Pamięci Proletariatczyków

Uroczystość upamiętniająca członków Socjalno-Rewolucyjnej Partii Proletariat odbyła się 26 stycznia, w związku ze zbliżającą się kolejną rocznicą stracenia w 1886 roku na stokach Cytadeli Warszawskiej czołowych działaczy tej partii – Piotra Bardowskiego, Stanisława Kunickiego, Michała Ossowskiego i Jana Pietrusińskiego.

Organizatorem obchodów była Historia Czerwona, a wzięli w nich udział również przedstawiciele KPP, Studenckiego Komitetu Antywojennego, Lewicy Razem oraz portalu Strajk.

Uroczystość rozpoczęła się przed Bramą Straceń, a następnie uczestnicy przeszli pod tablicę upamiętniającą Proletariatczyków, gdzie złożono wieniec oraz zapalono znicze. Przemawiali także reprezentanci ww. organizacji.

Przedstawicielka KPP przypomniała, że hasła o które w walczyła Socjalno-Rewolucyjna Partia Proletariat, takie jak prawo do zrzeszania się, godnej pracy i godziwej płacy, są wciąż aktualne, a prawa pracownicze łamane. Nie zmienił się bowiem charakter kapitalistycznego wyzysku. Podkreśliła, iż Proletariatczycy działali pomimo srogich represji, walce poświęcili życie, pomimo że byli młodymi ludźmi. Powiedziała, że obecnie Proletariatczycy są usuwani z pamięci historycznej jako nie pasujący do nacjonalistycznej wersji historii. Na zakończenie wezwała do obrony tradycji ruchu robotniczego.

133. rocznica stracenia 4 Proletariatczyków

W związku z przypadającą 28 stycznia 133 rocznicą stracenia czterech członków Socjalno-Rewolucyjnej Partii „Proletariat” kilkadziesiąt osób uczciło ich pamięć. Obchody rocznicowe, zorganizowane w ramach kampanii Historia Czerwona, odbyły się w niedzielę 27 stycznia pod poświęconą im tablicą na murze Cytadeli warszawskiej.

Wzięli w niej udział również członkowie i sympatycy KPP. W wystąpieniu wprowadzającym przypomniano postaci 4 Proletariatczyków i ich walkę o prawa robotników. Zebrani odśpiewali „Międzynarodówkę” oraz „Warszawiankę 1905 roku”. Na zakończenie pod tablicą upamiętniającą Proletariatczyków zostały złożone kwiaty i zapalone znicze.

28 stycznia 1886 roku na stokach Cytadeli Warszawskiej powieszeni zostali Piotr Bardowski, Stanisław Kunicki, Michał Ossowski i Jan Pietrusiński – członkowie Międzynarodowej Socjalno-Rewolucyjnej Partii Proletariat. Była to pierwsza partia marksistowska w Królestwie Polskim. Jej głównym liderem był Ludwik Waryński, skazany w procesie Proletariatczyków na ciężkie więzienie. Partia Proletariat walczyła o wyzwolenie robotników, swobodę zrzeszania się i przeciwko carskiej dyktaturze. Nawiązała kontakty z rosyjskimi rewolucjonistami z Narodnej Woli.

red.

Proletariat – pamiętamy

28 stycznia, w 132 rocznicę stracenia członków Międzynarodowej Socjalno-Rewolucyjnej Partii Proletariat, przed Bramą Straceń Cytadeli Warszawskiej odbyły się uroczystości upamiętniające Piotra Bardowskiego, Stanisława Kunickiego, Michała Ossowskiego oraz Jana Pietrusińskiego, skazanych na śmierć za działalność rewolucyjną przez carski reżim.

W uroczystościach rocznicowych wzięło udział około 70 osób, w tym członkowie KPP. Przemawiając pod tablicą poświęconą Proletariatczykom, przedstawicielka KPP nawiązała do postulatów pierwszej polskiej partii robotniczej, ich aktualności również dziś, a także o znaczeniu świadomości i tożsamości klasowej oraz o procesie zakłamywania historii mającym obicie na przykład w tworzeniu programów nauczania. Potępiła też usuwanie z przestrzeni publicznej wszelkich pamiątek po ruchu robotniczym i komunistycznym oraz próby zrównywania komunizmu z faszyzmem.

Sprzeciw wobec fałszowania historii był wyrażany również przez pozostałych mówców – Piotra Ciszewskiego z Kampanii  Historia Czerwona i Czarno Czerwona oraz Piotra Ikonowicza z Ruchu Sprawiedliwości Społecznej.

Uroczystości towarzyszył występ Warszawskiego Chóru Rewolucyjnego Warszawianka. Wykonane zostały pieśni związane z ruchem robotniczym; ”Międzynarodówka”, ”Warszawianka 1905 roku” oraz ”Marsylianka Robotnicza”.

Na zakończenie obchodów obecni złożyli kwiaty i zapalili znicze pod tablicą poświęconą Proletariatczykom.

Pamiętamy Bohaterów! 28 stycznia – 131. rocznica stracenia 4 działaczy Proletariat

16265205_1212419008812021_3717070685332853583_n

W 131. rocznicę stracenia czterech członków Międzynarodowej Socjalno-Rewolucyjnej Partii Proletariat – Piotra Bardowskiego, Stanisława Kunickiego, Michała Ossowskiego i Jana Pietrusińskiego na warszawskiej Cytadeli odbyły się uroczystości, w których wzięło udział około 60 uczestników, między innymi członkowie KPP.

16265471_1212419518811970_3993604758113944349_n

Na czele kolumny, która przeszła spod Bramy Straceń pod tablicę upamiętniającą Proletariatczyków, niesiono transparent z Ludwikiem Waryńskim oraz hasłem “Bohaterów pamiętamy”. Organizatorzy obchodów z kampanii Historia Czerwona przypomnieli sylwetki straconych Proletariatczyków oraz historię pierwszej na ziemiach polskich partii rewolucyjnej. Zwrócono uwagę, że uroczystości poświęcone pamięci Proletariatczyków są teraz szczególnie ważne ze względu na usiłowanie przez władze państwowe wymazania historii ruchu robotniczego.
Odczytany został fragment wspomnień Mieczysława Mańkowskiego, jednego z Proletariatczyków skazanych w roku 1886 na katorgę. W trakcie uroczystości odśpiewano pieśni rewolucyjne, w tym “Międzynarodówkę” oraz “Warszawiankę 1905 roku”.

16299457_1211729548880967_5541359921265118907_n

W sobotę, 28 stycznia 2017 roku przypada dokładnie 131. rocznica stracenia na stokach Cytadeli warszawskiej czterech bohaterskich działaczy Wielkiego Proletariatu: Stanisława Kunickiego, Piotra Bardowskiego, Michała Ossowskiego i Jana Pietrusińskiego.

Stanisław Kunicki – wyjątkowo utalentowany i szalenie ofiarny działacz – rewolucjonista, Piotr Bardowski – rosyjski rewolucjonista – wspaniałe uosobienie szczerego i autentycznego braterstwa i solidarności polskiej i rosyjskiej rewolucji socjalnej, Michał Ossowski – zaledwie 22–letni czeladnik szewski, bezkompromisowy działacz „Proletariatu” na wyjątkowo trudnym obszarze Łodzi i Jan Pietrusiński – 21–letni waleczny robotnik–włókniarz kierujący z wielką energią partyjną organizacją w Zgierzu. Wszyscy oni, cała bohaterska i bezkompromisowa w swojej walce z caratem i upadlającym człowieka systemem kapitalistycznym czwórka 28 stycznia 1886 roku spoczęli razem w bratniej mogile u wrót Cytadeli warszawskiej zamordowani przez brutalnych, carskich oprawców.

Ich imiona i czyny pozostaną na zawsze w naszej pamięci!

My – członkowie Komunistycznej Partii Polski (KPP) jesteśmy z was towarzysze dumni!
Niech żyje socjalizm!
Niech żyje internacjonalizm proletariacki!

SETNA ROCZNICA ŚMIERCI PROLETARIATCZYKÓW
KWIATY PRZED BRAMĄ STRACEŃ WARSZAWSKIEJ CYTADELI
„Słowo Ludu” – Dziennik Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, Kielce – Radom, Wtorek, 28 Stycznia 1986 R., Rok XXXVII, Nr 23 (12042), s. 1.

„28 bm. przypada 100 rocznica stracenia na stokach Cytadeli warszawskiej przywódców I Proletariatu: Piotra Bardowskiego, Stanisława Kunickiego, Michała Ossowskiego i Jana Pietrusińskiego.
Utworzony latem 1882 r. I Proletariat – a właściwie Międzynarodowa Socjalno–Rewolucyjna Partia Proletariat – był pierwszą polską partią robotniczą.
Jej celem było wprowadzenie ustroju sprawiedliwości społecznej przy udziale mas robotniczych, chłopów i postępowej inteligencji.
Partia założyła wiele kółek robotniczych i inteligenckich.
Pracowało także kilka drukarń.
Wydawano odezwy i broszury socjalistyczne.
Wielką zasługą Proletariatu jest opublikowanie i upowszechnianie literatury marksistowskiej.
W latach 1883–1888 odbyło się wiele procesów przeciwko działaczom I Proletariatu.
Największy z nich to tzw. proces 29 proletariatczyków, trwający od 25 listopada do 20 grudnia 1885 r.
Przywódców skazano na karę śmierci przez powieszenie, kilkuset działaczy – na katorgę, zesłanie i więzienie.
Wyroki śmierci wykonano 28 stycznia 1886 r. (…)”.

Materiał nadesłał Ryszard Rauba (KPP)