95. rocznica urodzin Fidela Castro

95 lat temu, 13 sierpnia 1926 roku, w okolicach Biran (tj. w regionie południowo-wschodniej Kuby) urodził się Fidel Alejandro Castro Ruz – przywódca rewolucji kubańskiej.

Fidel był jednym z siedmiorga dzieci lokalnego farmera i służącej. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie w Hawanie. Widząc niesprawiedliwość oraz ogromne dysproporcje społeczne panujące wówczas na Kubie, związał się z ruchem rewolucyjnym. Uczestniczył w próbach obalenia dyktatur na Dominikanie i w Kolumbii.

Po ukończeniu studiów kontynuował działalność polityczną. Był jednym z liderów opozycji przeciwko dyktatorskim rządom generała Fulgencio Batisty, który sięgnął po pełnię władzy w kraju w roku 1952. Z niewielką grupą rewolucjonistów Fidel przygotował zbrojny atak na koszary Moncada, który miał poruszyć kubańskie masy i doprowadzić do powstania ludowego. Akcja nie udała się, a Fidel trafił do więzienia.

Pomimo wszelkich przeciwności po zwolnieniu kontynuował walkę. W 1956 roku powrócił na Kubę z grupą partyzantów. Stoczył szereg ciężkich walk z o wiele silniejszym przeciwnikiem. Wspierana przez Stany Zjednoczone dyktatura rzuciła przeciwko jego ludziom ogromne siły.

Fidel nie poddał się. Dzięki wysokiemu morale, a także strajkowi generalnemu przeciwko Batiście, reżim został obalony. 1 stycznia 1959 roku rewolucjoniści wkroczyli do Hawany rozpoczynając nowy rozdział w historii kraju.

Fidel Castro jako przywódca Kuby sprawował władzę w interesie ludu. Wprowadził wiele reform kierując kraj ku socjalizmowi. Po raz pierwszy kubańskie dzieci miały dostęp do powszechnej i darmowej edukacji. Rozwinęła się służba zdrowia i inne usługi publiczne. Z zacofanego państwa, zależnego od USA, Kuba rozwinęła się w państwo bez analfabetyzmu i skrajnej biedy.

Rządom Fidela, które zyskały poparcie ludu, Kuba zawdzięcza oparcie się nielegalnej blokadzie ekonomicznej narzuconej przez Stany Zjednoczone.

Fidel Castro zmarł prawie 5 lat temu, 25 listopada 2016 roku, jednak jego dziedzictwo pozostaje aktualne.

Kuba dzięki rozwiniętej służbie zdrowia, poradziła sobie między innymi z kolejnymi falami pandemii Covid-19. Wzmogła również wsparcie medyczne dla innych ciężko dotkniętych epidemią państw oraz opracowała własną szczepionkę.Fidel Castro jest przykładem skutecznej realizacji rewolucyjnych idei. Łączył teorię z praktyką, a przede wszystkim słuchał głosu ludu. Pozostanie jedną z najwybitniejszych postaci w historii najnowszej.

VIII Zjazd Komunistycznej Partii Kuby

W dniach 16-19 kwietnia 2021 roku obradował na Kubie 8. Zjazd Komunistycznej Partii Kuby (PCC). Obrady otworzył Pierwszy Sekretarz PCC i były prezydent Raul Castro.

Podkreślił on, że Kongres odbywa się w rocznicę ogłoszenia, w roku 1961, przez Fidela Castro socjalistycznego charakteru kubańskiej rewolucji. Podkreślił, że stało się to podczas inwazji sponsorowanych przez USA najemników, tak zwanego lądowania w Zatoce Świń.

Nawiązał również do uchwalonej 10 kwietnia 2019 roku konstytucji i wynikających z tego zmian prawnych. Podkreślił, że nowa konstytucja została zatwierdzona przez lud. Zwiększony został udział organów legislacyjnych w podejmowaniu decyzji, a w zarządzaniu państwem biorą udział, z głosem konsultacyjnym, różne instytucje, uniwersytety oraz instytuty badawcze.

Castro mówił również o wzrastających szeregach PCC, która co roku powiększa się o około 35 tysięcy członków, działających wcześniej w Lidze Młodych Komunistów. W kongresie uczestniczyło 300 delegatów wybranych przez lokalne struktury PCC, partii liczącej obecnie ponad 700 tysięcy członków. Podczas Zjazdu zachowano zabezpieczenia związane z pandemią Covid-19. Wpłynęły one na zmniejszenie liczby uczestników oraz ograniczenie wydarzeń towarzyszących.

Raul Castro wspomniał również o planie walki z pandemią Covid-19, zatwierdzonym 30 stycznia 2020 roku przez Biuro Polityczne, a opartym na doświadczeniach zdobytych wcześniej przez kubańską służbę zdrowia. Zakłada on między innymi objęcie dodatkową ochroną grup szczególnie narażonych na infekcję, działania na szczeblu regionalnym oraz szybką identyfikację ognisk choroby.

Podczas Zjazdu wybrano nowe władze Partii. Ze stanowiska Pierwszego Sekretarza PCC zrezygnował Raul Castro. Na jego następcę wybrano obecnego prezydenta państwa Miguela Díaz-Canel Bermúdez’a. Delegaci wybrali również 6 członków Sekretariatu oraz 14 członków Biura Politycznego.

Miguel Díaz-Canel Bermúdez zwracając się do uczestników Zjazdu stwierdził, że partia potrzebuje najlepszych kadr, a także nadzoru nad ich pracą. „Jeśli dobrze zaplanujemy transfery personalne nie powinno być żadnych kłopotów. W polityce kadrowej nie można zdać się na improwizację”, komentował podczas sesji poświęconej doborowi kadr partyjnych. Prezydent opowiedział się za zwiększeniem obecności działaczy partyjnych w miejscach pracy, ponieważ są oni reprezentantami ludu.

Sekretarze organizacji regionalnych PCC podkreślali znaczenie niższych szczebli struktur partyjnych, których członkowie są najbliżej ludu. Prezydent będzie nadzorował działania komisji zajmującej się oceną kadr partyjnych. Oprócz niej powołano komisję do spraw ideologicznych oraz zajmującą się kwestiami społeczno-ekonomicznymi. Na czele tej ostatniej stanął premier Manuel Marrero Cruz.

Dyskutowano nad Planem Rozwoju Narodowego, Ekonomicznego i Społecznego do roku 2030. Podczas Zjazdu Marrero Cruz omówił skutki ekonomiczne pandemii Coviod-19, a także nowych sankcji narzuconych na Kubę przez administrację prezydenta USA Donalda Trumpa. Obecnie priorytetem jest walka z pandemią, w tym opracowanie kubańskich szczepionek. Trwają prace nad pięcioma różnymi preparatami. Ważnym zadaniem jest także zwiększenie efektywności produkcji rolnej, a także podaży wyrobów przemysłowych, których ceny znacząco wzrosły w ostatnim okresie. Kubańska gospodarka ma dostarczać wyroby dobrej jakości po przystępnych cenach.

Rozwija się pilotażowy projekt kooperatyw gospodarczych działających poza sektorem rolniczym. Ta forma własności, a także ograniczona własność prywatna, będą dopełnieniem do socjalistycznej własności państwowej.

Nowe inwestycje nie mogą w żaden sposób kolidować z rewolucyjnymi ideałami sprawiedliwości i równości. Kuba nigdy nie będzie prowadziła żadnych terapii szokowych uderzających w społeczeństwo.

Wspomnienie Fidela Castro (1926-2016)

25 listopada minęły cztery lata od śmierci Fidela Castro – niezłomnego, kubańskiego rewolucjonisty, który w latach 1953-1959 poprowadził społeczeństwo do zwycięstwa nad krwawym reżimem Fulgencio Batisty.

26 lipca 1953 roku rewolucjoniści pod dowództwem Fidela Castro zaatakowali koszary Moncada w Santiago de Cuba. Pomimo klęski militarnej akcja ta stała się symbolem walki o wyzwolenie spod tyranii. Fidel Castro nie załamał się i kontynuował działalność, najpierw z więzienia, a później z emigracji do której zmusiły go władze.

Powrócił na Kubę z grupą partyzantów i zwyciężył przeciwnika, 1 stycznia 1959 roku wyzwalając Hawanę. Pod jego przewodnictwem Kuba rozwinęła się ekonomicznie i społecznie. Po raz pierwszy w historii wyspy wszyscy jej mieszkańcy mieli zagwarantowane prawo do edukacji, opieki medycznej i wielu innych usług publicznych. Kraj rozwija się pomimo wieloletniej, bezprawnej blokady narzuconej przez Stany Zjednoczone.

Przeczytaj również nasz tekst -> Fidel Castro – symbol socjalizmu, antyimperializmu i wolności

Dziś dziedzictwem Fidela Castro jest między innymi jeden z najlepiej rozwiniętych systemów opieki zdrowotnej na świecie. Kuba znajduje się w czołówce walki z pandemią Covid-19. Nie tylko radzi sobie z zagrożeniami wewnętrznymi, ale wspiera inne państwa rozwijające się, a nawet kraje europejskie, takie jak Włochy.

Fidel Castro – symbol socjalizmu, antyimperializmu i wolności – w 92. rocznicę urodzin

13 sierpnia 1926 roku urodził się Fidel Castro. Z tej okazji dzisiaj obchodząc rocznicę jego urodzin, przypominamy jego dokonania, które inspirują ruch robotniczy i komunistyczny na świecie.

Fidel Castro (13.08.1926-25.11.2016) był kubańskim komunistą, rewolucjonistą i przywódcą politycznym, który zmienił swój kraj w pierwsze państwo socjalistyczne w euroatlantyckiej strefie kapitalistycznej. Stał się symbolem rewolucji komunistycznej w Ameryce Łacińskiej, od kiedy w 1959 r. na czele małej armii guerillas obalił dyktatora Fulgencio Batistę i zdobył władzę. W tym samym roku – roku obalenia dyktatury kapitalizmu – został premierem Kuby, pozostając nim do 1976 r., kiedy to został wybrany na prezydenta. W 2006 r. Fidel przekazał swoje obowiązki wiceprezydentowi Raulowi Castro, który został wybrany na prezydenta w 2008 r. (W 2018 r. Raula zastąpił na stanowisku prezydenta Miguel Diaz-Canel).

Fidel Castro stał się inspiracją nie tylko dla południowoamerykańskich, ale i na całym świecie, ruchów antyimperialistycznych, a zwłaszcza dla argentyńskiego Perón, gwatemalskiego Árbenza, wenezuelskiego Chaveza, boliwiańskiego Moralesa, dla Sankary z Burkina Faso, Mandeli z RPA i wielu innych liderów na świecie.

Przez całe swoje życie Fidel Castro wspierał rewolucyjne grupy antyimperialistyczne, marksistowskie rządy w Chile, Nikaragui czy Grenady. Pomagał sojusznikom, wysyłając swoje oddziały, w wojnie Jom Kippur, Ogaden czy w wojnie domowej w Angoli.

Fidel Castro był liderem Ruchu Państw Niezaangażowanych w latach 1979-1983 i przyczynił się do tego, że dziś Kuba słynie z bardzo wysokiego poziomu bezpłatnej opieki zdrowotnej i z jednej z najwyższych na świecie średniej długości życia swoich obywateli. Kuba wiedzie również prym w rozwoju medycyny i biotechnologii oraz zaangażowaniu w międzynarodowych misjach medycznych.

Fidel Castro jest postrzegany dzisiaj jako symbol socjalizmu, antyimperializmu i rządów rewolucyjnych, które przyczyniły się do rozwoju ekonomicznego i sprawiedliwości społecznej na Kubie, a nader wszystko – stał się symbolem niepodległości Kuby, wolnej od imperializmu amerykańskiego.

red.