Uchwała nr 1 V Zjazdu KPP

V Zjazd Komunistycznej Partii Polski, wobec nasilających się represji wobec Partii oraz planowanych zmian prawa dążących do zakazu działalności partii komunistycznej i innych ruchów lewicowych a także praktycznej penalizacji posiadania materiałów publikacji i przedmiotów związanych z historią ruchu robotniczego, socjalizmu i PRL, postanowił o nie wprowadzaniu żadnych zmian w Statucie, Programie i charakterze Partii.

KPP w obronie suwerenności Polski i przeciwko amerykańskiemu imperializmowi


Wyrażamy głębokie zaniepokojenie kierunkiem rozwoju sytuacji na arenie międzynarodowej oraz wynikających z niej zmianami o charakterze ustrojowym w Polsce. Tempo wydarzeń wyraźnie przyspiesza, a ich skutki mogą być katastrofalne!

Stany Zjednoczone Ameryki, dążąc do stworzenia świata jednobiegunowego, w którym chcą pełnić rolę hegemona, eskalują nacisk na Rosję, Chiny, Iran oraz wszystkie inne kraje, które chcą obronić własną niezależność polityczną.

Stosują przy tym politykę jedno- oraz wielostronnych sankcji, wojny handlowej, kontrolowanych z zagranicy przewrotów, zwanych „kolorowymi rewolucjami”, oraz wojen hybrydowych, polegających na stosowaniu dezinformacji, paraliżowaniu komunikacji społecznej – samodzielnie lub łącznie z pozostałymi środkami.

Najbardziej jednak przerażająca jest skokowo rosnące ryzyko poważnego konfliktu zbrojnego, w związku z groźbami kierowanymi wobec Iranu oraz działaniami, które wskazują na prawdopodobny zamiar ich realizacji. Wojna regionalna na Bliskim Wchodzie może być początkiem konfrontacji między mocarstwami.

Polska, która od roku 1989 wyraźnie zatraciła niezależność w polityce zagranicznej, gospodarczej i wewnętrznej, zaś w wyniku podpisania ręką prezydenta Lecha Kaczyńskiego Traktatu Lizbońskiego – zrzekła się głównych atrybutów suwerenności, w mijającym już okresie stanowiła kondominium amerykańsko-niemieckie.

Obecnie z kraju zależnego i eksploatowanego ekonomicznie, wespół z takimi krajami jak Ukraina, Litwa, Łotwa i Estonia, zamieniana jest w zaplecze Flanki Wschodniej NATO, tj. kraj, w którym cały porządek społeczny podporządkowany ma być właśnie takiej roli.

Dotychczas wszelka opozycja w sprawach dotyczących podstawowych kierunków polityki rządu była skutecznie odsuwana od życia publicznego i marginalizowana. Obecnie nie ma już dla niej miejsca w ogóle.

Na wszystkich, którzy kwestionują politykę rządu, zwłaszcza zagraniczną, spada nie tylko potępienie i eliminacja ze środków przekazu, ale otwarte, brutalne represje, obejmujące takie środki jak procesy polityczne, długotrwałe aresztowania i prześladowania.

Prawo do zrzeszania się ograniczane jest środkami pozaprawnymi, zaś prawo do wolności wypowiedzi sprowadza się coraz bardziej do wolności popierania kierunków polityki rządu i ewentualnie licytowania się z rządem w gorliwości realizacji jej celów.

Wkroczenie do Polski wojsk amerykańskich, poprzedzone czołobitnym rytuałem błagania o ich przybycie, stanowi element przygotowań do konfrontacji zbrojnej z Federacją Rosyjską, którą amerykańscy stratedzy wojskowi zaplanowali przeprowadzić przy wykorzystaniu terytorium Polski. Taki scenariusz stanowi śmiertelne zagrożenie dla bytu całego narodu polskiego.

Polska polityka zagraniczna, sprowadza się do nadgorliwego popierania celów polityki amerykańskiej i dodatkowej eskalacji napięcia w takiej sytuacji.

Nie do przyjęcia jest brak stanowczej reakcji na ustawę Kongresu Stanów Zjednoczonych nr 447, która szkaluje Polskę i zmierza do podniesienia względem niej nieuczciwych roszczeń, pomimo istnienia wiążącej umowy międzynarodowej w tej sprawie.

Kwestionowanie ciągłości państwa, poprzez podważanie zdolności Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej do zawierania umów międzynarodowych przez ministra Waszczykowskiego, należy w tym kontekście ocenić bardzo negatywnie.

Podobnie jak nagłe podjęcie się organizacji antyirańskiej konferencji w Warszawie, której głównym beneficjentem był Izrael. Taka polityka stanowi naruszenie polskiej racji stanu.

W takiej sytuacji należy wezwać wszystkie siły polityczne w kraju, organizacje społeczne i osoby indywidualne, bez względu na orientację polityczną, ideologiczną, czy światopoglądową; dostrzegające powagę tejże sytuacji, do zawiązania porozumienia mającego na celu odsunięcie tych zagrożeń, podejmowanie wspólnych inicjatyw oraz wymianę ważnych informacji.

Sprzeciw wobec imperializmu nie może być oderwany od walki z wyzyskiem, dotykającym klasę pracującą, która najdotkliwiej odczuwa skutki militaryzmu, rosnących wydatków na zbrojenia z jednej strony, a cięć socjalnych z drugiej. Programy takie jak 500+ czy podniesienie płacy minimalnej, zmniejszyły wprawdzie skalę skrajnej nędzy, jednak nie wyeliminowały problemu biedy znacznej części społeczeństwa.

Problemem pozostają także zjawiska takie jak zatrudnienie na podstawie umów cywilnoprawnych, outsourcing usług, korzystanie z usług agencji pracy czasowej, czy inne mechanizmy służące rozbiciu klasy pracującej. Przyczyniają się one do wzmacniania wyzysku pracowników.

Do jego wyeliminowania potrzebna jest walka w obronie praw pracowniczych, o zniesienie dominacji kapitału oraz ideologii wyrażającej interesy klas posiadających.

Uważamy, że walkę o zmianę społeczną można prowadzić poprzez podnoszenie świadomości klasowej wśród ludzi pracy, włączanie się w bieżące walki społeczne oraz wspieranie akcji strajkowych. Wyzwolenie klasy pracującej powinno być dziełem niej samej.

Ideologia państwowa, narzucona jest poprzez aparat propagandowo-polityczny, w skład którego wchodzą ośrodki propagandowe – państwowe lub wspierane przez państwo, Instytut Pamięci Narodowej, a wciągane jest szkolnictwo.

Promowane są postawy ekstremistyczne, w tym wychwalane zbrodnie dokonywane z motywacji antykomunistycznej. Propagowane są niebezpieczne mity.

Zagrożona została poważnie zasada niezawisłości sądów.

Zjazd potępia praktykę prokuratorsko-sądowego prześladowania komunistycznej Partii Polski, a także innych postępowych organizacji i ich przedstawicieli.

Jako haniebną praktykę oceniamy trwający od lat proces karny mający na celu nie tylko prześladowanie działaczy naszej partii, ale zastraszenie opinii publicznej.

Zwracamy uwagę na to, że obecna sytuacja, w której na coraz bardziej masową skalę naruszane są podstawowe zasady praworządności ma swoje pierwotne źródło w naruszeniu fundamentalnej zasady demokratycznej, wyrażonej w art. 96 ust. 1 konstytucji, który gwarantuje proporcjonalność wyborów do Sejmu.

Jego skutkiem jest doprowadzenie do duopolu politycznego, w której motywacja do głosowania nie wynika z rzeczywistego poparcia dla konkretnej partii politycznej, ale z obawy przed tą drugą.

Wobec takiej sytuacji zwracamy się z apelem do wszystkich postępowych i demokratycznych sił o podjęcie wspólnej walki w obronie fundamentalnych zasad demokracji i praworządności.

Niech żyje pokój!

Niech żyje socjalizm!

V Zjazd Delegatów KPP, Bytom dnia 21 lipca 2019 r.

NIE likwidacji pomnika polsko-radzieckiego braterstwa broni!!!

KOMUNISTYCZNA PARTIA POLSKI

ZA PRZYWRÓCENIEM WARSZAWSKIEGO

POMNIKA POLSKO – RADZIECKIEGO BRATERSTWA BRONI

Komunistyczna Partia Polski opowiada się za przywróceniem warszawskiego pomnika polsko-radzieckiego Braterstwa Broni na miejsce, z którego został zdemontowany w związku z budową metra.

Protestujemy przeciwko kampanii zmierzającej do usunięcia pomnika, rozpętanej przez prawicę oraz IPN, a prowadzonej wbrew opinii zdecydowanej większości warszawiaków.

Potępiamy akcję dezinformacyjną, w którą włączył się, finansowany z budżetu państwa, czyli płaconych przez obywateli podatków, Instytut Pamięci Narodowej, a polegającej na wydawaniu materiałów i rozdawaniu ulotek fałszujących historię, skierowanych do warszawiaków.

Ogromna większość mieszkańców stolicy popiera pozostawienie Pomnika Braterstwa Broni w okolicy Dworca Wileńskiego na Pradze Północ, wykazując się o wiele większym rozsądkiem niż prowadzący ideologiczną krucjatę pseudohistorycy z IPN. W sondażu zamówionym przez warszawski ratusz aż 72 procent respondentów opowiedziało się za pozostawieniem pomnika w dotychczasowym miejscu. Warszawiacy pamiętają, że 17 stycznia 1945 r. Warszawa została wyzwolona przez wspólnie działające jednostki Armii Czerwonej oraz 1 Armii Wojska Polskiego. Nie chcą również aby ktoś decydował za nich jakie pomniki mają znajdować się na terenie miasta i rozpętywał wojnę o nie.

Pomnik polsko-radzieckiego Braterstwa Broni jest ważnym punktem współczesnej Warszawy. Istnieje od listopada 1945 roku. Wrósł w pejzaż miasta, a po renowacji, którą przeszedł po demontażu nie ma żadnych technicznych przeciwwskazań aby nie mógł wrócić na dotychczasowe miejsce.

Warszawa, 17 stycznia 2014 r.

Sprzeciw Komunistycznej Partii Polski wobec antyspołecznej polityki Warszawy

Komunistyczna Partia Polski sprzeciwia się proponowanym przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej kolejnym zmianom w Kodeksie pracy, mającym na celu przesunięcie regulacji dotyczących czasu pracy pracowników na poziom zakładu. W rzeczywistości wprowadzenie takiej nowelizacji spowoduje likwidację ośmiogodzinnego dnia pracy. Nawet dziś trudno jest wyegzekwować zapisy Kodeksu Pracy, a po wprowadzeniu proponowanych przez ministerstwo zmian stanie się to niemal niemożliwe.

Sprzeciwiamy się również proponowanym przez Parlamentarny Zespół do spraw Wolnego Rynku zmianom Kodeksu pracy zmierzającym do wyprowadzenia związków zawodowych poza zakłady pracy i likwidacji etatów związkowych. Projekt ten stanowi jawne złamanie dotychczas obowiązujących zasad. Pozbawi związki zawodowe nawet tych ograniczonych wpływów na warunki zatrudnienia i prawa socjalne, które jeszcze im pozostały a niezorganizowani pracownicy pozostaną bez możliwości obrony.

Już rok temu ostrzegaliśmy przed kolejnymi próbami uelastyczniania Kodeksu pracy tylko w interesie kapitalistów. Propozycje, z którymi dziś mamy do czynienia, to wyraz kapitalistycznego dążenia do pomnażania zysków za wszelką cenę oraz jawny atak na pracowników. W obliczu zbliżającej się perspektywy takich zmian, konieczne jest wyrażenie zdecydowanego sprzeciwu społecznego w postaci masowych protestów przeciwko ich wprowadzaniu.

Krajowy Komitet Wykonawczy Komunistycznej Partii Polski
Warszawa, 2 czerwca 2012 r.

Komunistyczna Partia Polski w obronie działkowców

Komunistyczna Partia Polski popiera aktywność działkowców na rzecz zachowania ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, zaskarżonej do Trybunału Konstytucyjnego przez byłego pierwszego prezesa Sądu Najwyższego Lecha Gardockiego. Orzeczenie Trybunału planowane jest na 11 lipca br.

Istnienie ogródków działkowych ma ponad stuletnią tradycję. W Polsce Ludowej stworzono dynamicznie rozwijający się system Pracowniczych Ogrodów Działkowych. Na przełomie lat 80. i 90. liczba działek pracowniczych przekroczyła 950 tysięcy, zlokalizowanych w ponad 5 tysiącach ogrodów działkowych o łącznej powierzchni prawie 44 tysięcy hektarów. Stały się one miejscem rekreacji oraz czynnego wypoczynku dla pracowników i ich rodzin. Są również „zielonymi płucami” rozrastających się miast, stanowiąc oazy zieleni, które wrosły w miejski krajobraz. Ich obecny stan jest efektem długoletniej pracy, poświęcenia i entuzjazmu użytkowników.

Przyszłość ogrodów działkowych jest jednak zagrożona. Od 1990 roku ze strony władz podejmowane są działania na rzecz ich likwidacji, wysuwano też roszczenia reprywatyzacyjne, które spotkały się ze sprzeciwem działkowców. Rezultatem tego starcia stała się wspomniana ustawa z 8 lipca 2005 r., która pomimo zastąpienia nazwy pracownicze ogrody działkowe – rodzinnymi, gwarantowała zachowanie ich dotychczasowego społecznego charakteru. Utrzymywała również istnienie Polskiego Związku Działkowców, zarządzającego ogrodami działkowymi i skutecznie pomagającego działkowcom w egzekwowaniu ich praw.

We wniosku do Trybunału Konstytucyjnego L. Gardocki podważył m.in. uprawnienia Polskiego Związku Działkowców do przydzielania działek oraz wymóg zgody PZD na likwidację ogrodów, co jasno wskazuje na prowadzone w interesie wielkiego kapitału dążenia do odebrania działkowcom gruntów. Wiele ogrodów znajduje się na obszarach atrakcyjnych dla biznesu, a zwłaszcza deweloperów, dla których jedynym kryterium aktywności jest zysk, bez oglądania się na skutki społeczne i ekologiczne.

Oskarżenia kierowane pod adresem Polskiego Związku Działkowców są oczywiście bezpodstawne. W polskim systemie prawnym rozwiązanie polegające na przekazaniu jednemu związkowi kompetencji w sprawie zarządzania całością zagadnień związanych z pewną specyficzną działalnością, (jaką są ogrody działkowe) zastosowano kilkukrotnie. Na podobnych zasadach działają m.in. Polski Związek Łowiecki i Polski Związek Wędkarski – nikt nie może uprawiać danej działalności nie będąc członkiem danego związku. Przytoczony przykład jest wyraźnym dowodem na to, że kolejny zmasowany atak na PZD i tym samym wszystkich działkowiczów jest motywowany nie przesłankami merytorycznymi, ale politycznymi.

KPP uważa, że ogrody działkowe pełnią ważne funkcje społeczne – zarówno rekreacyjną jak i ekonomiczną, szczególnie istotne w warunkach obecnego kryzysu gospodarczego. Tereny zajmowane przez ogrody działkowe powinny należeć do ich zbiorowych użytkowników, obecna forma działania jest przykładem dobrze zorganizowanego samorządnego ruchu społecznego, który sprawdził się w różnych warunkach politycznych.

Atak na ogrody działkowe (i tym samym chęć ich zawłaszczenia) jest zamachem na jeden z ostatnich przyczółków własności społecznej w przestrzeni miejskiej, na co Komunistyczna Partia Polski nigdy się nie zgodzi.

Krajowy Komitet Wykonawczy Komunistycznej Partii Polski

Sprzeciw wobec fałszowania historii przez prawicę

Uchwała  Krajowego Komitetu Wykonawczego Komunistycznej Partii Polski

KKW wyraża sprzeciw wobec zgłoszonej przez warszawski PiS propozycji kolejnej tury zmiany nazw ulic w stolicy. Apelujemy o organizację akcji protestacyjnych w tej sprawie, proponujemy kampanię informacyjną prezentującą patronów tych ulic oraz wskazującą na koszty, które musieliby ponieść ich mieszkańcy.

Dąbrowa Górnicza, 29 września 2012 r.

Poparcie dla Międzynarodowego Dnia Działań

Uchwała Krajowego Komitetu Wykonawczego Komunistycznej Partii Polski

Wyrazy poparcia dla Międzynarodowego Dnia Działań organizowanego przez Światową Federację Związków Zawodowych

Komunistyczna Partia Polski wyraża pełne poparcie dla Międzynarodowego Dnia Działań organizowanego
3 października przez Światową Federację Związków Zawodowych.

W warunkach obecnego kryzysu i kapitalistycznej globalizacji walka z barbarzyństwem tego systemu staje się coraz ważniejsza. Kapitalizm pozbawia klasę robotniczą nie tylko praw pracowniczych, ale również podstawowych zabezpieczeń społecznych, godziwych warunków mieszkaniowych, opieki zdrowotnej, edukacji, a nawet dostępu do żywności i czystej wody.

Obecnie w Polsce mamy do czynienia z ciągłymi atakami na publiczną oświatę, opiekę zdrowotną oraz prawo do dachu nad głową. Ludziom odmawia nawet podstawowej opieki medycznej, pogarsza się dostęp do edukacji, przede wszystkim w regionach wiejskich i małych miastach. Lokatorzy, których nie stać na płacenie czynszu żądanego przez właścicieli, są eksmitowani ze swoich mieszkań.

Dlatego promujemy hasła Międzynarodowego Dnia Działań i uznajemy go za bardzo użyteczną inicjatywę, wskazującą, że klasowo zorientowane związki zawodowe działają na rzecz zmiany całego systemu społecznego
i gospodarczego w interesie ludzi pracy.

Dąbrowa Górnicza, 29 września 2012 r.