Zmarł tow. Tadeusz Andruszków

Niespodziewanie odszedł od nas towarzysz Tadeusz Andruszków, działacz społeczny i polityczny, wieloletni członek Komunistycznej Partii Polski. Cześć Jego pamięci!

Żył on jak przystało na komunistę. Był człowiekiem dobrym, pogodnym, uczynnym i pracowitym. Pogrzeb odbędzie się we Wrocławiu 17 listopada na cmentarzu na Pawłowicach o godz. 12:00.

78. rocznica Bitwy pod Lenino

10 października miały miejsce uroczystości w Bytomiu z okazji 78. rocznicy Bitwy pod Lenino, zorganizowane przez Stowarzyszenie Tradycji Ludowego Wojska Polskiego im. Generała Zygmunta Berlinga.

Na pamiątkę tego wydarzenia w Polsce Ludowej obchodzono Święto Wojska Polskiego. Delegacja KPP złożyła kwiaty pod pomnikiem Wolności i Zwycięstwa w Bytomiu.

Chwała bohaterom spod Lenino i wszystkim tym, którzy przyczynili się do zwycięstwa nad faszyzmem!

Bitwa pod Lenino miała miejsce w dniach 12-13 października 1943 r. w pobliżu miasteczka Lenino nad rzeką Miereją na wschodniej Białorusi (8 km od granicy z Rosją). 33. Armia Frontu Zachodniego wraz z 1. Polską Dywizją Piechoty im. Tadeusza Kościuszki zmierzyła się z 337. Dywizją Piechoty Wehrmachtu wspieraną przez odwody XXXIX Korpusu Pancernego. Polscy żołnierze pierwszy raz wzięli udział na froncie wojennym w tej bitwie i rozpoczęli szlak bojowy Ludowego Wojska Polskiego.

Protest KPP przeciwko politycznym represjom

Komunistyczna Partia Polski protestuje przeciw zatrzymaniu przez ABW Michała Nowickiego prowadzącego w mediach społecznościowych kanał Odrodzenie Komunizmu.

Jest to kolejny przykład represji za poglądy polityczne. KPP nie zgadza się z proponowaną przez Michała wersją komunizmu i nie akceptuje wielu jego poglądów. Byliśmy celem jego ataków i uważamy, że wiele z jego wypowiedzi szkodziło ruchowi komunistycznemu. Nie możemy jednak być obojętni wobec represji wymierzonych w ludzi niezgadzających się z polityką pisowskiego państwa. Jednocześnie władze tolerują ekscesy prawicowych bojówek. Sytuacja ta wymaga zamanifestowania naszego sprzeciwu.

Obchody 79. rocznicy zamordowania 10 pracowników Huty Bankowej

Dnia 12 czerwca upamiętniono w Dąbrowie Górniczej pamięć 10 bohaterów zamordowanych przez hitlerowców w 1942 roku. Uroczystość zorganizowała KPP oraz Stowarzyszenie Tradycji Ludowego Wojska Polskiego.

Współczesna Polska targana jest licznymi sporami o swoją historię i tożsamość; niestety w kraju, tak boleśnie dotkniętym przez II wojnę światową oraz nazizm mają miejsce wystąpienia profaszystowskie. Współczesna władza mająca slogany patriotyczne na ustach pozwala mnożyć się i działać bojówkom i organizacjom skrajnie prawicowym! Jak wielu z nas ma wrażenie, iż sytuacja w naszym kraju coraz bardziej przypomina sytuację w Niemczech lat trzydziestych. Między innymi dlatego 12 czerwca 2021 roku w Dąbrowie Górniczej miała miejsce uroczystość upamiętnienia dziesięciu bohaterów, zamordowanych przez hitlerowskich okupantów w 1942 roku. Była to zbrodnia nawet jak na standardy III Rzeszy. Polskich komunistów, kilku działaczy związkowych i członków PPS-u powieszono celem zastraszenia społeczeństwa. Pamięć o nich jest tak ważna by nigdy więcej w żadnym kraju na świecie do władzy nie doszedł zbrodniczy faszyzm!

Uroczystość zorganizowana przez KPP oraz Stowarzyszenie Tradycji Ludowego Wojska Polskiego oddział w Bytomiu rozpoczęła się od wkroczenia pocztu sztandarowego, pocztu z flagami Partii i uroczystego odśpiewania hymnu. Następnie głos zabrał przewodniczący KPP Krzysztof Szwej, wygłaszając krótkie przemówienie przypominające uczestnikom historię hitlerowskiej zbrodni. Przewodniczący przypomniał również postać towarzysza. Mariana Indelaka, wieloletniego zasłużonego członka KPP, tak mocno związanego z omawianą historią i budową pomnika. Marian Indelak jako młodzieniec był naocznym świadkiem zbrodni, a po wojnie pomysłodawcą i organizatorem budowy pomnika martyrologii. Później dbał aż do swej śmierci o pamięć o mordzie. Zacytuję deklarację przewodniczącego KPP Krzysztofa Szweja „My tę tradycję będziemy kontynuować dopóki będzie konieczność przypominania ludziom czym była zbrodnia, czym jest faszyzm, czym jest wojna”.

Po przemówieniu przewodniczącego w dalszym planie uroczystości było złożenie pod pomnikiem kwiatów oraz zniczy. Wiązanki składali kolejno przedstawiciele: Stowarzyszenia Tradycji Ludowego Wojska Polskiego koło w Bytomiu, Krajowego Komitetu Wykonawczego KPP, Kieleckiego oddziału KPP, Krakowskiego oddziału KPP, przedstawicielki mieszkańców Dąbrowy Górniczej.Na zakończenie uroczystości zgromadzeni odśpiewali Międzynarodówkę oraz zrobiono wspólne zdjęcie. Po uroczystości odbyło się również spotkanie w lokalu oraz dyskusja uczestników.

Niestety co trzeba odnotować z nieukrywaną przykrością, mimo tak ważnego i podniosłego w swym wyrazie wydarzenia, miały miejsce nieudolne próby zakłócania przebiegu obchodów. Podkreślam jednakże ich nieudolność, oraz zwykłą głupotę, chamstwo i brak odwagi naszych oponentów.

Relacjonował Jakub Chudy.

Wspomnienie tow. Adama Zapyłkina (1930-2016)

5 lat temu, 25 lutego 2016 r., zmarł Adam Zapyłkin – działacz społeczny, lokatorski, ideowy komunista. Wspierał KPP i Brzask. Działał w Warszawskim Stowarzyszeniu Lokatorów.

Urodził się w 1930 roku w warszawskiej rodzinie robotniczej. Jego ojciec został rozstrzelany przez hitlerowców w 1943 roku podczas ulicznej egzekucji na warszawskiej Woli, a brat aresztowany i zamordowany na Majdanku.

Adam Zapyłkin jako młody chłopak zaangażował się w akcje małego sabotażu. Wypisywał na murach „PPR Walczy!”, „Pawiak pomścimy”. Podczas jednej z takich akcji został schwytany przez Niemców i miał zostać stracony w ulicznej egzekucji. Wyrwał się prowadzącym go żołnierzom, wskoczył do tramwaju i ocalał.

Od września 1944 roku, po wyzwoleniu warszawskiej Pragi, na której mieszkał, pracował jako goniec dla nowej administracji. Następnie walczył przeciwko ukraińskim faszystom z UPA i bandom zbrojnym w szeregach Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Później służył w Związku Walki Młodych, uczestnicząc w odbudowie Warszawy.

Po ukończeniu studiów pełnił szereg funkcji. Był między innymi dyrektorem naczelnym Monopolu Warszawskiego, dyrektorem w Centralnym Biurze Konstrukcyjnym Urządzeń Budowlanych oraz dyrektorem w Kombinacie Maszyn Budowlanych Bumar Waryński. Pracował również w Ministerstwie Budownictwa.

Na emeryturze angażował się w liczne inicjatywy społeczne. Jako ideowy komunista wspierał KPP i jej gazetę „Brzask”. Działał w ruchu lokatorskim – najpierw w Polskiej Unii Lokatorów, a następnie w Warszawskim Stowarzyszeniu Lokatorów.

Zmarł tow. Grzegorz Waliński (1964-2021)

Z głębokim żalem informujemy, że dnia 13 lutego, w wieku 57 lat, zmarł Towarzysz Grzegorz Waliński. Doktor historii, dyplomata, bardzo mądry człowiek i wspaniały przyjaciel.

Był nie tylko doktorem historii i dyplomatą, ale także dziennikarzem i tłumaczem. Specjalizował się w historii Afryki. Od 2002 do 2008 r. był ambasadorem w Nigerii i sąsiednich krajach afrykańskich. Napisał szereg publikacji dotyczących tego kontynentu. Zajmował się również historią ruchu robotniczego, a także współczesnymi zagadnieniami społecznymi.

Znał kilka języków.Od kilku lat działał w Komunistycznej Partii Polski.

W 2019 r. został wybrany członkiem Krajowego Komitetu Wykonawczego KPP. Był także jednym z założycieli i członkiem władz Stowarzyszenia Historia Czerwona.

Towarzysz Grzegorz pozostanie w naszej pamięci jako człowiek o wielkiej wiedzy, wrażliwy na ludzką krzywdę, przyjacielski i zawsze gotowy do pomocy innym.

Cześć Jego pamięci!

Krajowy Komitet Wykonawczy Komunistycznej Partii Polski

Henryk Gradowski 1932-2021 – pamiętamy!

15 stycznia, jak co roku, delegacja KPP oraz stowarzyszenie Historia Czerwona oddały hołd pamięci Henrykowi Gradowskiemu, młodemu komuniście zastrzelonemu przez policję polityczną w 1932 r. w nocy z 14 na 15 stycznia.

Przy warszawskim Placu Zawiszy, w miejscu, w którym do 2005 roku znajdował się głaz upamiętniający Gradowskiego, zapaliliśmy znicze i pozostawiliśmy informację przypominającą kim był.Henryk Gradowski – student i robotnik, członek Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej (KZMP), a następnie od 1931 r. także KPP – uczestniczył między innymi w organizowaniu pomocy prawnej dla represjonowanych przez reżim sanacji. W nocy z 14 na 15 stycznia policyjni agenci przeprowadzili w jego domu rewizję szukając nielegalnej „bibuły”. Znaleźli jedynie farbę drukarską i kilka ulotek, jednak Gradowski został „prewencyjnie” aresztowany. Według oficjalnej wersji wydarzeń miał zginąć od strzałów w plecy podczas próby ucieczki. Rodzina Gradowskiego zakwestionowała te ustalenia twierdząc, że został zabity z zimną krwią strzałem w głowę.Akcja upamiętniania Gradowskiego została zapoczątkowana przez Stowarzyszenie Pokolenia w 2005 r., po usunięciu przez władze Warszawy pamiątkowego kamienia. Od kilku lat jest organizowana przez KPP oraz stowarzyszenie Historia Czerwona.

Życzenia noworoczne

KPP życzy wszystkim towarzyszom a także sympatykom wszelkiej pomyślności w nowym roku 2021. Upływający rok ukazał największą wadę kapitalizmu – stawianie zysków ponad ludzkim życiem.

Pandemia pokazała jak groźne są skutki cięć wydatków na publiczną służbę zdrowia czy uelastycznienia form zatrudnienia.

Dlatego życzymy, aby rok 2021 zbliżył nas do końca systemu kapitalistycznego oraz budowy społeczeństwa, w którym wszyscy będą mieli zagwarantowane godne warunki życia oraz bezpieczeństwa.

Poniżej artykuł z Brzasku (08.01.2021 r.) podsumowujący globalną sytuację społeczno-gospodarczą w 2020 r.

Kapitalistyczny kryzys i pandemia pogorszyły sytuację większości społeczeństw. W roku 2020 niemal na całym świecie wzrósł poziom nędzy. Najbardziej poszkodowani byli pracownicy sezonowi, zatrudnieni na umowach śmieciowych, samozatrudnieni oraz wykluczeni, którzy już przed pandemią mieli problemy ze znalezieniem pracy. Postępujący kryzys, a także ograniczenia z powodu pandemii pozbawiły ich i tak bardzo skromnych dochodów. Według Międzynarodowej Organizacji Pracy w skali globalnej zlikwidowano 400 milionów miejsc pracy, a upadkiem zagrożonych jest 430 milionów drobnych, często jednoosobowych firm.

Istnieje jednak grupa, która ogromnie skorzystała na kryzysie. Według badań magazynu „Forbes” około 2200 miliarderów zwiększyło w zeszłym roku swoje majątki o ogromną kwotę 1,9 tryliona dolarów. Ich dochody wzrosły o około 20% w porównaniu z rokiem poprzednim. Rekordzista – Elon Musk zwiększył swój majątek z 27 miliardów do 137 miliardów dolarów. Drugi w zestawieniu Jeff Bezos zarobił o 67,5 miliarda więcej niż rok wcześniej i pozostaje najbogatszym człowiekiem na świecie. Jego kariera oraz sukces ekonomiczny dobrze przedstawia oblicze współczesnego kapitalizmu. Bezos jest właścicielem międzynarodowej firmy Amazon, specjalizującej się w sprzedaży online. Pandemia i zamknięcie wielu tradycyjnych sklepów spowodowało ogromny wzrost popytu na tego typu usługi. Kursy akcji Amazona, którymi Bezos obraca na rynku finansowym, poszybowały w górę. Jednocześnie Amazon wykorzystał kryzys i pandemię aby zamrozić płace pracowników w wielu krajach, w tym Polsce. Wzrost cen akcji nie odbił się więc na sytuacji zatrudnionych. Amazon nadal opiera się na taniej sile roboczej w krajach peryferyjnego kapitalizmu oraz rozwijających się. Jest też pośrednikiem w sprzedaży wielu dóbr wytworzonych na globalnym południu, w warunkach półniewolniczych. Zarówno zatrudnieni w Amazonie jak i u jego podwykonawców w czasie pandemii zgłaszali problemy z bezpieczeństwem oraz pracą w warunkach sprzyjających zakażeniu Covid-19.

Za ogromne zyski miliarderów odpowiada charakter ich działalności ekonomicznej opartej nie, jak w okresie kapitalizmu przemysłowego na inwestycji w produkcję, lecz kapitale finansowym. Współcześnie wielkie fortuny powstają głównie dzięki spekulacjom. Kapitał produkuje jeszcze większy kapitał dzięki manipulowaniu kursami akcji, odsetkami oraz krótkotrwałym inwestycjom. Upada mit jakoby kapitaliści tworzyli miejsca pracy. Elon Musk czy Jeff Bezos mogą bez większych konsekwencji, z dnia na dzień pozbyć się należących do nich fabryk czy magazynów, kupując nowe w innej części świata lub przeznaczając uzyskane pieniądze na lokaty. Korzystają również z wolnego przepływu kapitału, który nie może być kontrolowany przez rządy narodowe ani międzynarodowe instytucje finansowe. Pandemia nie zaszkodziła rynkom finansowym. Wręcz przeciwnie. Według organizacji pozarządowej Oxfam, zajmującej się monitorowaniem przepływów bogactwa na świecie, wiele tarcz przyjmowanych przez rządy w trakcie pandemii, zamiast walki z kryzysem miało na celu ochronę akcjonariuszy wielkich koncernów. Dlatego 100 czołowych posiadaczy akcji powiększyło swoje majątki. Wielkie korporacje zmieniły strategię zwiększając inwestycje finansowe, przynoszące szybkie zyski, lecz nie przekładające się na miejsca pracy. Podczas gdy w Bangladeszu pracę straciło ponad 2,2 mln pracowników 10 największych marek odzieżowych korzystających wcześniej z ich pracy, przekazało rekordowe 74% zysków akcjonariuszom, wypłacając im dywidendy. W Indiach, gdy tysiące pracowników plantacji herbaty oraz rolników z dnia na dzień zostały pozbawione zysków, największe firmy sprzedające herbatę zwiększyły zyski tnąc koszty oraz korzystając ze spekulacji finansowych. Koncern wydobywczy Chevron zapowiedział redukcję zatrudnienia o 10-15% wypłacając jednocześnie akcjonariuszom dywidendy wyższe niż rok wcześniej.

Upadek tradycyjnych biznesów stworzył nowe pola do spekulacji. Zyski Muska czy Bezosa w ogromnej większości nigdy nie zostaną przeznaczone na realne inwestycje – nowe fabryki, instytuty badawcze czy infrastrukturę. Te ogromne pieniądze znajdą się na lokatach, produkując kolejne wielkie sumy. Bezos mógłby z powodzeniem dać każdemu ze swoich 876 tysięcy pracowników na świecie ponad 100 tysięcy dolarów rocznie i jego zyski nawet by na tym nie ucierpiały. Woli jednak ograniczanie wydatków na pensje oraz łamanie praw pracowniczych.

Rok 2020 rozwiał złudzenia co do roli wielkiego kapitału. Nie przyczynił się on do złagodzenia skutków pandemii. To nie on wyłożył największe pieniądze na walkę z Covid-19. Rządowe dotacje oraz publiczna służba zdrowia i instytuty badawcze okazały się o wiele bardziej przydatne przy opracowywaniu szczepionek. Bez ich wsparcia nawet wielcy giganci na rynku leków, jak Pfizer, nie mogliby sfinalizować badań. Wielki kapitał nie pomaga w przezwyciężeniu kryzysu, lecz z niego korzysta, kosztem ogromnych rzesz ludzi pracy. Jest wirusem gorszym niż Covid-19.

XIV Zjazd czeskich Młodych komunistów wspiera KPP

19 grudnia 2020 r. KPP otrzymała deklarację poparcia wraz ze sprzeciwem wobec prób delegalizacji naszej partii udzieloną przez XIV Zjazd czeskiego Komunistycznego Związku Młodzieży (KSM).

Prezentujemy list protestacyjny KSM przeciwko antykomunizmowi w Polsce, skierowany do polskiej ambasady w Pradze. XIV Zjazd KSM obradował w Pradze 19 grudnia.

Szanowny Panie Ambasadorze,

W tym liście wyrażamy nasz zdecydowany sprzeciw wobec prób delegalizacji Komunistycznej Partii Polski (KPP) i całego ruchu komunistycznego.

Ataki sądowe na redakcję „Brzasku” były próbą uciszenia komunistycznej opinii w debacie publicznej. To szczególnie cyniczny krok podejmowany przez władzę, która swoją legitymizację czerpie między innymi z rzekomego braku wolności słowa w czasach systemu socjalistycznego.

Polscy komuniści odegrali kluczową rolę w najnowszej historii Polski, potrafiąc odbudować zniszczony wojną kraj tworząc nowoczesne społeczeństwo przemysłowe. Dzisiejsza kapitalistyczna Polska opiera się na tych socjalistycznych fundamentach, rzeczywistości, której nie da się pominąć, nawet podejmując ku temu największe wysiłki.

Dołączamy do międzynarodowego apelu i domagamy się zaprzestania prześladowań polskich komunistów i prób kryminalizacji ideologii komunistycznej. Apelujemy o natychmiastowe zakończenie prób delegalizacji KPP oraz zakończenie wymazywana pamięci o chlubnej przeszłości Polski Ludowej.

Z poważaniem, Delegaci na XIV. Zjazd Komunistycznego Związku Młodzieży

DEMARCHE KKE w obronie KPP

23 grudnia Komunistyczna Partia Grecji (KKE) wystosowała démarche do przedstawicielstwa Komisji Europejskiej w Atenach i ambasady Polski w Atenach, przeciwko próbie zdelegalizowania Komunistycznej Partii Polski.

Próbę tę podjął Prokurator Generalny i Minister Sprawiedliwości polskiego rządu, składając wniosek do Trybunału Konstytucyjnego.

W démarche, które eurodeputowany KKE Kostas Papadakis skierował do Komisji Europejskiej, napisano:

Niedopuszczalnym są próby polskiego rządu zakazania Komunistycznej Partii Polski oraz metodyczne wypaczanie historii. Na UE również spoczywa ogromna odpowiedzialność, albowiem zrównywanie faszystów-nazistów w przeszłości i obecnie, z walczącymi z nazizmem stanowi linię polityczną UE wyrażoną w antykomunistycznych rezolucjach i deklaracjach. Jest to postawa, która zachęca do działania zbrodniczych formacji faszystowsko-nazistowskich.

Eurodeputowany KKE Lefteris Nikolaou-Alavanos, przekazując démarche na ręce chargé d’affaires polskiej ambasady, Tomasza Wiśniewskiego, wyraził zdecydowany protest KKE i potępienie nowej próby delegalizacji KPP. Stwierdził też, że zarzuty skierowane przeciwko Komunistycznej Partii Polski opierają się na niedopuszczalnych ramach prawnych, które w ahistoryczny sposób utożsamiają socjalizm – komunizm z faszystowskim barbarzyństwem.KKE będzie kontynuować i intensyfikować działania, domagając się zakończenia prześladowań Komunistycznej Partii Polski oraz zapewnienia jej swobodnego udziału w życiu społecznym i politycznym kraju.

KKE pozdrawia KPP

Komunistyczna Partia Grecji przesłała nam 17 grudnia 2020 r. pozdrowienia z okazji 18. rocznicy powstania naszej partii, zwracając uwagę na doniosłość tego wydarzenia w historii.

Drodzy towarzysze,

Komunistyczna Partia Grecji (KKE) przesyła szczere pozdrowienia z okazji 18. rocznicy powstania KPP. Założenie waszej partii bez wątpienia stanowi historyczny moment, potwierdzający znaczenie Wielkiej Socjalistycznej Rewolucji Październikowej oraz fakt, że kontrrewolucja nie powstrzyma walki o prawa klasy pracującej, warstw ludowych, postęp społeczny i władzę ludową.

Historyczna droga polskich komunistów jest szczególnie naznaczona bohaterskim starciem z faszyzmem, który jest esencją systemu kapitalistycznego.

Wielkie antyfaszystowskie zwycięstwo ludów, osiągnięte głównie dzięki Armii Czerwonej, doprowadziło w bezprecedensowy sposób do budowy Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, przynosząc istotne skutki dla ludu, było także związane z trudnościami, sprzecznościami oraz błędami. Obecnie potrzebą naszych partii komunistycznych jest przejęcie wiodącej roli w wyciąganiu wniosków z historycznych działań Kominternu, budowy socjalizmu i strategii ruchu komunistycznego.Konsekwencje odbudowy kapitalizmu są dla ludzi w Polsce bardzo dotkliwe. Niszczenie praw pracowniczych, pozbawianie rodzin robotniczych nawet podstawowych praw do ochrony zdrowia, edukacji i wolności osobistych.

Nowy głęboki kryzys kapitalistyczny, który się wybuchł wraz z pandemią, która zadziałała jak jego katalizator, w sytuacji narastającej rywalizacji pomiędzy kapitalistycznymi centrami, różnymi grupami burżuazji, ukazuje konieczność podjęcia przez komunistów walki w obronie społeczeństw, aby obalić kapitalizm i wyeliminować cierpienia, które przyniosła kontrrewolucja. Burżuazja jest tego świadoma, dlatego nasila antykomunistyczne działania jako konieczne uzupełnienie swojej antyrobotniczej strategii. Przy tej okazji pragniemy potępić nowe represje stosowane przez polskie władze mające na celu zdelegalizowanie KPP.

Wyrażamy naszą pełną solidarność z KPP, zintensyfikujemy nasze wysiłki, aby na wszystkie sposoby wyrazić międzynarodową solidarność z Waszą walką przeciwko antykomunizmowi.Wzmocnienie organizacji walki klasy robotniczej w każdym kraju przeciwko UE i NATO, wzmocnienie koordynacji działań, konsolidacja wspólnej rewolucyjnej strategii partii komunistycznych na poziomie międzynarodowym.

Aby poprawić organizację walki klasy pracującej przeciwko UE i NATO, wzmocnić koordynację działań oraz konsolidację wspólnej strategii rewolucyjnej partii komunistycznych niezbędna jest współpraca międzynarodowa. Z tymi przemyśleniami życzymy Wam wszelkich sukcesów w walce.

Wydział Spraw Międzynarodowych KKE

18 lat istnienia KPP

16 grudnia 2020 r. minęło 18 lat od Pierwszego Zjazdu Założycielskiego KPP. Komunistyczna Partia Polski powstała na podstawie istniejącego dużo wcześniej Związku Komunistów Polskich “Proletariat”. Decyzją sądu ZKP „Proletariat” wykreślono z rejestru partii politycznych. Nasi towarzysze nie przestraszyli się represji i w pół roku zbudowali nową partię komunistyczną, odwołującą się do historycznej nazwy oraz tradycji ruchu robotniczego.

Od początku działalności regularnie odnosiliśmy się do bieżących problemów, wspierając liczne protesty społeczne. Konsekwentnie zajmując stanowisko w obronie praw pracowniczych, w tym 8 godzinnego dnia pracy oraz swobody działalności związków zawodowych. Występowaliśmy przeciwko liberalizacji prawa pracy, zastępowaniu zatrudnienia na etat pracą na umowy śmieciowe lub narzucaniu samozatrudnienia a także podnoszeniu wieku emerytalnego.

Domagaliśmy się poprawy standardów w edukacji i ochronie zdrowia. Wspieraliśmy strajkujących nauczycieli i pielęgniarki. Krytykowaliśmy wieloletnie zaniedbania w transporcie publicznym, w tym na kolei, ograniczanie połączeń oraz prywatyzację. Opowiadamy się za ochroną środowiska, popieraliśmy działkowców a także protest mieszkańców Żurawlowa.

Potępiamy ograniczanie swobód politycznych, militaryzm, zwiększanie wydatków na zbrojenia, tworzenie zagranicznych baz wojskowych USA oraz więzienia CIA w Polsce, a także udział polskich żołnierzy w wojnach imperialistycznych w Afganistanie i Iraku.Dziś stoimy przed kolejnym wyzwaniem – próbą delegalizacji partii poprzez wniosek ministra sprawiedliwości do Trybunału Konstytucyjnego. Pomimo nasilających się od 5 lat represji wobec działaczy naszej Partii, nie poddajemy się. Rządy PiS przeminą, a idee walki o sprawiedliwość społeczną pozostaną aktualne.

Komunizmu nie da się zakazać!

Byliśmy, jesteśmy i będziemy!

W 102. rocznicę powstania Komunistycznej Partii Robotniczej Polski ktoś przywrócił tablicę upamiętniającą miejsce gdzie stał budynek, w którym odbył się Zjazd. Oryginalna tablica została nielegalnie zdjęta w latach 90.

Słów parę o wniosku Ziobry o delegalizację KPP

O wniosku prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobro do Trybunału Konstytucyjnego o delegalizację naszej partii dowiedzieliśmy się z mediów 6 grudnia. Nie znamy jeszcze pełnej wersji złożonego wniosku, więc teraz możemy odnieść się tylko do doniesień medialnych.

Pogłoski, że prokuratura bada działalność Komunistycznej Partii Polski docierały do nas od lat, także w świetle procesu członków redakcji ”Brzasku” i strony internetowej oskarżanych o propagowanie totalitaryzmu. Teraz, zapewne w związku ze znikomymi osiągnięciami rządu, masowymi protestami oraz pogarszającą się sytuacją służby zdrowia i rosnącym bałaganem prawnym, minister Ziobro postanowił „poprawić” swój wizerunek, zgodnie z życzeniami skrajnej prawicy. Liczy zapewne, że po raz pierwszy od dłuższego czasu osiągnie jakiś sukces. Jest pewny, że ustanowiony przez PiS skład TK bezwarunkowo spełni jego życzenie. Widać to w kategorycznym stwierdzeniu: „Musi zostać uznane za niezgodne z konstytucją”. Zapomina, że o tym można rozstrzygnąć dopiero po zakończeniu postępowaniu z uwzględnieniem stanowisk obu stron.

Pamiętamy, że wszelkie totalitaryzmy, niemiecki, włoski czy hiszpański faszyzm zaczynały prześladowania od komunistów, a kończyło się na prześladowaniach wszystkich niezgadzających się z polityką reżimu, likwidacji wszelkiej opozycji i ludobójstwie.

Zarzuty wobec Programu KPP, które ujawniły media traktujemy jako kuriozalne i nie odpowiadające rzeczywistości. Dla porównania treść Programu KPP dostępna jest na na naszej stronie TUTAJ

Całkowicie absurdalny jest główny zarzut, że KPP rzekomo „odwołuje się w swoim programie i praktykach do totalitarnych metod i praktyk działania komunizmu”. W rzeczywistości jest dokładnie odwrotnie. Program partii ma charakter głęboko demokratyczny. Ustanowienie „demokratycznych rządów ludowych”, jak formułuje to nasz program, traktujemy jako fundamentalny cel naszej partii. Jeden z podrozdziałów Programu KPP nosi znamienny tytuł „Socjalizm czyli demokracja”.

Dwa lata temu pisaliśmy w tekście KPP – ostatnim szańcem wolności, iż:

Dnia 9 października 2002 r. Sąd Okręgowy w Warszawie zarejestrował Komunistyczną Partię Polski jako partię polityczną, która została wpisana do krajowego rejestru Państwowej Komisji Wyborczej. Rokrocznie uczciwie i otwarcie KPP składa swoje sprawozdania finansowe i nigdy nie miała żadnych problemów ani zaległości. Komunistyczna Partia Polski powstała na gruzach zlikwidowanego Związku Komunistów „Proletariat”, uwzględniając (po decyzji o delegalizacji ZKP wraz z jej uzasadnieniem) obowiązujące ramy prawne i koncentrując się na propagowaniu komunizmu nietotalitarnego (tj. propagowanie komunizmu, które nie łączy się z propagowaniem totalitaryzmu). (…) Komunistyczna Partia Polski ponadto spełnia wszystkie stawiane wymogi i standardy, które nakłada na nią ustawa o partiach politycznych z dnia 27 czerwca 1997 r. (Dz. U. 1997 Nr 98 poz.604), toteż przysługują jej takie same prawa, jak każdej innej partii politycznej. KPP jest partią polityczną równą w prawach wobec wszystkich innych podmiotów politycznych.

Domagamy się pogłębienia demokracji w naszym kraju, ponieważ dotychczasowe jej formy uważamy za ułomne i niewystarczające w warunkach nowoczesnego społeczeństwa. „Demokracja to coś więcej niż możliwość oddawania głosu raz na 4 lata i to w warunkach, w których realnie nie ma się żadnego wpływu na kształt polityki i podejmowane decyzje. Demokracja musi być realizowana na co dzień, w szczególności w zakładach pracy, w samorządach, w najbliższym otoczeniu” – głosi program naszej partii.

W związku z tym domagamy się dopełnienia instytucji demokracji przedstawicielskiej o demokratyczny samorząd w miejscu pracy. „Dlatego niezbędne jest ustanowienie rad robotniczych w zakładach pracy. Demokratycznej instytucji władzy ludu, zorganizowanej tak samo jak sam proces produkcji” – czytamy dalej w programie.

Podkreślamy konieczność obrony praw i swobód obywatelskich: „Musimy przeciwstawiać się dalszemu ograniczaniu wolności słowa, prawa do zgromadzeń i dostępu do informacji, wykazywać i publicznie potępiać łamanie praw obywatelskich, korupcję i arogancję władzy. (…) Należy bronić praw do swobody wypowiedzi, wyrażania swoich poglądów, odmienności i do protestu. Niedopuszczalne jest zakazywanie lub ograniczanie przez państwo z powodów ideologicznych działalności partii politycznych”.

Całkowicie gołosłowne są zarzuty jakoby celem KPP była „nacjonalizacja i kolektywizacja dokonane pod przymusem”. Owszem, głosimy potrzebę „nacjonalizacji, czyli przejęcia przez państwo na własność kapitalistycznego przemysłu, handlu, banków i zasobów naturalnych”, wyraźnie odżegnując się jednak od prób osiągnięcia tego środkami pozaprawnymi. „Władzę należy przejąć nie po to, żeby zmienić formę wyzysku, lecz aby go ostatecznie znieść.

Nie oznacza to przejęcia władzy przemocą, a świadomą ingerencję za pomocą środków politycznych w sferę prywatnej własności przedsiębiorstw, która stanowi podstawę podzielonego klasowo społeczeństwa. Jej istotą jest zasadnicza zmiana stosunków społecznych, w tym politycznego i gospodarczego ustroju państwa”.

Dążenia takie mieszczą się w ramach art. 21 pkt 2 Konstytucji RP, który dopuszcza możliwość dokonania wywłaszczeń na cele publiczne („Wywłaszczenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy jest dokonywane na cele publiczne i za słusznym odszkodowaniem”).

Konstytucja RP dopuszcza także możliwość zmiany politycznego i gospodarczego ustroju państwa poprzez zmianę konstytucji przez Sejm i Senat RP.

Partia nie głosi także kolektywizacji. W kwestii rolnictwa program zakłada jedynie „przejęcie przez państwo wielkich majątków ziemskich, włącznie z terenami wodnymi i leśnymi oraz utworzenie na ich bazie przedsiębiorstw produkcyjnych” oraz „tworzenie warunków do rozwoju rolniczych spółdzielni produkcyjnych i spółdzielczych zakładów przetwórstwa rolnego”.

Postulujemy także „wprowadzenie jednolitych cen na środki produkcji i usługi dla rolnictwa i stworzenie sprawnego systemu kontraktacji, transportu i magazynowania produktów rolnych; ograniczenie obrotu ziemią i państwowe pośrednictwo w tym obrocie”.

Nasze poglądy są zawarte nie tylko w Programie, ale też w wydawanych przez lata stanowiskach dotyczących sytuacji politycznej i praw obywateli w Polsce. Nigdzie też nie twierdziliśmy że negujemy inne niż nasze poglądy czy systemy.

Przedstawiamy i komentujemy kilka sformułowań z wniosku ministra Ziobry. Odnosimy się do jego fragmentów poznanych za pośrednictwem PAP. Pierwszy z nich to: „W programie KPP wyrażany jest zachwyt nad systemem politycznym Związku Radzieckiego”.

W programie naszej partii ZSRR jest wymienione tylko raz w części dotyczącej sytuacji światowej: „Walce narodowo-wyzwoleńczej sprzyjało jednak istnienie Związku Radzieckiego i krajów demokracji ludowej, które niezależnie od postępującej degeneracji budownictwa socjalistycznego, były klasowymi państwami proletariatu i do końca swojego istnienia stanowiły strategicznego przeciwnika dla mocarstw imperialistycznych”.

Wielokrotnie pisaliśmy krytycznie o błędach gospodarczych systemu socjalistycznego, które w konsekwencji doprowadziły między innymi do jego upadku. Podkreślaliśmy też konieczność wyciągania wniosków z historii oraz modyfikacji poglądów w reakcji na postęp nauki, techniki i pojawienie się nowych gałęzi wiedzy nieistniejących w XIX wieku, gdy powstawała idea komunizmu.

Zbigniew Ziobro zarzuca nam: „Wszystko, co sowieckie, jest w działalności programowej KPP gloryfikowane i usprawiedliwiane, w tym również radzieccy dowódcy, którzy wsławili się między innymi zwalczaniem polskiego podziemia niepodległościowego, atakiem ZSRR na Polskę 17 września 1939 roku, czy działaniami Armii Czerwonej w czasie wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku”.

KPP nie zajmuje się w działalności programowej ocenianiem wydarzeń historycznych, usprawiedliwianiem „wszystkiego co sowieckie”. Traktujemy to jako zadanie dla historyków i publicystów parających się historią, a nie dla partii politycznej. Natomiast Ziobro i PiS narzucają swoją narrację historyczną i postulują życie i działanie w przeszłości, w uwikłaniu w spory, które dziś są anachroniczne.

We wniosku Z. Ziobro czytamy, że: „Członkowie partii wskazują na wyższość ustroju panującego w ZSRR w okresie »czerwonego terroru«, wielkiego głodu i terroru stalinowskiego, nad wolnorynkowym ustrojem demokratycznym. Wychwalają oni także stopień demokratyzacji życia publicznego w ZSRR, krzewienie kultury przez bolszewików i utrwalanie powszechnego dobrobytu”.

Nie znaleźliśmy w naszych dokumentach żadnych pochwał dla terroru. Jego ofiarą padali też polscy komuniści w ZSRR, między innymi niemal całe kierownictwo przedwojennej KPP. Pisaliśmy, że w Związku Radzieckim wspierano kulturę, także regionalną czego dowodem były setki filharmonii, teatrów, kin, muzeów i domów kultury utrzymywanych przez państwo i dostępnych dla każdego. We wszystkich republikach popierano i utrzymywano „artystów ludowych”. Troszczono się o byt obywateli, nie było bezrobocia, budowano mieszkania, przyznawano je według potrzeb itp.

Minister Ziobro zarzuca nam, że: „Gloryfikowani są również tacy zbrodniarze komunistyczni jak Józef Stalin czy Feliks Dzierżyński. O tym ostatnim KPP pisze w oficjalnym czasopiśmie tak: „Proletariat całego świata chyli głowę przed niezmordowanym rewolucjonistą, którego życie określił Józef Stalin mianem Wiecznego Płomienia. Feliks Dzierżyński – kontynuator najpiękniejszych tradycji braterstwa proletariatu polskiego i rosyjskiego – rozumiał, że walcząc o zwycięstwo Rewolucji Październikowej, broniąc jej zdobyczy, a następnie budując socjalizm w Kraju Rad, walczy zarazem o przyszłość i szczęście narodu polskiego”.

Nie można uznawać cytatów z tekstów źródłowych „gloryfikujących” Stalina czy Dzierżyńskiego za dowód, że chcemy wprowadzić ustrój totalitarny. Oddają one atmosferę i styl oficjalnej propagandy tamtych lat. To tak samo naciągane jakby załączyć historyczny panegiryk na cześć cesarzy czy królów i przypisać cytującemu zamiar wprowadzenia feudalizmu.

Zarzuca się nam nie tylko to, co zdaniem ministra Ziobro KPP jakoby robi. Oskarża nas też o to, czego z kolei nie robimy: „W ocenie Prokuratury Krajowej «KPP nie potępia nawet tak traumatycznych dla Narodu Polskiego zdarzeń, jak Zbrodnia Katyńska»”.

KPP potępia wszystkie zbrodnie, więc wymordowanie polskich oficerów w Katyniu też. W sprawie stanowiska partii zasadnicze i wiążące znaczenie mają jedynie jej dokumenty programowe. Nie podejmowaliśmy uchwał dotyczących historii. Odnosiliśmy się do wydarzeń bieżących.

Czy partie polityczne mają obowiązek potępiania przeszłości historycznej? Czy inne partie, z Solidarną Polską włącznie, podejmowały uchwały potępiające faszyzm, ludobójstwo amerykańskich Indian, mordowania ludności Konga, angielskich obozów koncentracyjnych podczas wojen burskich, czy wyrzynania ludności całych miast przez Mongołów, czy dziesiątków innych zbrodni, tu wymienionych przykładowo i przypadkowo? Nie! Więc i KPP nie ma takiego obowiązku.

Greccy komuniści w obronie KPP

Delegacja Komunistycznej Partii Grecji (KKE) i jej młodzieżówki KNE złożyła w poniedziałek 12 października list protestacyjny w ambasadzie RP w Atenach przeciwko represjom wymierzonym w polskich komunistów. W delegacji wziął udział deputowany KKE do Parlamentu Europejskiego Lefteris Nikolaou-Alavanos.


Interwencja związana była z zaplanowaną na wtorek 13 października kolejną rozprawą sądową przeciwko działaczom Komunistycznej Partii Polski i redaktorom jej organu prasowego Brzask.

W komunikacie KKE czytamy:

KKE żąda od władz Polski natychmiastowego oddalenia wszystkich zarzutów i zniesienia wszelkich oskarżeń przeciwko działaczom Komunistycznej Partii Polski oraz zagwarantowania nieograniczonego prawa udziału partii komunistycznej w życiu społecznym i politycznym kraju. Delegacja KKE-KNE zaznaczyła, że ​​greccy komuniści będą zdecydowanie kontynuować swoje inicjatywy i interwencje, aż do całkowitego uniewinnienia polskich komunistów.

Wspólne stanowisko partii komunistycznych w sprawie przestępczego ataku USA na Bliskim Wschodzie

Partie Komunistyczne i Robotnicze potępiają nowy przestępczy atak zbrojny USA na terytorium innego kraju, na międzynarodowym lotnisku w Iraku, który został dokonany na rozkaz Trumpa. Doprowadził on do ofiar, wśród których znaleźli się urzędnicy Iraku oraz irański generał. Stanowiło to rażące naruszenie prawa międzynarodowego oraz suwerenności Iraku.

Potępiamy wezwania USA do dalszego wzrostu zaangażowania NATO na Bliskim Wschodzie, a także sankcje wobec Iranu, które zwiększają ryzyko eskalacji globalnego konfliktu w szerszym regionie.

Ostra konkurencja w zakresie kontroli rynków, źródeł energii i sposobów jej transportu jest bardzo niebezpieczna dla ludzi.

Preteksty stosowane przez USA, NATO i UE w celu „wybielenia” nowego imperialistycznego ataku zostały również wykorzystane w wojnach imperialistycznych przeciwko Jugosławii, Afganistanowi, Irakowi, Syrii i Libii. Stanowią one prowokacje przeciwko ludzkości. Ponownie wyrażamy naszą solidarność z Iranem i Irakiem, potępiamy nieludzkie sankcje wobec narodu irańskiego oraz wszelkie obce ingerencje w obu krajach.

Popieramy prawo narodów Iranu i Iraku do walki i dochodzenia ich żądań przeciwko antyludzkiej polityce, potępiamy środki represji i domagamy się ich natychmiastowego zaprzestania.

Wyrażamy nasz żal z powodu tragicznej straty, związanej z katastrofą ukraińskiego samolotu.

Wyrażamy naszą solidarność z narodami, które stają w obliczu imperialistycznych ataków.

Wzywamy narody całego świata, aby zdecydowanie potępiły nową zbrodnię imperialistyczną, aby domagały się od rządów swoich krajów braku wspierania, zaangażowania w imperialistyczne plany, aby zamknęły wszystkie bazy wojskowe dla tego rodzaju ataków ze strony USA i NATO, we wszystkich krajach.

Komunistyczna Partia Argentyny
Komunistyczna Partia Armenii
Komunistyczna Partia Australii
Partia Pracy Austrii
Komunistyczna Partia Bangladeszu
Brazylijska Partia Komunistyczna
Komunistyczna Partia Wielkiej Brytanii
Nowa Partia Komunistyczna Wielkiej Brytanii
Komunistyczna Partia Bułgarii
Komunistyczna Partia Kanady
Komunistyczna Partia Chile
Socjalistyczna Partia Robotnicza Chorwacji
AKEL, Cypr
Partia Komunistyczna w Danii
Komunistyczna Partia Ekwadoru
Egipska Partia Komunistyczna
Komunistyczna Partia Finlandii
Komunistyczna Partia Grecji
Komunistyczna Partia Indii [marksistowska]
Partia Tudeh, Iran
Komunistyczna Partia Izraela
Partia Komunistyczna (Włochy)
Węgierska Partia Robotnicza
Jordańska Partia Komunistyczna
Socjalistyczny Ruch Kazachstanu
Libańska Partia Komunistyczna
Partia Socjalistyczna (Litwa)
Komunistyczna Partia Malty
Komunistyczna Partia Meksyku
Nowa Partia Komunistyczna Niderlandów
Komunistyczna Partia Norwegii
Komunistyczna Partia Pakistanu
Palestyńska Partia Komunistyczna
Palestyńska Partia Ludowa
Paragwajska Partia Komunistyczna
Komunistyczna Partia Polski
Rumuńska Partia Socjalistyczna
Partia Komunistyczna Federacji Rosyjskiej
Związek Partii Komunistycznych – Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego
Rosyjska Komunistyczna Partia Robotnicza
Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego
Nowa Komunistyczna Partia Jugosławii
Komuniści Serbii
Syryjska Partia Komunistyczna
Komunistyczna Partia Robotników Hiszpanii
Komuniści Katalonii
Komunistyczna Partia Suazi
Komunistyczna Partia Szwecji
Komunistyczna Partia Turcji
Komunistyczna Partia Ukrainy
Związek Komunistów Ukrainy
Partia Komunistyczna USA
Partia Komunistów USA

Oficjalne obchody 75. rocznicy wyzwolenia Krakowa z udziałem KPP

18 stycznia odbyły się oficjalne obchody 75. rocznicy wyzwolenia miasta Krakowa, w których udział wzięli m.in. Przewodniczący Komunistycznej Partii Polski wraz z krakowskim kołem KPP i innymi działaczami Partii.

Uroczystości rozpoczęły się o godzinie 12.00 pod pomnikiem wdzięczności Armii Czerwonej na cmentarzu wojskowym Rakowice. Patronat objął prezydent miasta Jacek Majchrowski, który jako jeden z nielicznych prezydentów miast w Polsce odważył się zorganizować obchody wyzwolenia wbrew nagonce i woli władz PiS.

Po odegraniu hejnału krakowskiego jako pierwszy głos zabrał gospodarz Jacek Majchrowski, następnie przemawiali: konsul generalny Federacji Rosyjskiej w Krakowie Siergiej Liniewicz oraz prezes zarządu małopolskiego oddziału Związku Weteranów i Rezerwistów Wojska Polskiego Michał Płatosz. Na zakończenie odegrano sygnał „Cisza”.

Kolejnym punktem obchodów było złożenie wieńców i kwiatów pod pomnikiem, składały delegacje Miasta wraz z prezydentem, konsul, weterani, Stowarzyszenie Tradycji Ludowego Wojska Polskiego im gen. Berlinga, delegacje partii i organizacji lewicowych. Nie zabrakło też działaczy KPP. Nie było przedstawicieli WP. Następnie uczestnicy przenieśli się na część cywilną cmentarza Rakowickiego, gdzie miało miejsce złożenie kwiatów u stóp pomnika ku czci partyzantki antyhitlerowskiej. Tu również nie zabrakło działaczy KPP.

75 lat temu żołnierze 135 Dywizji Strzeleckiej 59 Armii dowodzonej przez generała Iwana Koniewa przyniosły wolność mieszkańcom Krakowa. Na uwagę zasługuje fakt, iż wojska radzieckie nie użyły bombowców ani ciężkiej artylerii, co ograniczyło zniszczenia w mieście do minimum. Dzięki temu Kraków nie podzielił losu Warszawy, a bezcenne zabytki naszej historii przetrwały. Iwan Koniew został uwieczniony także w polskim filmie „Ocalić miasto” opowiadającym historię uratowania Krakowa.

Relacja z obchodów 101. rocznicy śmierci Róży Luksemburg i Karola Liebknechta

Podczas wizyty w Berlinie w dniach 11-12 stycznia członkowie delegacji Komunistycznej Partii Polski uczestniczyli w wydarzeniach związanych z obchodami 101. rocznicy śmierci Róży Luksemburg i Karola Liebknechta oraz odwiedzili pomniki i miejsca pamięci związane z ruchem rewolucyjnym oraz walką z faszyzmem.

Wizytę w Berlinie rozpoczęli od złożenia kwiatów na Cmentarzu Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich w Treptower Park. Następnie odwiedzili Tiergarten, gdzie złożyli czerwone goździki pod pomnikami upamiętniającymi Różę Luksemburg i Karola Liebknechta przy Landwehrkanal, a także pod Pomnikiem Żołnierzy Radzieckich w pobliżu miejsca, w którym w maju 1945 r. podniesiono radziecki sztandar zwycięstwa, nad budynkiem zdobytego wówczas Reichstagu.

Wieczorem delegacja KPP wzięła udział w spotkaniu organizowanym przez Niemiecką Partię Komunistyczną (DKP) oraz Socjalistyczną Młodzież Niemiec (SDAJ), podczas którego wystąpiła przedstawicielka KPP, mówiąc o problemach międzynarodowych nasilającego się militaryzmu, nacjonalizmu oraz o przepisywaniu historii najnowszej. Opowiedziała także o represjach sądowych wobec polskich komunistów.

12 stycznia delegaci KPP wzięli udział w corocznej demonstracji upamiętniającej Różę Luksemburg i Karola Liebknechta, która rozpoczęła się przy Frankfurter Tor. Następnie jej uczestnicy przeszli przez Frankfurter Allee na cmentarz Friedrichsfelde pod pomnik rewolucjonistów.

Po południu nasi towarzysze odwiedzili pomnik Brygad Międzynarodowych przy Friedenstrasse w Volkspark a także pomnik Marksa i Engelsa na Alexanderplatz.

Cmentarz Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich w Treptower Park

Cmentarz Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich w Treptower Park

Delegacja KPP na Cmentarzu Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich w Treptower Park

Cmentarz Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich w Treptower Park

Delegacja KPP na Cmentarzu Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich w Treptower Park

Pomnik Róży Luksemburg przy Landwehrkanal

Pomnik Karola Liebknechta prz Landwehrkanal

Pomnik Żołnierzy Radzieckich w Tiergarten

Spotkanie DKP i SDAJ

Demonstracja

Demonstracja

Transparent KPP

Transparent DKP

Transparent KKE

Delegacja KSM

Transparent kampanii Historia Czerwona

Delegacja KPP na cmentarzu Friedrichsfelde

Pomnik rewolucjonistów 1919 r.

Pomnik Brygad Międzynarodowych w Volkspark

Pomnik Karola Marksa i Fryderyka Engelsa na Alexanderplatz

Alex

101. rocznica uroczystości upamiętniających Różę Luksemburg i Karola Liebknechta

Delegacja Komunistycznej Partii Polski wzięła udział w uroczystościach upamiętniających Różę Luksemburg i Karola Liebknechta odbywających się w Berlinie w 101. rocznicę śmierci rewolucjonistów, zamordowanych 15 stycznia 1919 roku przez bojówki Freikorpsu.

11 stycznia odbyła się konferencja rocznicowa oraz międzynarodowe spotkanie zorganizowane przez Niemiecką Partię Komunistyczną (DKP), dotyczące m.in. 75 rocznicy zwycięstwa nad faszyzmem oraz aktualnego zagrożenia wybuchem wojny. Jako pierwsza z zagranicznych gości wystąpiła przedstawicielka KPP, która opowiedziała o problemach narastającego militaryzmu, nacjonalizmu, przepisywaniu historii najnowszej. a także represjach jakie spotykają polskich komunistów.

12 stycznia kilkanaście tysięcy osób przeszło ulicami Berlina w marszu upamiętniającym Różę Luksemburg i Karola Liebknechta na cmentarz mauzoleum, gdzie zostali pochowani. W demonstracji uczestniczyły różne partie, organizacje młodzieżowe oraz związki zawodowe.

Oprócz organizacji niemieckich w demonstracji uczestniczyli przedstawiciele partii komunistycznych z całego świata, między innymi Komunistycznej Partii Turcji, Komunistycznej Partii Grecji, a także Komunistycznej Partii Polski.

Przemarsz zakończył się na cmentarzu Friedrichsfelde, gdzie pod pomnikiem rewolucjonistów zamordowanych w 1919 r., uczestnicy demonstracji złożyli kwiaty.

Zmarł towarzysz Bogumił Bryczek (1933-2020)

Z żalem informujemy, że 1 stycznia br. w wieku 87 lat zmarł towarzysz Bogumił Bryczek. Historyk, dziennikarz, przewodnik PTTK. Długoletni działacz Związku Komunistów Polskich „Proletariat” oraz Komunistycznej Partii Polski.

Tow. Bogumił Bryczek pełnił wiele kierowniczych funkcji w tym m.in. Przewodniczącego ZKP”P”, Przewodniczącego Komisji Statutowo-Rewizyjnej oraz członka Krajowego Komitetu Wykonawczego KPP. Przez wiele lat był zaangażowany w działalność PTTK, m.in. jako sekretarz Klubu Turystów Pieszych PTTK w Kielcach.

Urodził się i w młodości mieszkał w Warszawie. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Dorosłe życie spędził w Kielcach. Związany był także z Górami Świętokrzyskimi, które zwiedzał jako turysta oraz przewodnik górski, także na emeryturze.

Jego pogrzeb odbył się w sobotę 11 stycznia o godzinie 12:00 na cmentarzu w Kielcach Cedzynie.