01.12.2017: Pikieta PCPE z 27 listopada przeciwko prześladowaniom KPP w Polsce

Wznowienie procesu przeciwko działaczom KPP spotkało się z międzynarodowym sprzeciwem. W dniach 27, 28 i 29 listopada zorganizowano szereg manifestacji przeciwko prześladowaniu polskich komunistów. Protestowano przed ambasadami RP w Ankarze, Atenach, Berlinie, Kijowie, Madrycie i Moskwie, a także konsulatami w Barcelonie, Kaliningradzie i Petersburgu. W wielu krajach planowane są dalsze akcje solidarnościowe z represjonowanymi członkami KPP.

Załączamy materiał filmowy z pikiety, która odbyła się 27 listopada w Madrycie. W następnych dniach przedstawimy informacje o kolejnych protestach.

20.11.2017: apel przeciwko antykomunistycznym prześladowaniom wobec KPP

31 marca 2016 roku czworo członków Komunistycznej Partii Polski zostało skazanych przez Sąd Rejonowy w Dąbrowie Górniczej na 9 miesięcy ograniczenia wolności, prace społeczne oraz grzywny. Procedura prawna przeciwko KPP i jej członkom, która trwa przez 2 lata, zostanie wznowiona 27 listopada. Zarzuty dotyczą ”propagowania ideologii komunistycznej” na łamach pisma ”Brzask” oraz na stronie internetowej partii. Zarzuty te są zagrożone karą do 2 lat więzienia.

Jednocześnie trwa ofensywa przeciwko KPP prowadzona przez kapitalistów i partię rządzącą – Prawo i Sprawiedliwość, która dąży do delegalizacji KPP na podstawie tego iż ”Program KPP jest sprzeczny z konstytucją”.

Partie komunistyczne uczestniczące w Międzynarodowym Spotkaniu Partii Komunistycznych i Robotniczych potępiają kryminalizację ideologii komunistycznej w Polsce. Potępiamy prześladowania wobec naszych polskich towarzyszy. Te prześladowania, a także inne prześladowania w krajach Unii Europejskiej, postępują jednocześnie z działaniami antyspołecznymi, a mają na celu zrównanie komunizmu z faszystowską bestią oraz wymazanie osiągnięć socjalizmu z pamięci zbiorowej społeczeństw.

100 lat po Rewolucji Październikowej lud musi wyciągać wnioski z narastającej antykomunistycznej polityki UE oraz burżuazyjnych rządów. Muszą zaufać komunistom i domagać się zaspokojenia potrzeb, organizacji walki przeciwko kapitalizmowi, monopolom i ich władzy.

Domagamy się odrzucenia wszystkich zarzutów stawianych członkom KPP.

Ręce precz od polskich komunistów, komunistycznej ideologii oraz ich działań.

Solidarność z KPP!

Antykomunizm nie przejdzie!

Źródło: 20.11.2017 Brzask

15.10.2017: Przeciwko reakcyjnej polityce edukacyjnej

Przeciwko reakcyjnej polityce edukacyjnej – stanowisko Europejskiej Inicjatywy Komunistycznej

Europejska Inicjatywa Komunistyczna, która zrzesza 29 partii komunistycznych i robotniczych, podkreśla wagę kwestii edukacji szkolnej oraz uniwersyteckiej, dotyczącej nauczycieli, rodziców oraz całego społeczeństwa. Edukacja powinna być prawem, a nie towarem i przywilejem dla nielicznych.

W rzeczywistości system oświaty w kapitalizmie nie zapewnia prawdziwej wiedzy i jest bardzo kosztowny. Stanowi on odbicie oraz wzmocnienie dominującej ideologii, na której opiera się społeczeństwo.

Misją kapitalistycznego systemu edukacji jest ideologiczne przygotowywanie przyszłych pracowników tak aby zasymilowali się już w młodym wieku z systemem wyzysku oraz dostosowali się do potrzeb komercjalizacji oraz monopoli. W społeczeństwie kapitalistycznym systemy oświaty to kluczowe narzędzia utrzymania społeczeństwa klasowego, działające w interesie rządzącej klasy kapitalistycznej odpowiadającej za wyzysk.

Reakcyjne reformy promowane przez UE i burżuazyjne rządy, wzmacniają przenikanie biznesu do wszystkich etapów systemu edukacji. Państwowe wydatki są redukowane, postępuje komercjalizacja oświaty, a wyniki oraz tematyka badań są kontrolowane przez biznes.

Antynaukowe, a nawet obskuranckie teorie dotyczące natury i społeczeństwa, takie jak próba dyskredytowania oraz ukrycia teorii ewolucji, czy reprodukowanie nierówności mężczyzn i kobiet, które dominują w systemie oświaty, fragmentaryczna wiedza i „umiejętności”, przeszkadzają w rozwoju krytycznego myślenia oraz naukowego rozumowania.

Zgromadzone doświadczenie dowodzi, że wprowadzany jest plan kooptacji i przekształcenia dzieci z klasy pracującej i ludu w zwolenników UE i NATO poprzez dedykowane programy oraz sponsorowane projekty lekcji, propagujące „wartości” kapitału oraz jego organizacji.
W każdym kraju klasa pracująca i rodziny z ludu oraz ich dzieci ponoszą poważne konsekwencje antyspołecznej linii politycznej burżuazyjnych rządów. Trwa i nasila się niedobór nauczycieli i infrastruktury.

System edukacji w kapitalizmie ma głęboko klasowy charakter, a jego celem jest produkowanie pracowników, którzy nie będą kwestionować systemu wyzysku. Trucizna antykomunizmu pojawia się w wielu podręcznikach. Socjalizm oraz teoria ruchu komunistycznego są zniekształcane oraz zniesławiane, podobnie jak historia walki ruchu robotniczego. Dokonywana jest pokrętna i ahistoryczna próba zrównania komunizmu z faszystowska bestią.

W tym roku świętujemy 100. rocznicę Wielkiej Rewolucji Październikowej, która zapoczątkowała wyższą formę organizacji społeczeństwa – socjalizm, znosząc kapitalistyczny wyzysk ludzkości. Radykalne wymazywanie tragicznego dziedzictwa analfabetyzmu, zagwarantowanie dobrej jakościowo oraz bezpłatnej edukacji dla wszystkich, rozwój teorii i praktyki edukacyjnej oraz eliminacja bezrobocia to jedne z wielkich osiągnięć socjalizmu. Problemy związane z infrastrukturą edukacyjną, zapewnienie wyżywienia, zakwaterowania studentów itp., które w kapitalizmie pozostają niezaspokojone, zostały rozwiązane przez socjalizm.

Europejska Inicjatywa Komunistyczna kładzie nacisk na potrzebę intensyfikacji walki przeciwko reakcyjnym zmianom promowanym przez imperialistyczne ośrodki oraz burżuazyjne rządy, przeciwko chronicznemu niedofinansowaniu edukacji, fałszowaniu historii, czy promocji antynaukowych teorii w szkołach.

Wzywamy uczniów szkół, studentów, ich rodziców i nauczycieli oraz ruchy pracownicze do wspólnych z komunistami wystąpień, do nasilenia walki o prawo dzieci do prawdziwej edukacji, zgodnej z współczesnymi wymogami, takiej która stanie się środkiem do poprawiania jakości życia ludzkości, a nie narzędziem prowadzenia kapitalistycznego wyzysku oraz pomnażania zysków klasy burżuazyjnej.

Źródło: 15.10.2017 Brzask

12.09.2017: Sprzeciw wobec niszczenia pamięci historycznej

Potępiamy przymusową zmianę nazw ulic oraz coraz częstsze przypadki dewastacji i likwidacji pomników upamiętniających bohaterów walk z faszyzmem. Ostatnim przykładem jest zburzenie 8 września Mauzoleum Armii Czerwonej w Trzciance. Zmiany nazw ulic oraz ataki na pomniki żołnierzy radzieckich i polskich, komunistycznej partyzantki a także działaczy ruchu robotniczego to rezultat narzuconej przez władze polityki historycznej. Realizujący ją Instytut Pamięci Narodowej kwestionuje nawet fakt wyzwolenia ziem polskich w latach 1944-1945.

Sprzeciwiamy się ustawie dekomunizacyjnej, narzucającej zmiany nazw ulic i obiektów użyteczności publicznej oraz likwidację pomników i miejsc pamięci uznanych za promujące komunizm. W wielu miejscowościach mieszkańcy niemal jednogłośnie wypowiadali się przeciwko zmianom patronów ulic, czemu dawali wyraz podczas konsultacji społecznych. Ze względu na ten opór wiele samorządów powstrzymało się od dekomunizacji.

Ustawa dekomunizacyjna oraz tryb jej wprowadzania pokazują jak niewiele dla rządzących znaczy opinia społeczeństwa. W ramach tej ustawy od 2 września wojewodowie uzyskali możliwość narzucenia nowych nazw ulic, tam gdzie organy samorządowe nie dokonały zmian. Stanowi to bezprawną ingerencję w kompetencje władz lokalnych, więc decyzje wojewodów powinny zostać zaskarżone do sądów administracyjnych. Tym bardziej, że to mieszkańcy będą ponosić koszty i inne konsekwencje zmian, nawet gdy się im sprzeciwiali.

Głównym obiektem ustawowego ataku stali się patroni biorący udział w walce z nazistami, którzy stanowią aż 2/3 spośród listy postaci do dekomunizacji sporządzonej przez Instytut Pamięci Narodowej. Polityka historyczna władz prowadzi do zastąpienia tych patronów promowanymi przez IPN antykomunistami. Elementem tej polityki jest również zrównywanie komunizmu z faszyzmem, które pośrednio prowadzi do wybielania tego drugiego. Sprzyja to także popularności nacjonalistycznych haseł. Celem takiej polityki jest nie tylko kształtowanie wizji historii, ale także agresywnych antykomunistycznych postaw, głównie wśród młodzieży.

W tej sytuacji konieczny jest opór wobec fałszowania historii. Najskuteczniejszym sposobem przeciwstawienia się ustawie dekomunizacyjnej jest szeroki, społeczny sprzeciw. W wielu miastach trwają kampanie w obronie nazw ulic oraz pomników. KPP wyraża poparcie dla prowadzących je środowisk lokalnych oraz wzywa wszystkich swoich członków i sympatyków do uczestnictwa w tego typu działaniach.

Źródło: 12.09.2017 Brzask

24.08.2017: Potępienie antykomunistycznej fiesty zorganizowanej przez estońską prezydencję w UE

Partie komunistyczne i robotnicze odrzucają antykomunistyczny festiwal organizowany przy okazji estońskiej prezydencji w Unii Europejskiej, w ramach tak zwanego „Europejskiego Dnia Pamięci Ofiar Reżimów Totalitarnych”, który UE starała się w ostatnich latach ustanowić 23 sierpnia.

Antykomunistyczne spotkanie ma na celu znieważanie socjalizmu oraz jego osiągnięć dla robotników, fałszowanie historii, a także ahistorycznie zrównywanie komunizmu z faszystowską bestią i jej zbrodniami. Tak prowokacyjne zrównywanie komunizmu z faszyzmem oznacza wybielanie tego drugiego oraz kapitalistycznego wyzysku wyrastającego z jego łona. Dlatego, gdy w wielu krajach UE prześladowane i delegalizowane są partie komunistyczne, honory oddawane są postaciom kolaborującym z nazistami i ich politycznym spadkobiercom.

Pracownicy mogą z tej eskalacji antykomunistycznych działań wyciągnąć wnioski, że zbiega się ona z intensyfikacją antyspołecznych przemian, ograniczaniem praw pracowników i społeczeństw oraz rozpętywaniem nowych wojen imperialistycznych.

Prawda wyjdzie na jaw. 100 lat po Wielkiej Socjalistycznej Rewolucji Październikowej, wyższość systemu socjalistycznego nie może zostać ukryta bez względu na to ile błota się na niego rzuci. Ludy przez swoją walkę znajdą drogę do społeczeństwa, w którym bogactwo należy do tych, którzy je wypracowują, do socjalizmu i komunizmu.

1. Komunistyczna Partia Albanii
2. Algierska Partia na rzez Demokracji i Socjalizmu (PADS)
3. Komunistyczna Partia Australii
4. Partia Pracy Austrii
5. Komunistyczna Partia Bangladeszu
6. Białoruska Komunistyczna Partia Robotnicza – Sekcja KPZR
7. Brazylijska Partia Komunistyczna
8. Komunistyczna Partia Brytanii
9. Socjalistyczna Robotnicza Partia Chorwacji
10. AKEL, Cypr
11. Komunistyczna Partia Czech i Moraw
12. Komunistyczna Partia Danii
13. Komunistyczna Partia Finlandii
14. Komunistyczna Robotnicza Partia na rzecz Pokoju i Socjalizmu (Finlandia)
15. Biegun Odrodzenia Komunistycznego we Francji
16. Rewolucyjna Partia Komunistyczna (Francja)
17. Zjednoczona Komunistyczna Partia Gruzji
18. Niemiecka Partia Komunistyczna
19. Komunistyczna Partia Grecji
20. Węgierska Komunistyczna Partia Robotnicza
21. Komunistyczna Partia Indii
22. Komunistyczna Partia Indii (Marksistowska)
23. Partia Tudeh Iran
24. Komunistyczna Partia Irlandii
25. Robotnicza Partia Irlandii
26. Komunistyczna Partia Izraela
27. Komunistyczna Partia (Włochy)
28. Socjalistyczny Ruch Kazachstanu
29. Socjalistyczna Partia Łotwy
30. Komunistyczna Partia Luksemburga
31. Komunistyczna Partia Malty
32. Komunistyczna Partia Meksyku
33. Ludowa Socjalistyczna Partia Meksyku
34. Nowa Komunistyczna Partia Holandii
35. Palestyńska Partia Komunistyczna
36. Paragwajska Partia Komunistyczna
37. Peruwiańska Partia Komunistyczna
38. Komunistyczna Partia Polski
39. Komunistyczna Partia Puerto Rico
40. Socjalistyczna Partia Rumunii
41. Rumuńska Komunistyczna Partia
42. Rumuńska Komunistyczna Partia XXI wieku
43. Komunistyczna Partia Federacji Rosyjskiej
44. Rosyjska Komunistyczna Partia Robotnicza
45. Komunistyczna Partia Sri Lanki
46. Komunistyczna Partia Ludu Hiszpanii
47. Komunistyczna Partia Szwecji
48. Syryjska Partia Komunistyczna
49. Komunistyczna Partia Turcji
50. Komunistyczna Partia Ukrainy
51. Związek Komunistów Ukrainy

Źródło: 24.08.2017 Brzask

Komunistyczna Partia Polski w odpowiedzi redaktorowi Marcinowi Pietraszewskiemu z „Gazety Wyborczej”

W piątek – 7 lipca 2017 roku  na łamach opiniotwórczej „Gazety Wyborczej” (strona 11 numeru) zamieszczony został tekst dotyczący Komunistycznej Partii Polski (KPP) autorstwa red. Marcina Pietraszewskiego.

Jego tytuł brzmiał :„Ziobro i kanapowi komuniści”.

Należy domniemywać, iż w zamyśle autora taki właśnie tytuł miał być bardzo śmieszny i przy okazji bardzo zabawny. Wyczuwalne jest tu jednak zupełnie coś innego. Mianowicie nie wiadomo czym podyktowane kpina, ironia i najzwyklejsza w świecie złośliwość.Szanowny Pan Redaktor „odkrywczo” stwierdził w swoim tekście m.in., że: „Komunistyczna Partia Polski (…) uważa się za kontynuatora PZPR”.

Otóż tytułem koniecznego wyjaśnienia chciałbym w tej kwestii zauważyć, iż w Statucie KPP (Dąbrowa Górnicza, lipiec 2002 r., s. 1) wyraźnie zostało podkreślone i to na samym już początku, że Komunistyczna Partia Polski (KPP) jest partią „nawiązującą do najlepszych patriotycznych i internacjonalistycznych tradycji polskiego ruchu robotniczego”.

Zatem niczym niepodparte stwierdzenie Szanownego Pana Redaktora, iż KPP „uważa się za kontynuatora PZPR” uznać należy ni mniej ni więcej, ale za bardzo grube nadużycie czy wręcz całkowite nieporozumienie.

Zachęcam w tym miejscu Pana Redaktora M. Pietraszewskiego do należytego poszerzenia stanu wiedzy (bo naprawdę warto !!!) w kwestii wyjątkowo bogatych i chlubnych tradycji polskiego ruchu robotniczego. Szczerze zachęcam jako członek KPP!

Oczywiście dla jasności i rozwiania wszelkich wątpliwości chciałbym nadmienić, iż  wątek PZPR – u pojawił na łamach naszego partyjnego programu z 2015 roku tylko w jednym miejscu i tylko jeden raz!!!

Cytuję:  „Na początku lat 90. XX w. w Polsce nastąpiło przywrócenie stosunków kapitalistycznych, których istotą było szybkie przejęcie zakładów przemysłowych, państwowych gospodarstw rolnych i innych przedsiębiorstw, w okresie Polski Ludowej należących do całego społeczeństwa jako rezultat jego pracy, przez grupę nowych właścicieli. (…) Wybory parlamentarne, z którymi wiązano nadzieję, okazały się polem manipulacji. Celowe wyeliminowanie życia politycznego w zakładach pracy i ordynacja wyborcza sprawiły, że decydujący wpływa na ich wyniki zaczęły wywierać środki masowego przekazu. Te zaś, zostały poddane całkowitej kontroli zwolenników nowego kierunku politycznego. Znaczną rolę odegrało opanowanie lewicy przez siły, które wprawdzie wywodziły się z Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej jednak od początku faktycznie popierały tak zwaną transformację ustrojową zmierzającą wprost do kapitalizmu”. I tyle w kwestii PZPR – u Szanowny Panie Redaktorze!!!

Ponadto w tekście Szanownego Pana Redaktora znalazła się uwaga następująca : „KPP (…) głosi hasła antykapitalistyczne i antyimperialistyczne, dąży do wprowadzenia socjalizmu oraz przejęcia władzy politycznej i ekonomicznej przez proletariat”. Odnosząc się do kwestii władzy politycznej chciałbym zacytować w tym miejscu następującą bardzo ważną i wymowną w swojej treści uwagę, która zamieszczona została w naszym partyjnym piśmie („Brzask”, Październik 2011 r., Nr 10/225, s. 12. ): Aby nie dopuścić do największego zagrożenia dla demokracjipowstawania grup skupiających władzę i naturalnie dążących do jedynowładztwa jednostek, powinna obowiązywać bezwzględna i nieuznająca żadnych wyjątków zasada kadencyjności władzy. Na każdym kierowniczym, politycznym stanowisku tylko jedna kadencja. Z całej historii wynika, że doraźne uzasadnione bieżącą sytuacją odstępstwa od tej zasady doprowadzały do zwyrodnienia i upadku ustrojów demokratycznych. Systemu kolegialnego i rotacyjnego (co miesiąc czy kwartał ktoś inny) już próbowano, i wyniki były nie najlepsze, przynajmniej w gospodarce. Powyżej wzmiankowana kadencja to okresy kilkuletnie. Przez głosowanie załogi określać się będzie długofalowe plany, zmiany strukturalne, dystrybucję środków, sprawy socjalne i politykę przedsiębiorstwa”.

Jako członek KPP chciałbym Szanownemu Panu Redaktorowi zwrócić tu także uwagę tytułem koniecznego wyjaśnienia, iż w naszym aktualnie obowiązującym programie zatwierdzonym na IV Zjeździe KPP (Dąbrowa Górnicza, 28 marca 2015 r.) wyeksponowano cztery zasadnicze motywy:

  • demokratyczny („demokracja oznacza system, w którym decydujące zdanie należy do większości – do ludu (…), demokracja musi być realizowana na co dzień, w szczególności w zakładach pracy, w samorządach, w najbliższym otoczeniu.”),
  • patriotyczny,
  • wolnościowy,
  • antydyktatorski (antytotalitarny ściśle połączony z żelazną zasadą całkowitego potępienia i odrzucenia w całej rozciągłości stosowania jakiejkolwiek przemocy w życiu społecznym i politycznym).

We wstępie naszego programu z 2015 r. z naciskiem podkreślamy, że :

„Najważniejszym zadaniem Komunistycznej Partii Polski jest przygotowanie ludzi pracy do wspólnej i świadomej walki o wyeliminowanie wyzysku poprzez budowę bezklasowego, demokratycznego społeczeństwa w ramach ustroju socjalistycznego. W działaniach tych pragniemy zjednoczyć miliony robotników, chłopów, nauczycieli, pracowników służby zdrowia, handlu i usług. Tych wszystkich, którzy nie mogą dzisiaj w pełni korzystać z efektów własnej pracy, którzy skazani zostali na wyzysk i poniżenia. Pragniemy, aby Polska stała się ojczyzną ludzi pracy i wszystkich obywateli, krajem suwerennym i wolnym od wyzysku. Pragniemy współdziałać z klasą robotniczą i ludźmi pracy wszystkich krajów oraz wszystkimi miłującymi pokój narodami świata. Opowiadamy się za równością, pokojową współpracą i prawem wszystkich narodów do samostanowienia.”

W Statucie Komunistycznej Partii Polski (Dąbrowa Górnicza, lipiec 2002 r., strona 1. dokumentu) podkreśla się także z naciskiem, że : „Przewodnią ideą Komunistycznej Partii Polski jest zbudowanie ustroju wolnego od wyzysku człowieka pracy najemnej i zapewnienie Rzeczypospolitej Polskiej niepodległości i pełnej suwerenności”.

Na stronie 2. Statutu partyjnego (Rozdział I – Przepisy ogólne) w artykule 1. czytamy z kolei, że : „Komunistyczna Partia Polski, zwana dalej również Partią, jest partią polityczną działającą w ramach porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej”.

W artykule 4. natomiast podkreśla się, że : „Partia realizuje swoje cele poprzez wszelkie dozwolone prawem działania, a w szczególności:

  1. zdobywanie poparcia społecznego za pomocą działalności informacyjnej i propagandowej,
  2. wyrażanie swojego stanowiska poprzez publikację swoich oświadczeń, udział w zgromadzeniach publicznych i ich organizowanie,
  3. działalność jej przedstawicieli w organach władzy publicznej,
  4. prowadzenie kampanii wyborczych i uczestnictwo w wyborach do Parlamentu i organów samorządu terytorialnego,
  5. współpracę z innymi organizacjami i uczestnictwo w porozumieniu z nimi.”

Współcześnie istniejąca i działająca szczerze demokratyczna i patriotyczna KPP nie ma w propagowanej przez siebie warstwie ideologicznej absolutnie nic wspólnego z żadnym, jakimkolwiek totalitaryzmem. Podkreślam – absolutnie nic !!!

Jako członkowie KPP nie propagujemy żadnego totalitaryzmu !!! ŻADNEGO !!!

Dla antytotalitarnej, demokratycznej i patriotycznej KPP bardzo ważnym punktem odniesienia jest treść cały czas aktualnej Uchwały II Zjazdu Komunistycznej Partii Polski z 9 grudnia 2006 roku.

Oto jej pełna treść :

Celem KPP jest Rzeczpospolita niepodległa. Kraj wolnych ludzi. Wolnych od lęku przed jutrem. Wolnych od lęku o chleb powszedni i dach nad głową. Wolnych od wymuszanego entuzjazmu i marnotrawstwa pracy. Wolnych od licencji, koncesji, koterii, korupcji i fiskalizmu. Wolnych od lęku przed sąsiadami – i z osiedla i znad Łaby, czy Pregoły. Wolnych od kłamstw masowego przekazu. Wolnych od autocenzury i demokracji dla wybranych. Wolnych od moralności na pokaz okrywającej pazerność i obłudę. Wolnych w swych inicjatywach i innowacjach. Wolnych w wyborze formy i dziedziny aktywności zawodowej, kierunku badań naukowych. Wolnych obywateli wolnego raju w Europie wolnych narodów.

Celem KPP jest Rzeczpospolita praworządna. Kraj jasnych obowiązków i przestrzeganych praw. Państwo – obrońca. Tych, którzy Polskę budują i utrzymują. Karzący topór dla tych, którzy Polskę okradają z dorobku pokoleń i z owoców codziennej pracy. Jej obywateli. Państwo prawa stojącego na straży sprawiedliwości, a nie łupów i przywilejów. Państwo niezależnego od zamożności, równego, prawa do obrony i dochodzenia sprawiedliwości. Państwo prawa do udziału wszystkich obywateli w życiu publicznym na równych zasadach, na bieżąco, a nie raz na cztery lata przez kilka minut pod histerycznym wrzaskiem sprzedajnych mediów. Prawa do równego dostępu do wolnego rynku idei i poglądów. Rzeczpospolita prawa do prawdy, szacunku i minimum egzystencji.

Celem KPP jest Rzeczpospolita sprawiedliwa. Wspólne państwo współodpowiedzialnych obywateli dobrowolnie wyrzekających się części indywidualnego dobra na korzyść bliźnich – mniej zdolnych choć wytrwałych, mniej efektywnych choć pracowitych, pilnych  i zdolnych choć mniej zamożnych. Państwo gdzie nie ginie wysiłek i talent dziecka gorzej sytuowanych rodziców. Państwo, gdzie nie ma na co liczyć pasożyt i lump. Państwo opiekuńcze dla niezamożnych, upośledzonych i chorych, nie z własnej winy. Państwo wolne od obowiązków wobec leni i utracjuszy. Państwo chroniące wzrost zamożności, a potępiające rozrzutność. Państwo, gdzie przestępca nie uniknie kary, ale gdzie po jej odbyciu ma szansę uczciwie żyć. Rzeczpospolita jak dobra matka – surowa i troskliwa.  Rzeczpospolita to dom, w którego budowie biorą udział wszyscy. Jedni jako budowniczowie i twórcy, inni jako kombinatorzy i cwaniacy. Rzecz w tym, by dom nasz rozbudowywał się i umacniał. Tymczasem bywa, że nie tylko kradną nam budulec, ale i wyszarpują go z fundamentów na pokraczne pałacyki i garaże. I na to zgody nie ma.

Rzeczpospolita przetrwa, gdy będzie domem dla większości swoich obywateli. Rzeczpospolita upadnie, gdy stanowić będzie skupisko rezydencji dla mniejszości, w których większość będzie mogła być co najwyżej źle karmioną, źle opłacaną i jeszcze gorzej traktowaną służbą.

Jedyną miarą postępu ekonomicznego ludzkości jest jednoczesny wzrost poziomu życia towarzyszący wzrostowi zakresu ludzkiej wolności – w pierwszym rzędzie wzrostowi ilości czasu wolnego od konieczności pracy na utrzymanie.

Tymczasem ustrój, w którym żyjemy, podsuwając oczom coraz to nowe błyskotki, ku uciesze próżnych i szybko zamożnych, ukrywa za nimi i za coraz większymi hałdami towarzyszących im śmieci, pozbawianie wolności, a szczególnie wolnego czasu dla siebie, dla bliskich, dla spraw publicznych.

Zdaniem możnych tego świata mają oni władać i mieć się dobrze. Reszta ma zasuwać i nie mieć czasu nawet na myślenie, motywowana czy to nadzieją na dział w resztkach ze świata zamożnych, czy – coraz częściej – lekiem przed głodem lub eksmisją.

Jesteśmy komunistami, bo chcemy być po właściwej stronie. Bycie po właściwej stronie to, to dzięki czemu każda chwila życia ma sens. Jesteśmy komunistami, bo nie zgadzamy się na świat kierujący się zasadami, przy których wyścig szczurów i prawo dżungli to pozytywne wzorce racjonalności i uczciwości. Jesteśmy komunistami, bo wiemy i mamy na to dowody, że ludzie muszą żyć  gorzej niż zwierzęta, że zamiast brać udział w wojnie wszystkich ze wszystkimi, rywalizacji próżnych i pazernych, mogą żyć w zgodzie, pokoju, wzajemnie się wspierając i budując, zamiast niszczyć.

Jesteśmy komunistami, bo nie przestaliśmy być ludźmi”.

Współcześnie istniejąca Komunistyczna Partia Polski  jest ugrupowaniem szczerze demokratycznym, równościowym i w związku z tym konsekwentnie, otwarcie potępiającym wszelką przemoc oraz ściśle związane z nią wszelkie dyktatorskie i totalitarne, antyludzkie, brutalne formy sprawowania władzy.

Potępiamy także wszelką głupotę, bezmyślność, chciwość, ludzkie prostactwo, prymitywizm, rasizm, ksenofobię i wszelkie formy dyskryminacji człowieka.

Potępiamy wszystko to co ewidentnie obraża ludzką inteligencję i zaprzecza zdrowemu rozsądkowi.

Mamy pełną świadomość jako członkowie KPP czym jest godność człowieka, jak wielką ma ona wartość, i że absolutnie nie wolno nikomu jej deptać ani tym bardziej poniżać !!!

W uchwalonym na IV Zjeździe KPP (28 marca 2015 r., Dąbrowa Górnicza) Programie Komunistycznej Partii Polski (aktualnie obowiązującym!) z naciskiem podkreślamy, że : „Priorytetowym zadaniem jest przeciwstawienie się odradzającym się tendencjom faszystowskim, ksenofobicznym i homofobicznym, w brutalny sposób zawłaszczającym przestrzeń publiczną. Państwo nie może być bezsilne wobec prób zastraszania, nakłaniania do przemocy czy wobec retoryki nienawiści i rasizmu. Należy bronić praw do swobody wypowiedzi, wyrażania swoich poglądów, odmienności i do protestu. Niedopuszczalne jest zakazywanie lub ograniczanie przez państwo z powodów ideologicznych działalności partii politycznych. Ulica powinna być miejscem, w którym można swobodnie demonstrować siłę argumentów, a nie argument siły”.

Ryszard Rauba (KPP)

Komunistyczna Partia Czech i Moraw: Stanowisko w sprawie próby wznowienia procesu członków KPP

Komunistyczna Partia Czech i Moraw wyraża solidarność z polskimi towarzyszami, członkami Komunistycznej Partii Polski i redakcji pisma „Brzask”, skazanymi zaocznie 31 marca 2016 roku na podstawie dyskryminującego prawa o „promowaniu totalitarnego ustroju państwa”.
Po umorzeniu postępowania przez sąd rejonowy prokurator z Katowic w lutym 2017 roku podjął decyzję o ponowieniu zarzutów. Jest to nic innego jak jeden z serii ataków na tych, których jedyną „winą” jest walka o sprawiedliwe społeczeństwo i godne warunki życia każdego obywatela. Próba wznowienia procesu przeciwko polskim towarzyszom to łamanie zarówno powszechnej wolności słowa, jak i prawa każdego człowieka do wyrażania opinii.

Domagamy się natychmiastowego wycofania zarzutów i bezwarunkowego zaprzestania dyskryminacji wolnych obywateli demokratycznego i wolnego państwa.

Komunistyczna Partia Czech i Moraw
Wydział Międzynarodowy

Życzenia KPP dla wszystkich kobiet w walce z wyzyskiem

Z okazji Międzynarodowego Dnia Kobiet wszystkim towarzyszkom składamy najserdeczniejsze życzenia. Życzymy także wytrwałości i sukcesów w walce z kapitalistycznym wyzyskiem i opartymi na stereotypach ograniczeniami w życiu społecznym.


Ustanowione w 1910 roku przez Międzynarodówkę Socjalistyczną święto jest dniem walki o równouprawnienie, prawa socjalne, bezpieczeństwo pracy oraz wyzwolenie społeczne kobiet. Przypomina o wyzysku pracujących kobiet, nierówności ich traktowania, a także opresji ze strony sił konserwatywnych, narzucających kobietom tradycyjne role społeczne. Dziś ponad 100 lat od ustanowienia święta postulaty jakie się z nim wiążą są wciąż aktualne.

Nowy etap represji politycznych w Polsce

Prokuratura domaga się ponownego osądzenia członków Komunistycznej Partii Polski oraz redakcji pisma „Brzask”, którzy zostali oskarżeni o „propagowanie totalitaryzmu”.

Prokuratura Okręgowa w Katowicach, twierdząc, że „odwoływanie się do ideologii marksistowsko – leninowskiej wskazuje na propagowanie ustroju totalitarnego”, odwołała się od decyzji Sądu Rejonowego w Dąbrowie Górniczej, który umorzył toczące się od ponad roku postępowanie karne.

Pierwszy wyrok skazujący zapadł w trybie nakazowym wyłącznie w oparciu o akt oskarżenia przedstawiony przez prokuraturę, bez udziału oskarżonych w rozprawie. 31 marca 2016 roku czworo członków redakcji „Brzasku” zostało skazanych na 9 miesięcy prac społecznych oraz grzywny za odwoływanie się do marksizmu-leninizmu. Wszyscy oskarżeni złożyli odwołanie od wyroku, domagając się rozpatrzenia sprawy w toku standardowej procedury.

26 stycznia Sąd Rejonowy w Dąbrowie Górniczej podjął decyzję o umorzeniu postępowania. Sąd przypomniał, że zarówno KPP, jak i „Brzask” są legalne. W publikacjach nie dopatrzył się propagowania totalitarnego ustroju. Dodał, że „nie jest karalne identyfikowanie się z (…) ideologią komunistyczną”.

10 dni przed umorzeniem postępowania zmarł jeden z oskarżonych – Marian Indelak.

Ponownym rozpatrzeniem sprawy zajmie się Sąd Okręgowy w Katowicach.

Pogląd KPP o proteście w Odlewni Żeliwa

Komunistyczna Partia Polski z sympatią, życzliwością i troską obserwuje i popiera strajkujących  pracowników w Odlewni Żeliwa w Zawierciu, walczących od miesięcy z zarządem Supra Investments SA o podwyżkę swoich płac. Protest robotników jest walką o godne życie, płacę i pracę i powinien stanowić przykład dla innych.

Związki zawodowe domagają się zwiększenia stawek godzinowych dla wszystkich pracowników na stanowiskach robotniczych i zatrudnionych w systemie akordowym o 2 zł i 50 gr. oraz dla wszystkich pracowników na stanowiskach nierobotniczych podwyżek o 400 zł brutto. Firma próbowała storpedować strajk, próbując rozbić jedność pracowniczą poprzez podwyżkę stawki godzinowej o 1 zł i 50 gr. dla części załogi od 1 stycznia. Na szczęście wygrała solidarność. 17 i 18 stycznia w referendum związkowym 88% głosujących postanowiło o rozpoczęciu strajku . Dla zarządu to oczywiście zbyt wygórowane żądania. Obecne płace za ciężką pracę w odlewni to ok. 2300 zł brutto, za które ciężko się utrzymać

6 lutego – za informacją śląsko-dąbrowskiego NSZZ Solidarność. – O 6 rano pracownicy odeszli od swoich stanowisk pracy i udali się do stołówek. Pracuje tylko kilku, aby nie wstrzymywać ciągu produkcyjnego. 7 lutego mają odbyć się pierwsze mediacje strajkujących z zarządem.

W sporach pomiędzy zatrudnionymi a tzw. pracodawcami KPP konsekwentnie popiera strajkujących, uważając że decydując się na tą ostateczną formę protestu mają rację.

Zmarł Towarzysz Marian Indelak

marian-indelak-czb
 W nocy 16 stycznia 2017 roku w Dąbrowie Górniczej zmarł Nasz nieodżałowany Towarzysz, Kolega i Przyjaciel – MARIAN INDELAK.
Towarzysz Marian od najmłodszych lat swojego życia był związany z rewolucyjnym ruchem robotniczym i komunistycznym.
Jeszcze podczas hitlerowskiej okupacji jako pracownik Huty Bankowej aktywnie sprzeciwiał się nazistowskim najeźdźcom. Był świadkiem egzekucji w 1942 roku swoich najbliższych kolegów, współpracowników i współbojowników o wolność i socjalizm – 10-ciu robotników Huty Bankowej. Członek Związku Walki Młodych, Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Aktywny działacz społeczny, wielokrotnie nagradzany przez władze Polski Ludowej. Honorowy obywatel Dąbrowy Górniczej. Po przewrocie kapitalistycznym w 1989 roku – współzałożyciel, sekretarz i skarbnik Związku Komunistów Polskich „PROLETARIAT”, a następnie w 2002 roku Komunistycznej Partii Polski. Jeden z założycieli i wieloletni redaktor pisma obu partii „Brzask”. Organizator obchodów rocznic Wyzwolenia miasta, Święta Pracy czy 22-go Lipca.
Współczesny ruch komunistyczny w Polsce stracił jednego z najważniejszych działaczy i bojowników o Sprawiedliwość Społeczną, a młode pokolenie swój wzór i autorytet do naśladowania prawdziwego oddania się sprawie Partii, Ojczyzny i społeczeństwa.
ŻEGNAMY SIĘ TOWARZYSZU MARIANIE ! NASZA WALKA O LEPSZE JUTRO TRWA !
TWA PRACA I ODDANIE NAM SŁUŻY ZA WZÓR !
CZEŚĆ JEGO PAMIĘCI !
Dawid Hajder
KPP Brzeszcze

Kondolencje dla narodu kubańskiego i Komunistycznej Partii Kuby od KPP

fidel-castro

Komunistyczna Partia Polski składa najszczersze kondolencje narodowi kubańskiemu oraz Komunistycznej Partii Kuby z powodu śmierci wielkiego rewolucyjnego przywódcy Fidela Castro. Pozostanie on w naszej pamięci jako niezłomny rewolucjonista, który wraz z grupą partyzantów pokonał dyktaturę Batisty i wprowadził na Kubie rewolucyjne rządy.

Podczas kilkudziesięciu lat swoich rządów El Comandante osiągał sukcesy, pomimo trwającej wiele lat nielegalnej, narzuconej Kubie amerykańskiej blokady. Po 1959 roku Kuba stawała się regionalnym liderem w dziedzinie edukacji czy medycyny. Fidel Castro był jednym tych, którzy uratowali zdobycze Rewolucji. Na Kubie nie tylko zniesiono analfabetyzm i poprawiono warunki życia, ale stworzono także system szkolenia kadr pomagających krajom rozwijającym się. Podczas gdy Stany Zjednoczone wysyłały na inne kontynenty głównie swoje wojska, Kuba dostarczała lekarzy, nauczycieli i inżynierów. Jej przykład był inspiracją dla ruchów antyimperialistycznych oraz narodów walczących z kolonializmem na całym świecie.

Fidel Castro wykazywał się internacjonalizmem oraz solidarnością z uciskanymi narodami.

Pamiętamy dobre relacje jakie Kuba rozwijała z Polską Rzeczpospolitą Ludową oraz wizytę, którą w naszym kraju Fidel Castro złożył w 1972 roku i z jaką sympatią odnosił się do ludzi pracy.

Wierzymy, że idee El Comandante pozostaną nieśmiertelne i będą kontynuowane przez kubański lud, wbrew tym, którzy chcieliby restytucji kapitalizmu oraz fałszywej „demokracji” opartej na wolności dla wybranych oraz ekonomicznym zniewoleniu reszty społeczeństwa.

Przypominamy, że Fidel Castro powiedział: „Po moim odejściu Kuba pozostanie niezłomna”.

Wraz z kondolencjami życzymy Wam Towarzysze tej niezłomności w kontynuowaniu dzieła Rewolucji.

Cześć Jego pamięci!

Niech żyje socjalistyczna Kuba!

Dekomunizacja nie przejdzie!

14906864_1132021786851744_3799197254531763421_n

5 listopada w Warszawie odbyła się, zorganizowana przez redakcję “Brzasku” konferencja “Dekomunizacja nie przejdzie”. Wzięło w niej udział kilkadziesiąt osób reprezentujących rożne organizacje i inicjatywy.

Obradowano w ramach trzech paneli dyskusyjnych. Pierwszy dotyczył problemu przymusowej zmiany nazw ulic i innych obiektów oraz demontażu pomników. Wystąpili w nim między innymi przedstawiciele grup broniących warszawskich ulic Związku Walki Młodych oraz Dąbrowszczaków. Zaprezentowano argumenty historyczne przeciwko dekomunizacji, a także uzasadnienia prawne oraz ekonomiczne przeciwko zmianom. Zaznaczono, że te pierwsze są najważniejsze, a walka o prawdę historyczną powinna być głównym argumentem.

W drugim panelu, poświęconym fałszowaniu historii oraz polityce historycznej IPN, głos zabrał pułkownik reprezentujący Radę Krajową b. Żołnierzy Armii Ludowej, który wspomniał, że lewicowi weterani zostali przez władze RP skazani na zapomnienie. Referat wygłosił również gość z Komunistycznej Partii Grecji (KKE) tow. Nikolaos Seretakis, który mówił o antykomunistycznym kursie przyjętym przez Unię Europejską oraz fałszowaniu historii, które jest jej częścią.

Przedstawiciel inicjatywy „Zlikwidować IPN” uzasadniał dlaczego instytucja ta ma szkodliwy wpływ na badania historii. Jego zdaniem już same założenia stojące za utworzeniem IPN-u, czyli łączenie działalności śledczej z badawczą, są szkodliwe. Przedstawiciel kampanii „Historia Czerwona i Czarno-Czerwona” przedstawił lokalne absurdy dekomunizacji oraz listy dekomunizowanych ulic tworzone w mniejszych miastach. Wśród niegodnych upamiętnienia patronów wyszczególnił na przykład Stefana Okrzeję czy Ludwika Waryńskiego.

Trzeci panel dotyczył sposobów walki z fałszowaniem historii oraz odkłamywania dziejów ruchu robotniczego. Poza prezentacją trzech referatów przez działaczy KPP oraz kujawsko-pomorskiej organizacji PPS, odbyła się dyskusja na temat form walki z dekomunizacją. Wskazywano na potrzebę wykorzystanie nowych środków przekazu, w tym internetu, a także akcji edukacyjnych skierowanych do młodzieży.

Konferencji towarzyszył występ artystyczny przedstawiciela kampanii Historia Czerwona, który grał na gitarze i śpiewał pieśni o walce wyzwoleńczej z czasów II Wojny Światowej, m.in. Hymn Gwardii Ludowej. Do śpiewu przyłączyli się uczestnicy konferencji.

Materiały z konferencji będą systematycznie publikowane na profilu „Brzasku”.

Serdeczne pozdrowienia w dniu 99 rocznicy Wielkiej Socjalistycznej Rewolucji Październikowej!

15032657_1816420765282815_6522774857228615831_n

Towarzysze i Towarzyszki ! Drodzy Przyjaciele!

Serdeczne pozdrowienia w dniu 99 rocznicy Wielkiej Socjalistycznej Rewolucji Październikowej!

Czerwony Październik to jeden z tych przełomowych momentów w historii świata, który ostatecznie stał się przykładem walki i zwycięstwa proletariatu nad kapitalistycznym oprawcą i ciemiężycielem. Dziś jest to oczywiste – im dalej oddalamy się od tego wydarzenia, tym bardziej dawne kraje demokracji ludowej tracą swoje zdobycze społeczne, ale za to wydaje się bardziej przekonujące rewolucyjne światło Października.

Nasza rewolucja wyraźnie pokazała ludziom, co daje wyzwolenie od ucisku klasy robotniczej. Jakie historyczne szczyty możemy osiągnąć w pracy i walce, nauce i technice, kulturze i sztuce, które mogą dotrzeć do ludzi, gdy państwo robi wszystko, aby odkryć swój potencjał.

W dzisiejszych czasach kryzysu światowego kapitalizmu doświadczenia socjalizmu stale pukają do naszych drzwi. Ścieżka określona przez Włodzimierza Lenina, nie straciła swojego znaczenia i aktualności. Socjalizm jest przyszłością naszego kraju i świata. Wszystkie narody odzyskają prawo do wyzwolonej pracy, godnego życia i ochrony socjalnej.

W przyszłym roku, stulecie naszej rewolucji. Komunistyczna Partia Polski powinna przypomnieć znaczenie Wielkiego Października w naszych szeregach i w Polsce. Jako komuniści wzmocnimy nasze siły i wspólnie będziemy walczyć o triumf ideałów socjalizmu, pokoju i przyjaźni między narodami.

Dużo zdrowia, wytrwałości i powodzenia w dalszej walce o Socjalizm!

73 Rocznica Bitwy pod Lenino

14671197_1105610279492895_1258885369953050738_n

12 października 2016 r. w godzinach południowych na Cmentarzu Żołnierzy Wojska Polskiego we Wrocławiu-Oporowie odbyła się uroczystość upamiętnienia 73 Rocznicy Bitwy pod Lenino, stoczonej przez żołnierzy 1.Dywizji im Tadeusza Kościuszki z wojskami hitlerowskich Niemiec. Była to pierwsza bitwa żołnierza polskiego z odwiecznym wrogiem na froncie wschodnim 2. wojny światowej, która ze względu na zaciekłość oporu nieprzyjaciela i poniesione straty była nazywana krwawym chrztem bojowym 1. Dywizji.

12-13.X.1943 r. pod Lenino przebiegał front wojenny między Wehrmachtem a Armią Czerwoną. 1.Dywizja znalazła się w tym rejonie po długim marszu z Sielc nad Oką, gdzie od maja 1943 była formowana i ćwiczona do wypełniania zadań bojowych. Jej dowódcą był gen. Zygmunt Berling, którego nazwisko dziś jest niesprawiedliwie wykreślane z pamięci narodowej i publicznej. Dywizja weszła w skład radzieckiej 33. armii Frontu Zachodniego i miała za zadanie przełamanie obrony niemieckiego 89 korpusu 4. armii nad rzeką Miereją między wsią Synojewo i Lenino, opanowanie wsi Połzuchy, Trygubowo i rozwinięcie natarcia w kierunku Dniepru.

12 października rano Dywizja rozpoczęła atak, sforsowała Miereję, zdobyła wieś Połzuchy i podeszła pod Trygubowow, gdzie napotkała na silny opór nieprzyjaciela i wieś przechodziła z rąk do rąk. Realizację zadania utrudniały bagnisty teren, zła pogoda i brak dokładnego rozpoznania sił nieprzyjaciela. Narastały straty i bitwa była kontynuowana w następnym dniu. Postawione zadanie zostało wykonane częściowo. W nocy z 13/14 X Dywizja została wycofana z linii frontu. Straty po stronie polskiej były znaczne: 502 zabitych, 663 zaginionych, 1776 rannych. Porównywalne były straty po stronie niemieckiej, przy czym znacznie większa była liczba zabitych.

Dzień bitwy pod Lenino był świętem Ludowego Wojska Polskiego i na miejscu bitwy władze Polski Ludowej i radzieckie wybudowały monumentalny pomnik Mauzoleum. Obecnie bitwa pod Lenino traktowana jest w oficjalnej historiografii wojskowej bardziej jako wydarzenie polityczne niż operacyjno-wojskowe. Była takim i takim. 1. Dywizja powstała w okresie załamania się stosunków między rządem radzieckim a rządem polskim w Londynie w rezultacie wyprowadzenia z ZSRR armii gen. W.Andersa do Iranu i na Bliski Wschód. Licząca prawie 100 tyś żołnierzy polska armia mogła odegrać w 1942/43 r. (bitwa pod Stalingradem) ważną rolę w walce z Niemcami u boku Armii Radzieckiej i w ten sposób przyczynić się do przezwyciężenia niedobrych stereotypów i umacniać braterstwo broni z żołnierzem radzieckim w walce ze wspólnym wrogiem. Była szansa nowego Grunwaldu, na który trzeba było czekać dopiero w Berlinie za sprawą odrodzonego Ludowego Wojska Polskiego. Ten sojusz był potrzebny nie tylko wojsku, ale także licznym Polakom znajdującym się w Związku Radzieckim, którzy mogli uzyskać lepsze warunki pobytu. Inną sprawą była kwestia katyńska, która pogłębiła nieufność.

Dopiero za sprawą starań polskich komunistów w ZSRR, Związku Patriotów Polskich, kierowanego przez Wandę Wasilewską udało się przekonać Stalina, rząd radziecki, że tysiące młodych Polaków chcą bić się z hitlerowcami ramię w ramię z armią radziecką i że chcą oni walczyć i budować nową ludową Polskę. Związek Radziecki pomógł wyposażyć odrodzone Wojsko Polskie w broń i niezbędne zaopatrzenie. Znaczenie 1. Dywizji i bitwy pod Lenino polegało na tym, że stały się one fundamentem organizacyjnym i ideowo-politycznym nowego Ludowego Wojska Polskiego. Z czasem powstał 1. Korpus Sił Zbrojnych, 1. Armia i 2.Armia Wojska Polskiego, które zwycięsko walczyły o wyzwolenie Warszawy, na Wale Pomorskim i brały udział w zdobyciu Berlina, Budziszyna, Drezna, wyzwoleniu Pragi czeskiej. Bojowe zasługi 1. Dywizji i Ludowego Wojska Polskiego są historyczne i weszły na trwałe w pamięć historyczną narodu polskiego. Nie mogą ich przesłonić manipulacje reakcyjno-prawicowych polityków ani nierzetelnych niektórych historyków. Pamięć o bohaterach spod Lenino i z innych pól bitewnych, podobnie jak ofiary na innych frontach walki z niemieckim faszyzmem, nigdy nie zaginie.

W uroczystości we Wrocławiu wziął udział Poczet Sztandarowy i Orkiestra Wojskowa Garnizonu Wrocławskiego, delegacje licznych jednostek wojskowych Wojska Polskiego, w tym Wyższej Oficerskiej Szkoły Wojsk Lądowych im. Tadeusza Kościuszki we Wrocławiu. Obecne były liczne delegacje kombatantów z Wrocławia, Krakowa i licznych miast Dolnego Śląska (ze sztandarami), w tym żyjący jeszcze uczestnicy Bitwy pod Lenino. Były także delegacje reprezentujące wojewodę dolnośląskiego, sejmiku dolnośląskiego, w tym radny Marek Dyduch, który wygłosił patriotyczne przemówienie, prezydenta miasta Wrocławia i innych organizacji. Głos zabrał też poseł na Sejm Jacek Protasiewicz. Uroczystość była okazją dla awansowania i wyróżnienia aktywnych kombatantów.

Przygotowanie i prowadzenie uroczystości było udziałem Związku Kombatantów Wojska Polskiego i jego prezesa we Wrocławiu płk w st. spoczynku Krzysztofa Majera.

W uroczystości wzięła udział delegacja Komunistycznej Partii Polski – Okręg we Wrocławiu w składzie Walerian Kozica i Zbigniew Wiktor, która złożyła wiązankę biało-czerwonych kwiatów z napisem na szarfach Bohaterom Bitwy pod Lenino w 73 Rocznicę – Komunistyczna Partia Polski.

Zbigniew Wiktor, Wrocław, 13.X.2016 r.

KPP inicjuje międzynarodową akcję wojenną

MIĘDZYNARODOWA AKCJA ANTYWOJENA W 75 ROCZNICĘ WYBUCHU DRUGIEJ WOJNY ŚWIATOWEJ

W dniu 15 lutego 2014 roku z inicjatywy Okręgowego Komitetu Komunistycznej Partii Polski w Warszawie odbyło się spotkanie działaczy KPP z przedstawicielami 13 organizacji demokratycznymi w tym na rzecz odbudowy Komunistycznej Partii Niemiec. Wymienione organizacje działają na terenie Federalnej Republiki Niemiec. Spotkanie miało na celu ustalenie zorganizowania w dniu 1-szego września w 75 rocznicę napaści hitlerowskich Niemiec na Polska obchodów protestatycyjnych, z tj okazji. Obchody te pomyślane są jako protest przeciwko odradzaniu się militaryzmu niemieckiego, który będąc popieramy przez niemiecki kapitał, zagraża istniejącemu pokojowi. Wymienione organizacje uważają za celowe ostrzegać społeczność tak europejską, jak i międzynarodową przeciwko zagrożeniu wojną społeczności europejskiej, jak również światowej.

Warszawska organizacja KPP zadeklarowała czynny udział w tej akcji zawierając z organizacjami antyfaszystowski z terenu Niemiec wyjaśniając społeczeństwu polskiemu zagrożeniom ewentualnego wywołana nowej wojny światowej.

Okręgowy Komitet KPP Mazowsze

Warszawa 2014-02-22

W obronie Syrii!

565030_538249752910172_917825137_nZapraszamy do wydrukowania w formule ulotek lub naklejek powyższego rysunku w geście solidarności z Syrią.

Na obrazku napisano:

Wspieram Syrię przeciwko wojnie, która jest finansowana, dozbrajana i planowana przez siły zachodnie i ich sojuszników w regionie, sprzeciwiając się ekspansji imperializmu na Bliskim Wschodzie. NIE destrukcji Syrii. NIE powtórce inwazji imperialistycznej w Iraku i Libii! Zwycięstwo dla Syrii!

Klub Syryjski w Polsce i Samoobrona przy współpracy organizacji studenckich i młodzieżowych zorganizował protest pod ambasadą USA w Warszawie, domagając się od władz amerykańskich odstąpienia od zamiaru zaatakowania Syryjskiej Republiki Arabskiej przez Stany Zjednoczone Ameryki Północnej.

DOŚĆ WOJEN!
DOŚĆ IMPERIALIZMU!
RĘCE PRECZ OD SYRII!