Zmarł Manolis Glezos (1922-2020)

30 marca zmarł Manolis Glezos, założyciel grupy młodzieży antyfaszystowskiej przed i podczas II wojny światowej, więzień polityczny w czasach dyktatury „czarnych pułkowników” i jedna z kluczowych postaci nowej fali radykalnej lewicy w Grecji.

Najbardziej znany z tego, że w 1941 roku zdarł nazistowską flagę z Akropolu. Niemcy nigdy nie znaleźli sprawców, ale zaocznie skazali ich na śmierć.

Od budowy ruchu antyfaszystowskiego do uczestnictwa w masowych demonstracjach przeciwko reżimowi „oszczędności” w minionym dziesięcioleciu, Manolis Glezos stale na swoim przykładzie pokazywał, że nie możemy zaprzestać walki o sprawiedliwsze społeczeństwo.

Jedną z najważniejszych nauk jak po nim zostaje, jest to, że nieprzerwana walka jest jedynym sposobem, by nie zapomnieć o tych, którzy wcześniej oddali życie w walce o wolność i władzę robotniczą.

Europejska Inicjatywa Komunistyczna na dzień Zwycięstwa – 9 maja

Dzisiaj, podobnie jak 75 lat temu, o władzę dla klasy robotniczej!

75 lat temu Armia Czerwona podniosła Czerwony Sztandar w samym sercu Berlina, sygnalizując wielkie antyfaszystowskie zwycięstwo ludów i klęskę nazizmu po ciężkiej i krwawej walce pod przewodnictwem Związku Radzieckiego, do której ogromnie przyczyniło się wielu antyfaszystowskich partyzantów i ruchów, kierowanych przez partie komunistyczne, z wielu krajów, odpowiadających na wezwanie do zmiażdżenia reakcyjnych siły kierowane Włoch i Niemiec.

Dzięki ogromnemu poświęceniu milionów żołnierzy radzieckich, partyzantów i bojowników antyfaszystowskich najbardziej bezwzględna dyktatura kapitału w Europie dobiegła końca. Potęga klasy robotniczej, potęga radziecka, udowodniła swoją wyższość na wszystkich poziomach. Dziś w kapitalizmie osiągnięcia tych ludzi pozostają nieuchwytnym marzeniem. Świadczą o tym negatywne doświadczenia społeczeństw podczas pandemii.

Dziś, w 2020 r., Partie Komunistyczne i Partie Robotnicze, które popierają naszą działalność w różnych krajach Europy, są świadkami, podejmowania rządy burżuazyjne ogromnego wysiłku w celu obrony obrzydliwego systemu, któremu służą przepisując Historię spisaną krwią narodów.

W szczególności Unia Europejska celowo zaprzecza roli sił radzieckich i ich ogromnym wysiłkom pod koniec drugiej wojny światowej. Parlament Europejski odzwierciedla reakcyjny i imperialistyczny charakter UE, opracowując oburzające antykomunistyczne oświadczenia, które obrażają heroiczną pamięć o tych, którzy walczyli w wojnie o zwycięstwo nad nazizmem, a nawet promują zakaz działania partii komunistycznych i ich symboli, pod absurdalnym pozorem, że komunizm i faszyzm są sobie równe.

Instytucje kapitalistyczne od lat próbują ustanowić 9 maja „Dniem Europy”, zaprzeczając zbiorowej pamięci i świadomości narodów. Również w tym roku komuniści z całego kontynentu bronią prawdy historycznej głośno i wyraźnie upamiętniając „Dzień Antyfaszystowskiego Zwycięstwa”. Sprzeczności między imperialistyczną Unią Europejską monopoli a klasą robotniczą i narodami w krajach europejskich nie można rozwiązać, dlatego coraz pilniejsze jest umacnianie pozycji zorientowanej na klasę w celu obalenia kapitalizmu.

Dzisiaj, podobnie jak 75 lat temu, zadaniem komunistów na poziomie międzynarodowym jest organizacja wszystkich sił robotniczych i ludowych w walce z imperializmem, o obalenie kapitalizmu oraz o budowanie braterskich i kooperacyjnych relacji między państwami, aby nie pozwolić na powtórzenie się zbrodni systemu pokonanego 75 lat temu. Dążenia te pozostają w pełni aktualne.

Po 75 latach walka o socjalizm, dla wyzwolenia społecznego od wyzysku kapitalistycznego i budowy nowej przyszłości dla dobra narodów oraz ludzkości, jest bardziej aktualna i konieczna niż kiedykolwiek wcześniej.

Europejska Inicjatywa Komunistyczna

w dniu wielkiego antyfaszystowskiego Zwycięstwa 9 maja 2020 r.