowania i prześladowania.

Prawo do zrzeszania się ograniczane jest środkami pozaprawnymi, zaś prawo do wolności wypowiedzi sprowadza się coraz bardziej do wolności popierania kierunków polityki rządu i ewentualnie licytowania się z rządem w gorliwości realizacji jej celów.

Wkroczenie do Polski wojsk amerykańskich, poprzedzone czołobitnym rytuałem błagania o ich przybycie, stanowi element przygotowań do konfrontacji zbrojnej z Federacją Rosyjską, którą amerykańscy stratedzy wojskowi zaplanowali przeprowadzić przy wykorzystaniu terytorium Polski. Taki scenariusz stanowi śmiertelne zagrożenie dla bytu całego narodu polskiego.

Polska polityka zagraniczna, sprowadza się do nadgorliwego popierania celów polityki amerykańskiej i dodatkowej eskalacji napięcia w takiej sytuacji.

Nie do przyjęcia jest brak stanowczej reakcji na ustawę Kongresu Stanów Zjednoczonych nr 447, która szkaluje Polskę i zmierza do podniesienia względem niej nieuczciwych roszczeń, pomimo istnienia wiążącej umowy międzynarodowej w tej sprawie.

Kwestionowanie ciągłości państwa, poprzez podważanie zdolności Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej do zawierania umów międzynarodowych przez ministra Waszczykowskiego, należy w tym kontekście ocenić bardzo negatywnie.

Podobnie jak nagłe podjęcie się organizacji antyirańskiej konferencji w Warszawie, której głównym beneficjentem był Izrael. Taka polityka stanowi naruszenie polskiej racji stanu.

W takiej sytuacji należy wezwać wszystkie siły polityczne w kraju, organizacje społeczne i osoby indywidualne, bez względu na orientację polityczną, ideologiczną, czy światopoglądową; dostrzegające powagę tejże sytuacji, do zawiązania porozumienia mającego na celu odsunięcie tych zagrożeń, podejmowanie wspólnych inicjatyw oraz wymianę ważnych informacji.

Sprzeciw wobec imperializmu nie może być oderwany od walki z wyzyskiem, dotykającym klasę pracującą, która najdotkliwiej odczuwa skutki militaryzmu, rosnących wydatków na zbrojenia z jednej strony, a cięć socjalnych z drugiej. Programy takie jak 500+ czy podniesienie płacy minimalnej, zmniejszyły wprawdzie skalę skrajnej nędzy, jednak nie wyeliminowały problemu biedy znacznej części społeczeństwa.

Problemem pozostają także zjawiska takie jak zatrudnienie na podstawie umów cywilnoprawnych, outsourcing usług, korzystanie z usług agencji pracy czasowej, czy inne mechanizmy służące rozbiciu klasy pracującej. Przyczyniają się one do wzmacniania wyzysku pracowników.

Do jego wyeliminowania potrzebna jest walka w obronie praw pracowniczych, o zniesienie dominacji kapitału oraz ideologii wyrażającej interesy klas posiadających.

Uważamy, że walkę o zmianę społeczną można prowadzić poprzez podnoszenie świadomości klasowej wśród ludzi pracy, włączanie się w bieżące walki społeczne oraz wspieranie akcji strajkowych. Wyzwolenie klasy pracującej powinno być dziełem niej samej.

Ideologia państwowa, narzucona jest poprzez aparat propagandowo-polityczny, w skład którego wchodzą ośrodki propagandowe – państwowe lub wspierane przez państwo, Instytut Pamięci Narodowej, a wciągane jest szkolnictwo.

Promowane są postawy ekstremistyczne, w tym wychwalane zbrodnie dokonywane z motywacji antykomunistycznej. Propagowane są niebezpieczne mity.

Zagrożona została poważnie zasada niezawisłości sądów.

Zjazd potępia praktykę prokuratorsko-sądowego prześladowania komunistycznej Partii Polski, a także innych postępowych organizacji i ich przedstawicieli.

Jako haniebną praktykę oceniamy trwający od lat proces karny mający na celu nie tylko prześladowanie działaczy naszej partii, ale zastraszenie opinii publicznej.

Zwracamy uwagę na to, że obecna sytuacja, w której na coraz bardziej masową skalę naruszane są podstawowe zasady praworządności ma swoje pierwotne źródło w naruszeniu fundamentalnej zasady demokratycznej, wyrażonej w art. 96 ust. 1 konstytucji, który gwarantuje proporcjonalność wyborów do Sejmu.

Jego skutkiem jest doprowadzenie do duopolu politycznego, w której motywacja do głosowania nie wynika z rzeczywistego poparcia dla konkretnej partii politycznej, ale z obawy przed tą drugą.

Wobec takiej sytuacji zwracamy się z apelem do wszystkich postępowych i demokratycznych sił o podjęcie wspólnej walki w obronie fundamentalnych zasad demokracji i praworządności.

Niech żyje pokój!

Niech żyje socjalizm!

V Zjazd Delegatów KPP, Bytom dnia 21 lipca 2019 r.

Tylko pod sztandarem Komunistycznej Partii Polski zjednoczeni wyzwolimy lud polski!

Bardzo ciekawy referat jednego z towarzyszy-delegatów wygłoszony na V Zjeździe KPP podczas dyskusji o działaniach Partii w przyszłości, o tym czym jest Komunistyczna Partia Polski, kim są komuniści, jak działać i docierać do ludzi. Wystąpienie zostało zakończone oklaskami towarzyszy. Zapraszamy do lektury.


Na V Zjeździe decydujemy o przyszłości Komunistycznej Partii Polski, awangardy całego polskiego ruchu komunistycznego, naszej Partii dziś mocno poobijanej. Spotykamy się w czasie niewątpliwie historycznym. Od nas i naszych decyzji tu i teraz zależeć będzie nie tylko los całej organizacji, ale także i przede wszystkim los całego polskiego ruchu komunistycznego na kolejne lata. Dlatego też jestem przekonany, że ten Zjazd będzie przełomowym i Partia nasza strukturalnie po tym Zjeździe stanie się silniejszą i liczniejszą.

Komuniści – jako jedyni – znają i rozumieją prawdziwe (zarówno ukryte jak i jawne) mechanizmy ustroju kapitalistycznego, potrafią analizować i interpretować rzeczywistość społeczno-gospodarczą i wyciągać właściwe wnioski. Dzięki Karolowi Marksowi, Fryderykowi Engelsowi i Włodzimierzowi Leninowi oraz ich nowatorskiej perspektywie na sprawy ekonomiczne. To Marks i Engels dostarczyli nam potrzebne do rozumienia kapitalizmu narzędzia, a Lenin rozwinął marksizm na nowe tory.

Opis i analiza to nie wszystko, czym dysponujemy. Wiemy dokładnie, jak znieść wyzysk człowieka przez człowieka, wyzysk jednego narodu przez inny naród. Wiemy doskonale, jak zbudować lepszy i sprawiedliwszy świat. Musimy teraz tylko przekonać masy proletariackie o tej prawdzie o nas, o komunistach i naszej Partii.

Dzisiaj Partia nasza działa legalnie w systemie prawnym i posiada dostęp do tych samych narzędzi co inne partie (jak pozyskiwanie środków finansowych, tworzenie własnych think tanków, kolportowanie materiałów prasowych, legalna – niekaralna – agitacja na rzecz partii itp.).

Komunistyczna Partia Polski musi podjąć kroki do zjednoczenia komunistów różnych frakcji i stronnictw. Partia nasza musi zjednoczyć pod swoim sztandarem całą polską lewicę rewolucyjną i radykalną. Żeby zjednoczyć, trzeba ich przekonać, że tylko zjednoczeni, razem, wspólnymi siłami możemy w obecnej sytuacji geopolitycznej zwyciężyć. Komunistyczna Partia Polski jako legalna forma organizacji politycznej stanowić musi platformę jednoczącą całą lewicę rewolucyjną, radykalną i komunistyczną. Podstawą ideologiczną naszej Partii niezmiennie jednak musi pozostać marksizm-leninizm i teoretyczny dorobek leninizmu. To jest bezdyskusyjne! Zapraszamy w swoje szeregi wszystkich, którzy w swoim sercu czują się komunistami, Partia nasza winna być platformą jednoczącą cały polski ruch komunistyczny, ale z uszanowaniem podstawy ideologicznej!

Partia nasza nie musi być jednak partią masową. Nie ulegajmy mirażowi, wynikającemu z błędnej interpretacji marksowskiej koncepcji partii komunistycznej (los PZPR jest przykładem historycznej niepoprawności przyjmowania w szeregi partii komunistycznej osób niebędących komunistami lub skrycie będących antykomunistami).

Wystarczy jeden charyzmatyczny komunista w odpowiednim miejscu i czasie, by przekonał masy do protestu, strajku lub wiecu! Masy pracownicze mogą nas popierać, wspierać i sympatyzować bez konieczności wstępowania do Partii Komunistycznej!

Komunistą jest każdy, kto ma poglądy komunistyczne. Ale cóż to znaczy „mieć poglądy komunistyczne”? Powiedzieć – że chce zniesienia wyzysku w ogóle, wyzysku jednego przez drugiego, człowieka przez człowieka, narodu przez inny naród – to rzec za ogólnie. Powiedzieć – że w konsekwencji zgadza się z wnioskami naukowymi Marksa, Engelsa i Lenina – to tak jakby nic nie rzec. A zatem?

Komunista zna i rozumie mechanizmy ustroju kapitalistycznego. Potrafi analizować i interpretować rzeczywistość społeczno-gospodarczą i wyciągać właściwe wnioski dzięki Karolowi Marksowi i Fryderykowi Engelsowi i ich nowatorskiej perspektywie na sprawy ekonomiczne, którzy to dostarczyli nam potrzebne narzędzia do rozumienia kapitalizmu.

Komunista wie dokładnie, jak znieść wyzysk jednego przez drugiego, jak zmienić niesprawiedliwą dystrybucję dóbr i obalić niesprawiedliwą dyktaturę kapitału. Komunista wie doskonale, jak zbudować lepszy i sprawiedliwy świat. Komunista oferuje realną alternatywę dla kapitalizmu, którą jest socjalizm, stanowiący jedyną na tu i teraz drogę do komunizmu.

Komunista nie daje opium dla mas, jak kościoły i religie, oferujące utopię w innym świecie. Komunista daje realną, możliwą do realizacji, utopię tu i teraz, w tym świecie!

Komunistyczną Partię Polski postrzegam jako polityczną platformę do wspólnego działania dla całej lewicy radykalnej, rewolucyjnej i komunistycznej, w demokratycznej walce o postęp i socjalizm.

Na Zjeździe wybierzemy lidera, na którego nałożymy olbrzymi ciężar odpowiedzialności. Wybierzemy lidera, który będzie musiał się zmierzyć z niezliczonymi wyzwaniami. Przede wszystkim zaś najważniejszym priorytetem nowego kierownictwa musi stać się wzmacnianie struktur Partii w całym kraju, co wiąże się z koniecznością permanentnego podróżowania wzdłuż i wszerz. Nasi liderzy sami tego nie zrobią.

Partia komunistyczna nie jest partią jednego człowieka czy grupy osób. Nasza Partia to my, wszyscy jej członkowie. Wszyscy musimy się wzajemnie wspierać, a gdy nasi liderzy będą jeździć po kraju, bądźmy z nimi i wspierajmy ich, wspomagajmy organizacyjnie.

Działajmy w ramach Kół. Każdy towarzysz powinien być przypisany do właściwego terytorialnie Koła, w którym cyklicznie będzie się spotykać z pozostałymi członkami Koła. Każdy z nas powinien w miarę swoich możliwości i sił działać w jakimś obszarze. Każdy z nas powinien regularnie też opłacać składki członkowskie.

Oddziałujmy na najbliższe nasze otoczenie: bliskich, krewnych, przyjaciół, znajomych i sąsiadów. Pielęgnujmy i odbudowujmy więzi społeczne.

Reaktywujmy społeczne wspólnoty sąsiedzkie. Współorganizujmy pikniki, grille, spotkania na kawę lub herbatę, pogaduszki, mecze sportowe, piłkarskie, szachowe, brydżowe i inne. Inicjujmy akcje i protesty: dodatkowe ławki w parku, lepsze oświetlenie uliczne, naprawę drogi, budowę chodnika czy placu zabaw.

Zachęcajmy do tworzenia otwartych przestrzeni publicznych do wspólnego w nich spędzania czasu. Twórzmy koła zainteresowań, koła czytania prasy i literatury, koła szachowe, dyskusyjne kluby filmowe czy koła spotkań towarzyskich.

Bo tak dotrzemy do ludzi, prezentując nasz punkt widzenia, nasze poglądy i zachęcając do poparcia dla naszej Partii czy chociażby zakomunikowania o fakcie istnienia naszej Partii, jako organizacji prospołecznej, propracowniczej i propolskiej.

Musimy wyjść do ludzi! Być z nimi na dobre i na złe. Codziennie. W sprawach ważnych, mało ważnych i nieważnych. Musimy być nie tylko blisko ludzi, ale z ludźmi! Nie tylko przez komunikatory internetowe. Musimy z ludźmi przede wszystkim rozmawiać na spokojnie, bez emocji, merytorycznie!

Ale powiecie, przecież za chwilę nas zdelegalizują. Powsadzają nas do więzień. Napuszczą na nas bandytów i zatłuką w jakimś zaułku. Absolutnie w to nie wierzę, ale nawet jeśli! Nawet jeśli zdelegalizują naszą Partię, to przejdziemy do Podziemia. Nawet jeśli całe kierownictwo Partii i większość z nas wyłapią i powsadzają do więzienia, to będziemy walczyć o lepszy świat! O obalenie dyktatury kapitału i o socjalizm!

A jeśli – w co nie wierzę ani przez chwilę – wyłapią nas wszystkich i będą nas torturować, to towarzysze z zagranicy i zagraniczne partie komunistyczne będą walczyć w naszym imieniu! Jeśli w Polsce burżuazja i faszyści wymordują nas co do jednego, że już nie będzie ani jednego komunisty, idee komunistyczne nie umrą!

Ludzie zawsze i wszędzie będą podnosić rękę przeciwko niesprawiedliwości i dyktaturze kapitału! Komuniści niczego się nie boją! Przetrwamy to i jeszcze więcej, bo to my mamy rację!

Pamiętajmy towarzysze, że nas jest więcej i zawsze będzie więcej! A burżuazja? Reakcja? Faszyści? NO PASARAN!

kyfo, Bytom 21 lipca 2019 r.

V Zjazd KPP w Bytomiu

W przededniu 75. rocznicy Manifestu PKWN, 21 lipca w Bytomiu obradował V Zjazd Komunistycznej Partii Polski. W Zjeździe uczestniczyło kilkudziesięciu delegatów z organizacji terenowych KPP oraz przedstawiciel Komunistycznej Partii Grecji Lefteris Nikolaou, deputowany do Parlamentu Europejskiego. Kilka innych zagranicznych partii komunistycznych m.in. z Włoch, Hiszpanii, Portugalii, Francji, Danii oraz Czech przesłało życzenia dla Zjazdu.

Zjazd obradował w trudnym dla partii okresie. Nie ustają szykany i prześladowania. Proces działaczy KPP i redakcji czasopisma „Brzask” wszedł w nowy etap – Sąd Okręgowy w Katowicach przychylił się do wniosku prokuratury odwołującego się od uniewinniającego wyroku i po raz kolejny skierował sprawę do rozpatrzenia w pierwszej instancji.

Nasila się prowadzona przez władze kampania zakłamywania historii, eliminowania z przestrzeni publicznej, programów edukacyjnych i świadomości obywateli wszystkiego, co ma jakikolwiek pozytywny związek z PRL, wyzwoleniem Polski przez Ludowe Wojsko Polskie i Armię Czerwoną, rewolucyjnymi i lewicowymi tradycjami polskiego ruchu robotniczego.

Można spodziewać się, że wkrótce poziom represyjności działań władz wzrośnie jeszcze bardziej, co zapowiada wprowadzenie zmian w art. 256 Kodeksu Karnego, penalizujących propagowanie ideologii komunistycznej, użycie komunistycznych symboli i zrównujące komunizm z faszyzmem. W tej sytuacji zasadniczym celem debaty podczas zjazdu było przedyskutowanie stanowiska partii wobec obecnych i nadchodzących zagrożeń.

Delegaci jednomyślnie uznali, że partia nie może stosować antycypacyjnej autocenzury i w jakikolwiek sposób dokonywać modyfikacji swojego statutu i innych dokumentów programowych, na przykład rezygnując z otwartego głoszenia swojego przywiązania do marksizmu-leninizmu.

Zjazd opowiedział się za zachowaniem dotychczasowej linii politycznej partii oraz kontynuowaniem walki z represjami ze strony władz. Delegaci przyjęli sprawozdanie z krajowej i międzynarodowej działalności partii w ostatnich 4 latach oraz udzielili absolutorium dotychczasowemu kierownictwu – Krajowemu Komitetowi Wykonawczemu oraz organom kontrolnym.

Przewodniczącym KKW KPP ponownie wybrany został Krzysztof Szwej. Wybrano także 7 osobowy Krajowy Komitet Wykonawczy oraz inne statutowe organy Partii.

W przyjętej podczas Zjazdu uchwale oceniono, że obecna sytuacja międzynarodowa zagraża pokojowi na świecie, zwłaszcza poprzez „rosnące ryzyko poważnego konfliktu zbrojnego, w związku z groźbami kierowanymi wobec Iranu”. Polska wraz „z takimi krajami jak Ukraina, Litwa, Łotwa i Estonia, zamieniana jest w zaplecze Flanki Wschodniej” NATO.

Zwrócono uwagę także na fakt iż: „Dotychczas wszelka opozycja w sprawach dotyczących podstawowych kierunków polityki rządu była skutecznie odsuwana od życia politycznego i marginalizowana. Obecnie nie ma już miejsca w ogóle. Na wszystkich, którzy kwestionują politykę rządu, zwłaszcza zagraniczną, spada nie tylko potępienie i eliminacja ze środków przekazu, ale otwarte, brutalne represje. Podkreślono, że: „Zagrożona została poważnie zasada niezawisłości sądów.”

Zjazd potępił praktykę sądowo-prokuratorskiego prześladowania Komunistycznej Partii Polski oraz „trwający od lat proces karny mający na celu nie tylko prześladowanie działaczy naszej partii, ale także zastraszenie opinii publicznej”.

Podczas dyskusji o działaniach ugrupowania w przyszłości postulowano m.in. rozszerzenie działalności informacyjnej KPP w internecie, zwiększenie częstotliwości wydawania partyjnego pisma „Brzask” oraz propagowanie idei komunistycznych innymi sposobami.

red.

Ogólnopolska konferencja komunistów w Bytomiu

9 czerwca bardzo wielu towarzyszy i towarzyszek z całego kraju spotkało się na nieformalnym spotkaniu roboczym w Bytomiu, aby skoordynować działania i wysiłki w walce z rosnącą falą antykomunizmu i faszyzmu w Polsce. Krajowy Komitet Wykonawczy reprezentował jego przewodniczący, tow. Krzysztof Szwej. 

Przewodniczący KKW zreferował sytuację prawno-organizacyjną i finansową partii oraz podzielił się aktualnościami związanymi z procesem sądowym toczącym się przeciwko redakcji „Brzasku”.

W związku z tym procesem zebrani w Bytomiu towarzysze zaproponowali, aby unowocześnić logotyp Brzasku. Przedstawiono kilka projektów, które wkrótce zostaną przedstawione na łamach biuletynu. Redakcja prosi wszystkich swoich czytelników oraz działaczy i sympatyków partii, aby – jeśli zechcą lub mają inną propozycję logotypu – nadsyłali swoje propozycje przez cały okres letni tak, aby plenum Krajowego Komitetu Wykonawczego we wrześniu mogło podjąć najbardziej racjonalną i sensowną decyzję w sprawie unowocześnienia logotypu Brzasku (czy unowocześniać, a jeśli tak, to którą propozycję z nadesłanych na adres redakcji oraz z tych, które towarzysze zaproponowali w Bytomiu).

Bardzo wzruszający był też apel towarzysza seniora Józefa Gawlika, współzałożyciela Brzasku, o koordynację działań i wysiłków wszystkich działaczy partyjnych, zjednoczonych, aktywnych i zaangażowanych, a nie podzielonych i skłóconych! Podkreślił również, że warunkiem niezbędnym jest wydawanie partyjnego organu prasowego jakikolwiek by on nie był. Kwestia logotypu czy nazwa jest rzeczą drugorzędną. Absolutnym priorytetem jest wznowić i wydawać biuletyn Partii, który jest niezbędny dla żywotności samej Partii.

Bardzo wielu towarzyszy zgodziło się w dyskusji n.t. propozycji nowego logotypu Brzasku, że nie wolno ulegać presji antykomunistom i że trzeba zawsze i wszędzie bronić symbolu sierpa i młota – symbolu jedności chłopów i robotników.

Zebrani w Bytomiu towarzysze skorzystali z okazji, by na ręce przewodniczącego KKW złożyć propozycję przeorganizowania struktur terenowych Partii poprzez zmianę nazw i obszarów Okręgów do czterech dużych (zasada 4:4) w związku z rosnącą falą dyskryminacyjną polskiego ruchu komunistycznego, a co za tym idzie podejmowanymi przez reżim próbami rozbicia naszej partii. To jest bardzo rozsądna inicjatywa w sytuacji nadchodzących wyborów nowych władz w dotychczasowych strukturach terenowych. Wg Statutu Partii KKW posiada stosowne ku temu narzędzia, aby przeorganizować struktury terytorialne.

Kadencje dotychczasowych władz obecnych Okręgów kończą się w 2018 r. a na wiosnę 2019 r. jest planowany V Zjazd Partii. W grudniu b.r. czekają nas wybory we wszystkich organach terytorialnych. Nowe władze i nowe Okręgi działałyby od momentu wygaśnięcia mandatu poprzednich władz okręgowych (na przełomie grudnia i stycznia).

Propozycja przeorganizowania struktury terenowej wg zasady 4:4 koncentruje się na powołaniu 4 dużych okręgów: Północnego (zachodnio-pomorskie, pomorskie, mazursko-warmińskie, kujawsko-pomorskie), Zachodniego (dolnośląskie, lubuskie, wielkopolskie, łódzkie), Południowego (opolskie, śląskie, małopolskie, podkarpackie) i Wschodniego (mazowieckie, podlaskie, lubelskie, świętokrzyskie).

Wielce budujące było to, że bardzo wielu towarzyszy, którzy dotarli na nieformalne spotkanie robocze w Bytomiu, jest zaangażowanych i aktywnych w działalność społeczną i pozarządową w swoich miejscach zamieszkania i pracy; na szczególną zaś uwagę zasługuje zwłaszcza ich udział w rozmaite akcje i inicjatywy na rzecz świeckości państwa.

Towarzysze złożyli również na ręce przewodniczącego KKW prośbę o stanowisko Partii wobec nadchodzących wyborów samorządowych, który obiecał, że na najbliższym plenum Krajowego Komitetu Wykonawczego ta sprawa zostanie rozstrzygnięta.

Zaproponowano również, aby działacze i sympatycy naszej partii angażowali się w odbudowywanie więzi społecznych (nader często naderwanych i nierzadko zerwanych po kontrrewolucji z 1989 r.) na poziomie lokalnym poprzez wspieranie i tworzenie warunków powstania (odtworzenia) spontanicznych sąsiedli – wspólnot sąsiedzkich i osiedlowych – które po wojnie w Polsce socjalistycznej prężnie się rozwijały, a które zostały uśmiercone w Polsce kapitalistycznej.

Trzeba działać aktywnie w miarę swoich sił i możliwości w terenie np. metodą organizowania się Alinskiego, tj. metodą angażowania klas ludowych. Polega ona w pierwszej kolejności na wnikaniu oddolnych działaczy w lokalne środowisko, a następnie – na poznawaniu problemów trapiących mieszkańców poprzez wizyty w domach czy indywidualne spotkania, aby dzięki temu móc sformułować konkretne żądania do opracowania strategii działania (planowanie spotkań przygotowawczych, razem obmyślanie wspólnych i innowacyjnych akcji i oryginalnych sposobów lobbowania, dbając jednocześnie o bodźce dla współpracujących wolontariuszy, aby zagwarantować ich zaangażowanie). Należy skupiać się na kampanii, które można wygrać i które muszą wypływać z problemów bezpośrednio dotykających mieszkańców takie jak np. eksmisje, zamknięcie szkoły, ograniczenie dostępu do usług zdrowotnych, likwidacja linii autobusowej czy przystanku autobusowego, likwidacja drzew i zieleni pod miejsca parkingowe, brak miejsc parkingowych itp. Przykład brytyjskiego ruchu społecznego Momentum, zorganizowanego spontanicznie przez sympatyków Jeremy’ego Corbyn’a, który wzmacnia wpływy socjaldemokratów z partii laburzystowskiej w społeczeństwie, dowodzi o skuteczności i efektywności tej metody.

red.